Στον Παναθηναϊκό έκριναν ότι για να γίνει το βήμα παραπάνω , πρέπει να μπολιάσουν τα νιάτα με ποιότητα και τον ενθουσιασμό των μικρών με παίκτες ψημένους στα δύσκολα.

Δεν έχω καμία διάθεση να κρίνω τα μεταγραφικά «θέλω» του Γιάννη Αναστασίου - αν ο προπονητής έχει δει στο πρόσωπο του Στάθη Ταυλαρίδη τη σκληράδα και τον τσαμπουκά, τη δύναμη στον αέρα και την αποτελεσματικότητα στο ένας με έναν που λείπει από την πράσινη άμυνα, τότε ο προπονητής ξέρει καλύτερα.

 

ΑΥΤΟ ΟΜΩΣ που μπορούμε να πούμε με μια κάποια σιγουριά, όχι μόνο λόγω της επιλογής του 35χρονου Ταυλαρίδη, αλλά κι από το έντονο ενδιαφέρον για τον 30χρονο Ροντρίγκες, για το ενδιαφέρον για τον λίγο μικρότερο Γιώργο Γκαλίτσιο, ακόμα και για τα καλοκαιρινά ψώνια του 31χρονου Μπούρμπου και του 30χρονου Στιλ αλλά κι από τα πιτσιρίκια που έδωσε δανεικούς ο Παναθηναϊκός στη Νίκη Βόλου, είναι μια γενικότερη στροφή προς την εμπειρία - καλός ο «τόπος στα νιάτα», αλλά χωρίς μεγαλύτερους και πιο «ψημένους» παίκτες, προφανώς έκριναν στον Παναθηναϊκό ότι δεν γίνεται το βήμα παρακάτω.

 

ΜΕ ΑΛΛΑ λόγια, ο Παναθηναϊκός πούλησε το καλοκαίρι τον 22χρονο Καπίνο και πήρε τον 30χρονο Στιλ για βασικό. Εδωσε δανεικό τον Μαρινάκη των 21 ετών και πήρε τον 31χρονο Μπούρμπο για το δεξί άκρο. Τώρα πήρε τον 35χρονο Ταυλαρίδη και ψάχνεται για τον 30χρονο Ροντρίγκες, τη στιγμή που υπάρχουν αρκετές πιθανότητες να δοθεί ο 20χρονος Ρισβάνης δανεικός για να πάρει παιχνίδια. Και κάπου εδώ να παρατηρήσουμε ότι, αν έρθει και ο Ροντρίγκες, προφανώς στον Παναθηναϊκό γνωρίζουν ή έχουν καταλάβει ότι ο Σϊλντενφελντ είτε θα πουληθεί μέσα στον Γενάρη, ώστε να εισπράξει κατιτίς η Ντιναμό, είτε δύσκολα θα παραμείνει μετά το καλοκαίρι, όπου μένει ελεύθερος και το κασέ του δύσκολα μπορεί να καλύψει ο Παναθηναϊκός. Επίσης αν καταλαβαίνω καλά, ο Γιάννης Αναστασίου δεν πρέπει να είναι και πολύ ευχαριστημένος φέτος από τον Μέντες, όσες φορές χρειάστηκε ο Ολλανδός να παίξει σαν κεντρικός αμυντικός.

 

ΟΛΑ ΤΑ παραπάνω, μαζί με το γεγονός ότι α) ένα σωρό μικροί πήγαν στη Νίκη Βόλου για να πάρουν παιχνίδια και β) ότι φέτος δεν προωθήθηκαν στην πρώτη ομάδα καινούργια φιντάνια, αλλά παίζουν αυτοί που ξεπετάχτηκαν πέρυσι και πρόπερσι (Λαγός, Δώνης, Χουχούμης, Τριανταφυλλόπουλος, Ρισβάνης) μας δίνουν να καταλάβουμε κάτι: ο Παναθηναϊκός συνεχίζει να στηρίζει και να στηρίζεται σε νέα παιδιά, αλλά ταυτόχρονα προσπαθεί να βάλει εμπειρία και ποιότητα δίπλα τους για να αντέξει η ομάδα στην πίεση.

 

Η ομάδα θέλει παίκτες με μπόλικες ποδοσφαιρικές παραστάσεις που να αντέχουν στα δύσκολα, ίσως διότι πιστεύουν στην ομάδα ότι εδώ και τώρα, είναι μια καλή ευκαιρία, ένα καλό timing, να αποδείξουν ότι μπορούν να είναι ανταγωνιστικοί όχι μόνο στο Κύπελλο αλλά και στο πρωτάθλημα. Και η αλήθεια είναι ότι και η βαθμολογική διαφορά από την κορυφή είναι «λογική» και διαχειρίσιμη και το πρόγραμμα του δεύτερου γύρου έχει τα περισσότερα δύσκολα παιχνίδια στη Λεωφόρο, αλλά και η μέχρι τώρα εικόνα του ΠΑΟΚ και του Ολυμπιακού, δεν τρομάζει.

 

ΜΕ ΤΙΣ μεταγραφές στην άμυνα -που είναι και η μεγάλη φετινή πληγή του Παναθηναϊκού- και τη σταδιακή επανένταξη του Σωτήρη Νίνη στα πλάνα, με υγιή τον Μπεργκ, με την ευχή ο Πέτριτς να συνεχίσει να προσφέρει και ο Καρέλης να εξακολουθήσει να κάνει όσα ωραία κάνει και βλέποντας λίγο καλό Κλωναρίδη παραπάνω, στον Παναθηναϊκό ευελπιστούν ότι και το μεσοαμυντικό κομμάτι θα βελτιωθεί, αλλά ταυτόχρονα θα είναι η ομάδα αποτελεσματική και επιθετικά. Το τι τελικά θα γίνει, έχουμε τον χρόνο να το διαπιστώσουμε, αρχής γενομένης από το πρώτο ματς του 2015, στα δύσκολα Γιάννενα.

Πηγή: SportDay