Τους βλέπεις πώς πανηγύρισαν σαν να κατέκτησαν το Μουντιάλ και καταλαβαίνεις τι περνούσαν αυτά τα παλικάρια όλη την εβδομάδα. Τον πέτυχαν, λοιπόν, τον στόχο τους οι εξυγιαντές και στέρησαν από τον Ολυμπιακό την πορεία προς ένα αήττητο πρωτάθλημα.

Δεν λέω, μεγάλη επιτυχία αλλά. Να πανηγυρίζεις και να κλαις επειδή μείωσες στους 16 βαθμούς δεν είναι κάτι που μπορώ να το αποδεχτώ. Τα έχουμε πει ξανά, όμως. Άλλο Ολυμπιακός άλλο ΑΕΚ. Άσε που για να τα καταφέρουν έπρεπε ο Καλογερόπουλος να μείνει από κάρτες, να αφήσει τον Ολυμπιακό με 9 και να τους δώσει κι ένα πέναλτι. Και πάλι άγχος είχε. Μέχρι το 95′ και το αγχωμένο σφύριγμα της λήξης από τον ρέφερι φοβόταν ο κόσμος μπας και τους σφυρίξει κανένα ο Τσόρι από μακριά.

Το ματς το ξεκίνησε ο Σίλβα με την πιο νορμάλ 11άδα που είχε διαθέσιμη. Και κατάφερε κυρίως με τον Ντουρμάζ να έχει μια ελαφριά υπεροχή στο πρώτο ημίχρονο. Φαίνεται αυτό και από τις τελικές προσπάθειες αλλά και από την εικόνα που είχαν οι δύο ομάδες στον αγωνιστικό χώρο. Παρά την πρώτη στραβή με τον τραυματισμό του Πάρντο τίποτα δεν θα άλλαζε αν δεν άλλαζαν οι αριθμητικές ισορροπίες με την αποβολή του Μποτία.

Λογικό κι επόμενο η ΑΕΚ μετά την αποβολή του Ισπανού να κερδίσουν μέτρα και ο Ολυμπιακός να οπισθοχωρήσει. Έβγαλε και τον Φορτούνη ο Σίλβα αναγκαστικά άρα δεν μπορούσε ο Ολυμπιακός να δημιουργήσει από τον άξονα κι έπεσε περισσότερη δουλειά στις άκρες και κυρίως στον Ντουρμάζ. Μένει και με εννιά στη φάση του πέναλτι και το πράγμα παράγινε δύσκολο. Ακόμα και απέναντι στην ΑΕΚ με 9 ζορίζεσαι.

Από εκεί και πέρα τα είπαμε. Αυτό που μένει είναι ότι ο Ολυμπιακός πρέπει να το αφήσει αυτό το ματς πίσω του και να κοιτάξει τι γίνεται από εδώ και πέρα στο Γιουρόπα. Όσο για την ΑΕΚ; Νομίζω ότι το συγκεκριμένο παιχνίδι έσωσε τη χρονιά της. Και θα το γιορτάζουν σαν επέτειο για χρόνια ακόμα.

Πηγή: sportit.gr