Η ανάπαυλα των διασυλλογικών πρωταθλημάτων για χάρη των εθνοσήμων αύξησε την αγωνία των φίλων του ποδοσφαίρου. Οι τελευταίοι –είτε στις εξέδρες είτε μέσω τεχνολογίας– περίμεναν να... τεντώσει και πάλι το ασπρόμαυρο σεντόνι ύστερα από τρεις εβδομάδες.

Και φυσικά η διοργανώτρια UEFA δεν θα μπορούσε παρά να εκμεταλλευτεί στο έπακρο το αυξημένο ενδιαφέρον ώστε να περάσει το μήνυμά της εναντίον του ρατσισμού. Η καμπάνια «Κόκκινη κάρτα στο ρατσισμό» τρέχει εδώ και ένα χρόνο στα ευρωπαϊκά γήπεδα, όμως ο μεγαλύτερος υπέρμαχός της, ο Μισέλ Πλατινί, βιάστηκε να πανηγυρίσει υπολογίζοντας χωρίς τους ξενοδόχους ή, καλύτερα, τους εφευρέτες του ποδοσφαίρου, τους Αγγλους.

Ο ρατσισμός στους αγωνιστικούς χώρους είναι οτιδήποτε παρά ασυνήθιστος. Αλλωστε, εάν το πρόβλημα δεν ήταν επιτακτικό, η UEFA θα μπορούσε να ρίξει σε άλλες δραστηριότητες χρόνο και χρήμα παρά να συνεργάζεται στενά την τελευταία δεκαετία με το δίκτυο «Ποδόσφαιρο Εναντίον του Ρατσισμού στην Ευρώπη».

Ομως, πριν από τα όσα συνέβησαν το τελευταίο διάστημα στα γήπεδα της Πρέμιερ Λιγκ, με αρνητικούς πρωταγωνιστές τον Τζον Τέρι της Τσέλσι και τον Λουίς Σουάρεζ της Λίβερπουλ, οι εποχές που τα χρυσοπληρωμένα πόδια των αθλητών κινδύνευαν με κατάγματα εξαιτίας γλιστρήματος σε μπανανόφλουδες που πετούσαν κάποιοι Βρετανοί, θαυμαστές της «Αρειας Φυλής του Χίτλερ», έμοιαζαν να έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.

Δυστυχώς, το άσχημο πρόσωπο του ρατσισμού ξεπροβάλλει ξανά στα γήπεδα και μάλιστα ενός πρωταθλήματος πιο πολυπολιτισμικού και πολυφυλετικού από τα περισσότερα. Την τελευταία εικοσαετία οι Αγγλοι δεν κατάφεραν μόνο να κερδίζουν εκατομμύρια λίρες από τα τηλεοπτικά δικαιώματα του ποδοσφαίρου, αλλά να εμπλουτίζουν τα ρόστερ των ομάδων τους με βάση το πηγαίο ταλέντο στο γκολ ή την άμυνα και όχι την εθνικότητα ή τη φυλή.

Το ένα τέταρτο των επαγγελματιών ποδοσφαιριστών της χώρας προέρχεται από κάποια εθνική μειονότητα, ενώ τις δεκάδες οργανώσεις που μάχονται ενάντια στις διακρίσεις στηρίζουν και οι 92 επαγγελματικοί ποδοσφαιρικοί σύλλογοι. Στα χαρτιά τουλάχιστον, γιατί τελικά τα πρόσφατα συμβάντα έρχονται να δείξουν πως το τι πραγματικά συμβαίνει στα αποδυτήρια μόνο οι εμπλεκόμενοι μπορούν να γνωρίζουν, ενώ οι ποδοσφαιριστές παραδοσιακά εμφανίζονται απρόθυμοι να καταγγείλουν ανάλογα περιστατικά.

«Οι ποδοσφαιριστές προηγούμενων γενιών φοβόντουσαν ότι με την καταγγελία θα αυξήσουν τις εις βάρος τους επιθέσεις. Πλέον, οι παίκτες υποστηρίζουν μαζικά την ανάγκη να καταπολεμηθεί ο ρατσισμός, όμως τα πρόσφατα περιστατικά αποδεικνύουν ότι η μάστιγα υπάρχει ακόμα σε όλη την γκάμα του ποδοσφαίρου», λέει ο Ντάνι Λιντς της οργάνωσης «Κλοτσήστε το».

Η συζήτηση με κύριο ερώτημα «γιατί υπάρχει ακόμα ρατσισμός στο αγγλικό ποδόσφαιρο» έχει ανάψει για τα καλά. Πολλοί αναρωτιούνται εάν η μέχρι πρόσφατα απουσία καταγγελιών έχει να κάνει με μια ιδιότυπη ομερτά μεταξύ των παικτών, ενώ οι περισσότεροι ανάμεσα στους οποίους και ο Φέργκιουσον δηλώνουν σοκαρισμένοι. «Δεν μπορώ να πιστέψω ότι υπάρχει θέμα ρατσισμού στην Πρέμιερ Λιγκ, δεδομένου του αριθμού των μαύρων ποδοσφαιριστών που παίζουν εδώ.

Ολοι γνωρίζουν τη συνεισφορά των μαύρων παικτών στο σύγχρονο ποδόσφαιρο όλα τα τελευταία χρόνια και αποτελεί έκπληξη που έχουμε τώρα τέτοια περιστατικά», είπε ο σερ Αλεξ εκφράζοντας την ελπίδα να «μην υπάρξει και τρίτο περιστατικό». Λίγες ώρες αργότερα, αυτή αποδείχτηκε φρούδα καθώς η Νιούκαστλ κατήγγειλε τη ρατσιστική επίθεση που δέχτηκε στο twitter ο 19χρονος στράικερ Σάμι Αμεόμπι, με τους ανθρώπους της Πρέμιερ Λιγκ πλέον να αναγκάζονται να αποκλείσουν την «ατυχή σύμπτωση» όπου προσπάθησαν να αποδώσουν τη ρατσιστική έξαρση οι ψυχραιμότεροι.

Η ώρα για λήψη άμεσων μέτρων ώστε να αποφευχθούν τα χειρότερα έφτασε. Ο ρατσισμός ουδεμία σχέση έχει με τον ταχυδρόμο που χτυπά μόνο τρεις φορές (παραφράζοντας τη γνωστή ταινία «Ο ταχυδρόμος χτυπάει πάντα δυο φορές»)...

Πηγή: Εξέδρα

Ποδόσφαιρο Διεθνή SPORTS