Γράφει ο Στάθης Δημολας...

Φερνάντο Τόρες, Εντιν Ντζέκο, Αντι Κάρολ, Λουίς Σουάρες, Αντόνιο Κασάνο, Ροναλντίνιο, Ιμπραΐμ Αφελάι. Αυτά είναι μερικά από τα ονόματα που απασχολούσαν πέρυσι τέτοια περίοδο την ποδοσφαιρική πραγματικότητα. Είναι οι παίκτες που αποτέλεσαν τις σπουδαιότερες χειμερινές μεταγραφές του 2011 και έκαναν το ιδανικότερο ποδαρικό στη χρονιά που ακολουθούσε.

Εναν χρόνο μετά, με τον Ιανουάριο να βρίσκεται στα πρώτα του βήματα, οι μεταγραφικές κουβέντες βρίσκονται ακόμη σε πολύ πρώιμο στάδιο. Ακόμη και οι φήμες, έχουν λιγοστέψει... επικίνδυνα. Για την ελληνική αγορά ούτε λόγος. Κάποιοι ψίθυροι για μεταγραφές από τον Ολυμπιακό, δεν αρκούν για να καλύψουν την απόλυτη σιωπή των υπολοίπων ομάδων που περισσότερο ψάχνουν να πουλήσουν για να επιβιώσουν, παρά να αγοράσουν για να εξελιχθούν. Πέρυσι, η μετακίνηση του ελεύθερου Τζεμπούρ από την ΑΕΚ στον Ολυμπιακό, είχε προκαλέσει αρκετό θόρυβο.

Το ελληνικό ποδοσφαιρικό παζάρι δεν αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα της ευρωπαϊκής πραγματικότητας, αποτελεί, όμως, τη μικρογραφία της. Το μικρό καλάθι που κρατούν οι ομάδες ανά την Ευρώπη δεν χωρά ούτε καν... μεγάλα λόγια.

Οι περιπτώσεις του 37χρονου Ντέιβιντ Μπέκαμ και του 35χρονου Τιερί Ανρί, η φημολογούμενη συμφωνία του Νεϊμάρ με την Μπαρτσελόνα, ο περιζήτητος Κάρλος Τέβες και η μετακίνηση του Νικολά Ανελκά στην Σανγκάι Σενχουά της Κίνας προσπαθούν να αντικαταστήσουν τις λαμπερές μεταγραφές του πρόσφατου παρελθόντος.

Πλέον, οι ευρωπαϊκοί σύλλογοι κινούνται βάσει της οικονομικής λογικής αποφεύγοντας τις υπερβάσεις, έχοντας κατά νου και το οικονομικό «fair play» που θέλει να εφαρμόσει ο Μισέλ Πλατινί. Βέβαια, οι οικονομικοί όροι που θέτει ο πρόεδρος της UEFA, δεν απέχουν και πολύ από τη σφιχτή οικονομική πολιτική που θέλουν να επιβάλουν οι περισσότεροι σύλλογοι.

Είναι χαρακτηριστικό πως οι ομάδες ακολουθούν τα οικονομικά δεδομένα της χώρας τους. Για παράδειγμα οι ιταλικοί σύλλογοι βρίσκονται στο περιθώριο βαδίζοντας σε... ελληνικά μονοπάτια. Οι αγγλικοί επιμένουν να αντιστέκονται, αρνούμενοι να κατανοήσουν την κρισιμότητα της εποχής, ενώ οι ισπανικοί εμφανίζονται πιο συνετοί από κάθε άλλη φορά. Οσο για τους γερμανικούς ποτέ δεν αρέσκονταν σε οικονομικές υπερβολές και πάντα επιδίωκαν το μέγιστο κέρδος με την «κάνουλα» των ευρώ όσο γίνεται πιο πολύ σφιγμένη. Δεν θα μπορούσαν τώρα να ξεφύγουν από αυτήν τη νοοτροπία.

Η χειμερινή μεταγραφική περίοδος βρίσκεται ακόμα στην αρχή της και οι επόμενες ημέρες δεν αποκλείεται να κρύβουν κάποιες εκπλήξεις. Ομάδες που κινούνται με χρήματα εκτός Ευρωζώνης (Μάντσεστερ Σίτι, Παρί Σεν Ζερμέν), αλλά και ομάδες που ακόμα αντέχουν την οικονομική κρίση (Μπαρτσελόνα, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Τσέλσι, Μπάγερν Μονάχου...) ενδέχεται να εισέλθουν δυναμικά στο μεταγραφικό τοπίο. Οχι, όμως, για να εντυπωσιάσουν, αλλά για να ενισχυθούν επί της ουσίας.

Η σκηνή του ποδοσφαίρου δεν πρόκειται να στερηθεί χρημάτων. Απλώς, η πολιτική κάθε ομάδας θα αλλάξει κατεύθυνση. Θα γίνει πιο ορθολογιστική, όχι μόνο λόγω των «επιταγών» του Πλατινί, αλλά λόγω των ρεαλιστικών συνθηκών που επικρατούν.

Φερνάντο Τόρες, Εντιν Ντζέκο, Αντι Κάρολ, Λουίς Σουάρες, Αντόνιο Κασάνο, Ροναλντίνιο, Ιμπραΐμ Αφελάι. Στοίχισαν συνολικά περί τα 170 εκατ. ευρώ. Πόσα θα έπρεπε να άξιζαν άραγε;

Πηγή: Καθημερινή

Ποδόσφαιρο Διεθνή SPORTS