Αυτό που με ανησυχεί περισσότερο από κάθε τι, είναι ο,τι δεν κουνιέται φύλλο… Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί μόνο τα λαμόγια έχουν άκρες και όχι οι κανονικοί άνθρωποι.
Οι ποδοσφαιρικές ομάδες είναι οι άκρες μας.

Δεν υπάρχει δουλειά, δεν υπάρχει προοπτική, δεν υπάρχει ούτε ένα ευρώ στην τσέπη, δεν υπάρχει όνειρο, αλλά υπάρχει μια ομάδα που 1-2 φορές την εβδομάδα μπορείς αδελφέ μου να την παρακολουθήσεις, είτε από το γήπεδο είτε από τον καναπέ σου και να ξελεγράρεις λίγο. Να δεις λίγο μπαλίτσα… δεν λέω πολλή μπαλίτσα… λέω λίγο.

Διαβάστε ολόκληρο το θέμα στο gazzetta.gr