Αποσπασματικά η συνέντευξη του Ντάγχαν Ιράκ από το aek-live.gr:

Πως εξηγείς την ταύτιση των οπαδών της ΑΕΚ με το κείμενο που έγραψες για τα 88α γενέθλια της ομάδας;

«Είναι φυσιολογικό. Είναι οπαδοί της ΑΕΚ. Είμαι επίσης οπαδός της ΑΕΚ. Οπότε μοιραζόμαστε τα ίδια συναισθήματα. Επίσης έχουμε την ίδια πολιτισμική κληρονομιά. Η ΑΕΚ είναι ομάδα και της πόλης μας, όχι μόνο της Αθήνας, αλλά της Κωνσταντινούπολης Βέβαια για να πούμε την πάσα αλήθεια, διάβασα πολλά λάθη στην απόδοση του κειμένου στην ελληνική γλώσσα. Φταίει η μετάφραση, αφού το google translate δεν μπορεί να αποδώσει με ακρίβεια κάποια εκφράσεις και ερμηνείες».

Γεια παράδειγμα;

«Οι προτάσεις που λέει: ‘Η ΑΕΚ βγαίνει μέσα από από τον Θεοδωράκη. Μία σύνθεση του Μπαχ’. Και εγώ απόρησα γιατί το google translate τα μετέφρασε έτσι. Για την ακρίβεια, έγραψε για ένα τραγούδι στο άρθρο μου, το οποίο λέγεται "Galata'da Todoraki" (γι’ αυτό μπερδεύτηκε το μεταφραστήρι) που είναι μια οδός στην Κωνσταντινούπολη. Δεν το συνέθεσε ο Μπαχ, αλλά Τούρκος μουσικός που λέγεται Ντέντε Εφέντι. Κατά κάποιον τρόπο το Google Translate το άλλαξε σε Μπαχ. Αυτό το τραγούδι κυκλοφόρησε στην Πόλη σε διαφορετικές γλώσσες τη δεκαετία του ’30. Σε τούρκικα, αρμένικα, ελληνικά και λαντίνο (ισπανικά των Εβραίων). Θυμίζει κάτι από ΑΕΚ. Είναι μία μίξη από διαφορετικές κληρονομιές της Κωνσταντινούπολης» (ακούστε το κομμάτι στο βίντεο που ακολουθεί).

 

Η Θεία Καίτη που αναφέρεσαι στο κείμενό σου; Ήταν συγγενής;

«Είναι προϊόν φαντασίας. Όπως το 1955, πριν φύγουν οι Έλληνες από την Πόλη, όλοι είχαμε Θεία Καίτη. Αλήθεια. Όλοι εδώ είχαν μια θεία Καίτη. Είχαν θείους, ξαδέρφες Έλληνες. Θέλω να τους το θυμίσω. Ήταν φίλοι μας».

Το σημείο που αναφέρεις τη μυρωδιά των μπαχαρικών στη διαδρομή Αθήνα-Κωνσταντινούπολη θυμίζει έντονα την ταινία «Πολίτικη Κουζίνα». Την έχεις δει;

«Πραγματικά. Υπάρχει συνειρμός. Καταπληκτική ταινία. Στάθηκε αφορμή για πολλούς Έλληνες να γνωρίσουν την Πόλη».

Πότε έγινες ΑΕΚ;

«Η πρώτη επαφή μου με την ΑΕΚ ήταν το 2001. Αφετηρία ήταν το παιχνίδι κόντρα στην Ίντερ. Θυμάστε, ήταν ένα καταπληκτικό παιχνίδι. Είχα εμπνευστεί από το ποδόσφαιρο που έπαιξαν οι ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ. Το πάθος που έδειξαν για την ομάδα τους. Εκτός από αυτό το γεγονός την ίδια περίοδο άρχισα να ασχολούμαι στο Πανεπιστήμιο με το θέμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Τότε έμαθα την ιστορία του συλλόγου».

Πότε κατάλαβες ότι έχεις δεθεί με την ομάδα;

«Το πραγματικό δέσιμο με την ΑΕΚ ήρθε όταν έμενα στη Γαλλία! Είχα να δω το σπίτι μου για 6 μήνες και μου έλειπε η πόλη μου (Κωνσταντινούπολη). Έκλαιγα και ήμουν συναισθηματικά φορτισμένος. Ήμουν 22 και άρχισα να σκέφτομαι τι θα γινόταν αν δεν επέστρεφα πίσω στην Κωνσταντινούπολη. Και τι θα έκανα για τον βιοπορισμό μου. Όλες αυτές οι ανησυχίες αντικατοπτρίζουν τι σημαίνει η ΑΕΚ για τον κόσμο της! Έχω επίσης πολλούς Έλληνες φίλους στην Αθήνα και άλλες πόλης. Όταν επισκέπτομαι την Ελλάδα έρχομαι σε επαφή με ανθρώπους που έχουν ρίζες από την Κωνσταντινούπολη και την Τουρκία. Ο καθένας μπορεί να παρατηρήσει την κοινή πολιτισμική κληρονομιά. Οι οπαδοί της ΑΕΚ είναι ο ίδιος κόσμος με διαφορετικές ιστορίες».

Διαβάστε την υπόλοιπη συνέντευξη στο aek-live.gr