Αυτό το έργο το έχουμε δει και το έχουμε ξαναδεί στην Πρεμιέρα Ντιβισιόν. Ας δούμε στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ κάτι άλλο. Αλλωστε Τρίτη - Τετάρτη είδαμε παιχνιδάρες, ειδικά στο ματς του «Μπερναμπέου».

Και βαρέθηκα ν' ακούω ότι η Ρεάλ ήταν κουρασμένη κι ότι είχε «αδειάσει» από το παιχνίδι με την Μπαρτσελόνα που μεσολάβησε στο «Καμπ Νόου». Τρίχες κατσαρές. Η δουλειά τους είναι. Αυτή κάνουνε κάθε χρόνο: Να παίζουνε μπάλα δύο φορές την εβδομάδα. Γι' αυτό έχουνε 25 ποδοσφαιριστές και καλοπληρωμένους.

Αυτό που είδα λοιπόν είναι ότι η Μπάγερν την έπιασε από τον λαιμό τη «βασίλισσα» και την έπνιξε. Την καρύδωσε. Μπορεί στα 90 λεπτά του ματς και στα 30 της παράτασης να έχασε 1-2, αλλά αυτή ήταν η καλύτερη ομάδα στο γήπεδο.

Αυτή κράταγε την μπάλα στα πόδια της, αυτή έπαιρνε τις μονομαχίες, αυτή έκανε τις περισσότερες ευκαιρίες. Δεν μπήκε στο «Μπερναμπέου» η Μπάγερν για να κλέψει την πρόκριση. Μπήκε για να την πάρει με το σπαθί της. Αυτή ήτανε άλλωστε που έχασε την πρώτη μεγάλη ευκαιρία, όταν ο Ρόμπεν σε άδειο τέρμα κατάφερε να μπει ο ίδιος γκολ και να στείλει την μπάλα άουτ. Για να μην τα πολυλογούμε, λοιπόν, δεν άξιζε η Ρεάλ με βάση την εικόνα των δύο ομάδων στα δύο παιχνίδια να πάει αυτή στον τελικό.

Δεν ήταν καλύτερη της Μπάγερν. Αντίθετα αδικείται η Μπαρτσελόνα. Πολύ περισσότερο στο πρώτο ματς με την Τσέλσι στο «Στάμφορντ Μπριτζ», αλλά και στη ρεβάνς στο «Καμπ Νόου». Η Μπαρτσελόνα μπορεί να τα έχασε όλα φέτος, μπορεί να έχει γίνει κουραστική, αλλά δεν παύει να είναι η καλύτερη ομάδα.

Δεν φταίει αυτή αν αλλάζει εκατό πάσες. Δεν είναι δικιά της ευθύνη που γυρνάει και ξαναγυρνάει την μπάλα και σε κουράζει. Παλιά λέγαμε για μια ομάδα που πίεζε ασφυκτικά, ότι είχε κλείσει τον αντίπαλο στο μισό γήπεδο. Η Μπαρτσελόνα το έχει πάει ακόμα πιο πέρα. Την Τρίτη το βράδυ στο δεύτερο ημίχρονο η Τσέλσι έπαιζε με δέκα παίκτες μέσα στην περιοχή του Τσεχ. Τι κάνεις λοιπόν για να βάλεις γκολ σε τέτοιες περιπτώσεις; Εχεις κρατήσει στο ρόστερ και τον Ιμπραΐμοβιτς για να γυρίσεις το παιχνίδι σου στα γιοματάρια;

Η Μπαρτσελόνα δεν πρόκειται να το κάνει αυτό ποτέ. Δεν πρόκειται να σηκώσει την μπάλα και να παίξει με σέντρες. Δεν φταίει, λοιπόν, αυτή, που τα παιχνίδια της γίνονται μονότονα. Δεν είναι δικιά της ευθύνη που οι αντίπαλοί της μαζεύονται στο καβούκι τους. Που δεν τολμάνε να βγούνε μπροστά και να παίξουνε μπάλα.

Κι υπ' αυτή την έννοια, ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων, η Μπαρτσελόνα συνεχίζει να παραμένει η καλύτερη ομάδα. Θα μου πείτε, έχασε μέσα στο «Καμπ Νόου» από τη Ρεάλ κι έχασε μαζί και το πρωτάθλημα. Ουδεμία αντίρρησις. Και με την Τσέλσι δεν ήταν μόνο η γκίνια που της στέρησε την πρόκριση.

Φέτος η Μπαρτσελόνα βγάζει αδυναμίες στο παιχνίδι της. Δεν είναι τόσο εύκολο άλλωστε. Ακόμα και τα ρολόγια κάποιες φορές σταματάνε και θέλουνε σέρβις. Ούτε ξόφλησε όμως η Μπαρτσελόνα ούτε άρχισε η παρακμή της. Οσοι το λένε, και βιάζονται και υπερβάλλουν. Αυτά.　

Πατρίδα και κόμματα εξουσίας στην Ελλάδα έχουν το ασυμβίβαστο

«ΓΙΑ την Ελλάδα ρε γαμώτο». Και δεν γυρίζω πίσω στο 1992 στη Βαρκελώνη και στη Βούλα Πατουλίδου. «Για την Ελλάδα ρε γαμώτο». Το επανέλαβε είκοσι χρόνια μετά με δικά του λόγια ο Πύρρος Δήμας. Στη διευκρινιστική δήλωση που έκανε σχετικά με την ένταξή του στο ψηφοδέλτιο επικρατείας του ΠΑΣΟΚ και στην πολιτική.

Αν κι εγώ σαν απολογία το εισέπραξα περισσότερο και λιγότερο σαν δήλωση. Είπε, λοιπόν, ο πρώην αρσιβαρίστας και νυν πολιτικός: «Δεν έχω να κερδίσω κάτι από την πολιτική... Βάσανο είναι, όχι προνόμιο... Είναι περιπέτεια, όχι καταφυγή... Δεν έχω ανάγκη να μπω στην πολιτική».

Οταν όμως πρέπει να πεις τόσο πολλά για να δικαιολογήσεις μια επιλογή σου, κάπου βρωμάει η δουλειά. Ξέρεις ότι δεν σε πιστεύουνε, ξέρεις ότι είναι επιφυλακτικοί. Κι αφού, ρε μεγάλε, η πολιτική είναι βάσανο, γιατί πας ν' ασχοληθείς; Κι αφού δεν έχεις ανάγκη, γιατί θες να πας μαζί μ' αυτούς που τρώνε τα γιαούρτια;

Την απάντηση τη δίνει ο ίδιος ο Δήμας στη συνέχεια: «Η πατρίδα είναι που έχει ανάγκη και μας χρειάζεται όλους». Σωστό αυτό. Αφού όμως έχει ανάγκη η πατρίδα, γιατί ο Δήμας τρέχει να βοηθήσει το ΠΑΣΟΚ και τον Βενιζέλο; Αν θέλει κάποιος να βοηθήσει την πατρίδα του, δεν πάει να χωθεί στα κόμματα εξουσίας. Ακούει ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία κι όπου φύγει φύγει. Πατρίδα και κόμματα εξουσίας στην Ελλάδα έχουν το ασυμβίβαστο.

Στην ΑΕΚ δεν έχουνε ψιλά να χαλάσουνε τάλιρο κι ο Δημητρέλος ζητάει Τσάμπιονς Λιγκ

ΠΟΙΟΣ είπε ότι ο Αδαμίδης έχει φύγει από το ποδόσφαιρο; Ζει και βασιλεύει. Αν όχι ο ίδιος, η νοοτροπία του. Ο παραγοντισμός στην Ελλάδα είναι ίδιος. Τα ονόματα διαφέρουν μόνο και οι φάτσες. Σε όλα τα άλλα δεν υπάρχει η παραμικρή διαφορά. Σαν δεύτερος Αδαμίδης, λοιπόν, ο Δημητρέλος πήγε στα Σπάτα, μίλησε με τον Κωστένογλου και ζήτησε πρωτιά στα πλέι οφ. Μάλιστα.

Σαν να βλέπεις μπροστά σου τον Σταύρο. Στην ΑΕΚ δεν έχουνε ψιλά να χαλάσουνε τάλιρο κι ο Δημητρέλος ζητάει Τσάμπιονς Λιγκ. Εδώ μόλις και μετά βίας καταφέρανε να μαζέψουνε τα λεφτά για να πάει η ομάδα στη Θεσσαλονίκη να παίξει με τη Δόξα. Κάθε εβδομάδα τους βγαίνει η γλώσσα για να μπορέσουνε να σφραγίσουνε τα εισιτήρια.

Ποια πρώτη θέση στα πλέι οφ και ποιο Τσάμπιονς Λιγκ; Σάμπως θα πάρουνε άδεια για να παίξουνε στην Ευρώπη; Το τελευταίο που μπορεί να απασχολεί αυτή τη στιγμή την ΑΕΚ είναι το αγωνιστικό. Κι άιντε και γίνανε δέκα θαύματα μαζί. Αντε και πήρε άδεια η ΑΕΚ. Εχει καμιά τύχη στην επόμενη σεζόν ότι μπορεί να παίξει στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ ή του Γιουρόπα; Οποιος πιστεύει το πρώτο είναι για το Δρομοκαΐτειο κι όποιος πιστεύει το δεύτερο για την Κασταλία.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Υπάρχει περίπτωση να αναγνωρίσει η ΕΥΠ ότι κάποιος είναι υπάλληλός της;

Η Μπάγερν είναι όπως το ΚΚΕ. Επίθεση, επίθεση, επίθεση στο ξένο γήπεδο.
-Αλέκα Παπαρήγα

Πηγή: Goal

Ποδόσφαιρο Διεθνή SPORTS