Το 1968 δεν ήταν η καλύτερη δυνατή χρονιά για το γαλλικό ποδόσφαιρο. Μετά τις αξιοπρεπείς της πορείες στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1958 (τρίτη) και το Euro του 1960 (τέταρτη), η Εθνική βρισκόταν σε πτώση, ενώ και σε συλλογικό επίπεδο τα πράγματα δεν πήγαιναν καλύτερα. Τη συγκεκριμένη χρονιά, είχε παρατηρηθεί ιστορικό χαμηλό στα εισιτήρια των αγώνων. Φυσικά, ο κόσμος είχε άλλα πράγματα να σκεφτεί.

Ήδη από την άνοιξη του 1967 η εργατική τάξη είχε ξεκινήσει να καθιστά σαφή την αντίδρασή της στην ανεργία, την επίθεση του κράτους στην κοινωνική ασφάλεια και οι φοιτητές έμοιαζαν έτοιμοι να εκραγούν. Οι σπουδαστές στα Πανεπιστήμια έφταναν τους 550.000 χιλιάδες, έχοντας τριπλασιαστεί από το ξεκίνημα της δεκαετίας, ωστόσο τα εκπαιδευτικά ιδρύματα αρνούνταν πεισματικά να αλλάξουν σελίδα, με τις υποδομές και τον αυταρχισμό να μένουν στο 1960. Οι φοιτητές λοιπόν ήταν οι πρώτοι που θα ξεσπούσαν, αλλά δεν ήταν οι μόνοι, αφού ακολούθησε ντόμινο.

Πέραν της εργατικής τάξης, η γενική απεργία στηρίχθηκε από ανθρώπους του πνεύματος, των τεχνών, αλλά και του ποδοσφαίρου. Οι παίκτες των ομάδων του Παρισιού, έχοντας απηυδήσει από τους καρεκλοκένταυρους της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας και εμπνευσμένοι από το γενικότερο κλίμα, προχώρησαν σε κατάληψη των γραφείων της Ομοσπονδίας και εξέδωσαν το μανιφέστο τους!

Διαβάζοντας το, όπως το δημοσιεύει το libcom.org, αντιλαμβάνεται κανείς το πνεύμα της εποχής στα γραφόμενά τους. Σε τελική ανάλυση μπορεί ο Ντε Γκωλ στις εκλογές του Ιουνίου να θριάμβευσε και οι εργάτες να επέστρεψαν στις δουλειές τους, αλλά ο Γαλλικός Μάης έμεινε στην ιστορία ως μία από τις ισχυρότερες γενικές απεργίες στην ιστορία.

Οι παίκτες δήλωναν: «Εμείς οι ποδοσφαιριστές που ανήκουμε στους διάφορους συλλόγους του Παρισιού αποφασίσαμε σήμερα να καταλάβουμε την έδρα της Γαλλικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας. Όπως οι εργάτες καταλαμβάνουν τα εργοστάσια και οι φοιτητές τα Πανεπιστήμια. Γιατί;

Για να δοθεί πίσω στους 600.000 Γάλλους ποδοσφαιριστές και στους χιλιάδες φίλους τους αυτό που τους ανήκει: Το ποδόσφαιρο. Το οποίο οι αρχιερείς της Ομοσπονδίας τους έχουν κατασχέσει έτσι ώστε να εξυπηρετήσουν τα επηρμένα τους συμφέροντα ως κερδοσκόποι.

Τώρα εξαρτάται από εσάς: Ποδοσφαιριστές, προπονητές, τεχνικοί μικρών συλλόγων, αμέτρητοι φίλοι και οπαδοί του ποδοσφαίρου, φοιτητές και εργάτες να διατηρήσετε την ποιότητα του αθλητισμού σας, με το να ενωθείτε μαζί μας ώστε να απαιτήσουμε την άμεση εκδίωξη (μέσω δημοψηφίσματος των 600.000 ποδοσφαιριστών, το οποίο θα ελέγχεται από τους ίδιους) των κερδοσκόπων και των υβριστών των ποδοσφαιριστών.

Ελευθερώστε το ποδόσφαιρο από την κηδεμονία του χρήματος, από τους αξιολύπητους υποτιθέμενους προστάτες που αποτελούν την ρίζα της αποσύνθεσης του ποδοσφαίρου. Και απαιτείστε από το κράτος τις επιχορηγήσεις που παρέχει σε όλα τα άλλα αθλήματα και τις οποίες οι αρχιερείς της Ομοσπονδίας ποτέ δεν διεκδίκησαν.

Έτσι ώστε το ποδόσφαιρο να παραμείνει δικό σας, σας καλούμε χωρίς καθυστέρηση να έρθετε στην έδρα της Ομοσπονδίας, η οποία ξανά έχει γίνει το σπίτι σας, στον αριθμό 60 της λεωφόρου Ιενά στο Παρίσι.

Ενωμένοι θα κάνουμε ξανά το ποδόσφαιρο αυτό που ποτέ δεν έπρεπε να είχε σταματήσει να είναι: Το άθλημα της χαράς, το άθλημα του κόσμου του αύριο, τον οποίο όλοι οι εργάτες έχουν ξεκινήσει να χτίζουν. Όλοι στη λεωφόρο Ιενά 60!»

Πηγή: othersidefootball.com

Ποδόσφαιρο Διεθνή SPORTS