Η Μπάγερν και όλοι οι υπόλοιποι

 Υπάρχουν κι άλλα: από το ’97 μέχρι σήμερα έχει πανηγυρίσει 22 από τους τελευταίους 30 τίτλους (ποσοστό που αγγίζει το 73%), 12 στα τελευταία 13 χρόνια, από τους οποίους τους 11 συνεχόμενους, μία αφοπλιστική και αδιαμφισβήτητη ηγεμονία που διέκοψε πέρυσι μόνο η Λεβερκούζεν. Ενώ με τον 35ο τίτλο άνοιξε κι άλλο την ήδη αβυσσαλέα διαφορά των 26 περισσότερων πρωταθλημάτων από τη Νυρεμβέργη (με 9) και 27 από τη Ντόρτμουντ (8).  

 Η (ανώμαλη) παρένθεση της Λεβερκούζεν είχε γεμίσει σκεπτικισμό το Μόναχο ως προς την επιλογή του Βενσάν Κομπανί στην τεχνική ηγεσία της βαυαρικής μηχανής, αφενός γιατί προερχόταν από τον υποβιβασμό στην Championship με τη Μπέρνλι, αφετέρου γιατί, την πρώτη του χρονιά στη Γερμανία αιφνιδιάστηκε από το εξαιρετικό έργο του Τσάμπι Αλόνσο με τις «Ασπιρίνες».

 Γρήγορα όμως μπήκε στο νόημα των μηχανισμών και στους επόμενους μήνες, ο 40χρονος Βέλγος, πρώην μαθητής του Γκουαρντιόλα έχτισε μία αβύθιστη και θεαματική αρμάδα με 109 γκολ σε 30 παιχνίδια (θα έρθουν κι άλλα, γιατί επισήμως, το πρωτάθλημα λήγει σε 4 αγωνιστικές), με μέσο όρο 3.6 γκολ, ανά αγώνα.

 Και η οποία, μετά τον φετινό περίπατο έχει κάθε λόγο να πιστέψει τόσο στην κατάκτηση του κυπέλλου (ο ημιτελικός είναι αυτήν την Τετάρτη, με τη Λεβερκούζεν), όσο του Champions League, αφού όμως πρώτα «πνίξει», μετά τη Ρεάλ Μαδρίτης και την πρωταθλήτρια Ευρώπης Παρί Σεν Ζερμέν στους διπλούς ημιτελικούς της 28ης Απριλίου και της 6ης Μαϊου.  

 Η πλάκα είναι ότι σε σχέση με το, προπέρσινο τίτλο τους οι παίκτες της Μπάγερν σήκωσαν ένα βαρύτερο, κατά 2 κιλά (σχεδόν 14 στο σύνολο), «Meistershale» το φημισμένο «αργυρό πιάτο» που δίνεται από το ’63 στον εκάστοτε πρωταθλητή Γερμανίας.

 Αυτό συνέβη γιατί οι κατασκευαστές του αναγκάστηκαν να μεγαλώσουν τη διάμετρό του και να προσθέσουν έναν ακόμη κύκλο γιατί, απλούστατα δεν υπήρχε άλλος χώρος για να συμπεριληφθούν τα ονόματα όλων των πρωταθλητών Γερμανίας, ενώ ύστερα από τη νέα, βαρύτερη, αλλά αναγκαία παρέμβαση θα χωρέσουν πλέον κι εκείνα των επόμενων 30 χρόνων.

 Από το 1903, τη χρονιά που η Λειψία κατέκτησε το πρώτο γερμανικό πρωτάθλημα της Ιστορίας έως και το ’44 (Δρέσδη) η εκάστοτε πρωταθλήτρια ομάδα επιβραβευόταν συμβολικά με το αγαλματίδιο «Viktoria». Μετά όμως χάθηκε, εξαφανίστηκε λόγω πολέμου και χρόνια αργότερα βρέθηκε σε κάποιο καταφύγιο Ναζί στη Λατινική Αμερική.

 Έκτοτε αντικαταστάθηκε από το «Meistershale», που αποκαλείται και «Σαλατιέρα» (Salatschussel), δημιουργία του ’49 από την Ελίζαμπετ Τρέσκοφ, καθηγήτρια Καλών Τεχνών στο Πανεπιστήμιο της Κολονίας.