Τα μαθήματα που πήρε η ΑΕΚ από το ματς με τη Ρεάλ

Πέρασαν οι ημέρες. Πλέον, χρονικά, είναι πιο κοντά το κρίσιμο ματς με τον Λεβαδειακό, παρά το μεγάλο παιχνίδι με τη Ρεάλ. Όσα ζήσαμε όμως το βράδυ της Τετάρτης εκτός από αναμνήσεις, άφησαν και μεγάλα μαθήματα. Μαθήματα που πρέπει να κουβαλάμε πάντα στο μυαλό μας, γιατί η σεζόν είναι μεγάλη και τον Μάη πρέπει να είναι ωραία ξανά στη Φιλαδέλφεια…

Θα προσπαθήσω να τα βάλω σε μία σειρά. Το τριήμερο πριν τη Ρεάλ και μετά το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό όπου η ΑΕΚ ηττήθηκε, πραγματοποιώντας μία κακή εμφάνιση, επικρατούσε ένα ξενέρωμα. Το ένιωθες. Εν μέρει λογικό. Μέχρι και ο μεγάλος Στέλιος Μανωλάς έκανε ένα ποστάρισμα το πρωί της Τετάρτης, στο οποίο είχε αναδημοσιεύσει ένα βίντεο από το έπος της ΑΕΚ το 1977 και την πρόκριση της ΑΕΚ στα ημιτελικά του UEFA, γράφοντας «Ανεβείτε ρε»! Ευτυχώς, όσοι ήρθαν στο γήπεδο και μάλιστα ώρες πριν τη σέντρα, ήταν… ανεβασμένοι. Πέρασε αυτή η θετική ενέργεια στην ομάδα, όσο δε φαντάζεστε!

Πράγματι, η ΑΕΚ με Κηφισιά και Αστέρα Τρίπολης ήταν μέτρια και πέταξε τέσσερις βαθμούς. Πράγματι εκτός έδρας δεν έχει δείξει την εικόνα που θαυμάζουμε στη Φιλαδέλφεια. Πράγματι δέχθηκε πέντε γκολ στη Σίτι και έχασε 3-1 από τη Σαχτάρ. Πράγματι με τον ΠΑΟΚ έπαιξε 25 λεπτά σούπερ ποδόσφαιρο και δεν «καθάρισε» το ματς στο καλό της διάστημα. Αντίθετα στο κακό της υπόλοιπο μέρος, ηττήθηκε, σε ένα ματς με ιδιαιτερότητες, που στην τελική δεν κόστισε και κάτι. Πράγματι, ήταν κακή με τον Παναθηναϊκό, κάνοντας την πρώτη της ήττα στο ελληνικό πρωτάθλημα μετά από ένα χρόνο και 31 αγώνες. Μπορεί να φαίνονται πολλά, αλλά δεν είναι… Είναι αρχές Νοέμβρη, είμαστε σε όλα μέσα και ένα μέτριο διάστημα, δεν είναι λογικό να προκαλεί τέτοια απογοήτευση και να προδικάζει το μέλλον… Πρώτο μάθημα.

Δεύτερο μάθημα: Γίνεται γνωστή η 11άδα του Νίκολιτς. Υπήρχε που υπήρχε μεγάλη αμφιβολία για το πώς θα εξελιχθεί το ματς με τη Ρεάλ, διαβάζεις και τις επιλογές του προπονητή και πάλι προδικάζουμε ότι η συντριβή είναι… αναπόφευκτη. Η απάντηση δόθηκε στο γήπεδο από τους 11 + 4 που μπήκαν στην πορεία. Το μάθημα που παίρνουμε λοιπόν, από την Τετάρτη, είναι πώς ό,τι κι αν επιλέγει ο προπονητής, έχει ένα σχέδιο από πίσω. Ας το κρίνουμε βλέποντάς το… Όχι νωρίτερα. Εξάλλου, 1,5 χρόνο τώρα, τα σχέδια του Νίκολιτς στην συντριπτική τους πλειοψηφία έχουν βγει. Δε συμφωνείτε;

Τρίτο μάθημα: Η κακή ΑΕΚ του ΟΑΚΑ, μπήκε, 72 ώρες μετά, στη Φιλαδέλφεια και κοίταξε στα μάτια τη Ρεάλ χάνοντας το ματς στο 92’ και χάρις την τρομακτική ποιότητα των αντιπάλων παικτών. Οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ πρέπει να σταματήσουν να αδικούν τους εαυτούς τους στα ματς εντός συνόρων και ειδικά σε αυτά εκτός έδρας. Η συγκέντρωση στα ελληνικά παιχνίδια επιβάλλεται να είναι παρόμοια με αυτή κόντρα στη Ρεάλ. Για να ξαναπαίξουν του χρόνο με τη… Ρεάλ.

Τέταρτο μάθημα: Με την εμφάνιση της ΑΕΚ την Τετάρτη αποδείχθηκε ότι το ταβάνι αυτής της ομάδας είναι πολύ υψηλό κι έχει δρόμο να διανύσει για να το τρυπήσει. Μετά τον Παναθηναϊκό ειπώθηκαν και γράφτηκαν «τέρατα». Για «ρόστερ με τεράστιες αδυναμίες», για «έναν προπονητή που αρχίζει και χάνει τον έλεγχο». Και τα λοιπά. Τα διαβάσατε, τα ακούσατε, τα ξέρετε. Και πέρυσι, την αντίστοιχη περίοδο τα ίδια είχαν ειπωθεί. Η συνέχεια γνωστή. Το μάθημά μας δε το πήραμε πέρυσι, ας το πάρουμε φέτος.

Η ΑΕΚ έχει καλό ρόστερ. Έχει καλούς παίκτες. Έχει φυσικά και αδυναμίες και κάποιες ελλείψεις – τα ξέρουμε, μη λέμε τα ίδια. Αυτό δεν αλλάζει τώρα. Μπορεί να αλλάξει τον Γενάρη, αλλά τώρα όχι. Η μέτρια εικόνα της ΑΕΚ σε κάποια προηγούμενα παιχνίδια δεν έχει να κάνει με το κακό ρόστερ. Στα δικά μου μάτια, έχει κυρίως να κάνει, με το ντεφορμάρισμα κάποιων παικτών, το οποίο κρίνεται φυσιολογικό. Δεν θα είναι τέτοιο, αν το ντεφορμάρισμά τους συνεχιστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αλλά και πάλι, ούτε αυτό μπορεί κανείς να το προδικάσει.

Δίνοντας συνέχεια από το τέταρτο μάθημα, έρχεται το πέμπτο: αυτό με το ροτέισον. Εχει ανοίξει τον τελευταίο μήνα το ροτέισον. Αλλά μην… τρελαινόμαστε και με αυτό. Πέρυσι, οι ίδιοι παίκτες  (14-15) έπαιζαν σερί Ελλάδα και Ευρώπη και τα πήγαιναν περίφημα. Θυμάστε τι λέγαμε  - και σωστά το λέγαμε; Ότι μέσα από τα σερί παιχνίδια οι παίκτες του Νίκολιτς αποκτούν ρυθμό. Δεν κουράζονται και γίνονται καλύτεροι. Ο Πήλιος για παράδειγμα που είναι σε καλό αγωνιστικό «φεγγάρι» παίζει σερί αγώνες. Έπαιξε με τον ΠΑΟΚ και με τον Παναθηναϊκό ήταν από τους καλύτερους της ΑΕΚ, αν όχι ο καλύτερος. Το ίδιο και με τη Ρεάλ. Είναι σε καλή περίοδο ο Πήλιος και δεν τον ενοχλούν οι σερί αγώνες. Αντιθέτως. Υπάρχουν όμως παίκτες που δεν είναι σε καλό «φεγγάρι». Συμβαίνει. Θα έρθει και η περίοδος που ο Πήλιος μπορεί να μην είναι τόσο καλά και να ανέβουν οι άλλοι. Μην… σκίσουμε τον Πήλιο, όταν έρθει περίοδος που είναι ντεφορμέ. Ποδοσφαιρική λογική. Ας ανέβει ο Λυκογιάννης και όταν πάει την ευκαιρία του να καλύψει το κενό του.

Πάντως αντιλήφθηκαν όλοι την Τετάρτη πως ο Νίκολιτς εμπιστεύεται πολύ περισσότερους παίκτες του απ’ όσους νομίζουμε. Το πότε θα τους ρίξει στις μάχες και ποιες θα είναι αυτές, ας αφήσουμε τον προπονητή να κρίνει. Αυτός ξέρει καλύτερα… Α, και το βασικότερο; Αυτοί οι παίκτες είναι καλοί!

Μάθημα έκτο: Το Τσάμπιονς Λιγκ ρουφάει, αλλά και δίνει ενέργεια. Τόσο αγωνιστική, όσο και ψυχολογική. Σκεφτείτε τον εαυτό σας: Με την ίδια… τρέλα θα πας να δεις ΑΕΚ – Ρεάλ και με την ίδια ΑΕΚ – Παναιτωλικός; Όχι. Τα ματς με τη Ρεάλ και την κάθε Ρεάλ είναι για τους παίκτες, τον προπονητή, τον κόσμο, τον οργανισμό ολόκληρο, κάτι τρομακτικά δυνατό. Η μετάβαση στην Ελλάδα είναι για όλους το σημείο «κλειδί» να βρούμε. Γι’ αυτό και στον αγώνα με τον Λεβαδειακό την Κυριακή οι παίκτες πρέπει να νιώσουν μπαίνοντας έστω στο μισό τη φλόγα που υπήρχε την Τετάρτη στη Φιλαδέλφεια. Θα αρκεί… Είναι κρίσιμο παιχνίδι.

Μάθημα έβδομο: Βγαίνει ο Μουρίνιο πριν το ματς με την ΑΕΚ και λέει κάτι που είχαμε… ξεχάσει: «Η ΑΕΚ είναι πρωταθλήτρια στη χώρα της και στο γήπεδό της είναι δυνατή». Κατεβάζει μία 11άδα με όλα του τα όπλα. Και οι αλλαγές του το ίδιο. «Ματώνει» να κερδίσει και το κάνει στο 92’, με την ποιότητα του αρχηγού του. Και βγαίνει μετά το ματς και αποθεώνει Νίκολιτς, ομάδα, έδρα. Ποιος τώρα ο Μουρίνιο… Προσωπικά, δε ξέρω για εσάς, αλλά προσωπικά όταν πάει να χαθεί λίγο η πίστη μου σε αυτό το γκρουπ, μετά από κάποιο αρνητικό αποτέλεσμα, πριν ασκηθεί οποιαδήποτε έντονη κριτική, θα ξαναδιαβάζω όσα είπε ο Μουρίνιο για την ΑΕΚ… Αυτή η ΑΕΚ μπορεί να αντέξει την καλοπροαίρετη κριτική. Καμία ομάδα όμως δεν μπορεί να αντέξει την ισοπέδωση. Πόσο μάλλον αυτή η ΑΕΚ του Νίκολιτς. Αν χαθεί η πίστη στην ομάδα, χάθηκαν όλα. Και η πίστη την Τετάρτη δόθηκε πάλι ακόμα και σε όσους από το βράδυ της Κυριακής είπαν και έγραψαν υπερβολές.

Μάθημα όγδοο: Ο Νίκολιτς μετά τον αγώνα με τη Ρεάλ είπε ξανά ότι θα έρθουν τα πάνω και τα κάτω. Γνωρίζει ο άνθρωπος, ότι δεν είναι απλό να κάνεις τέτοιες εμφανίσεις, όπως την Τετάρτη σε κάθε αγώνα. Στόχος του είναι ένας: Να δούμε, όσο γίνεται πιο γρήγορα, μία ΑΕΚ όπως είναι στη Φιλαδέλφεια είτε παίζει με τη Ρέαλ, είτε με τον Πανσερραϊκό για το Κύπελλο, με διάρκεια και στα εκτός έδρας. Δεν είναι απλό. Δεν είναι εύκολο. Θα γίνει όμως κάποια στιγμή. Μέχρι τότε, οι νίκες να έρχονται και να είμαστε μέσα σε όλα…

Και μάθημα ένατο: Της Ρεάλ το φόβητρο, θα είναι πάντα το όνομά σου…

Αυτά… Ελπίζω να μην κούρασα και με χαρά θα διαβάσω από εσάς αν πήραμε κι άλλα μαθήματα από την ΑΕΚ μας την Τετάρτη, που δεν σκέφτηκα… Ραντεβού την Κυριακή στη Φιλαδέλφεια μας, για να παιχνίδι που πρέπει να πάρουμε κι ας είναι και με 1-0. Λείπουν παίκτες (Ρότα, Ζούμπκοφ, Ζοάο Μάριο), υπάρχει κόπωση, υπάρχει απογοήτευση από πως ήρθε η ήττα από τη Ρεάλ, υπάρχει πίεση. Νίκη την Κυριακή και θα το βρουν ο Νίκολιτς και τα παιδιά του στην πορεία…

ΠΗΓΗ: aek365