Αναλυτικά το άρθρο του:

Να μας έρθει, στα καλά καθούμενα, κάνα ξανάστροφο 0-0 απόψε στο Καραϊσκάκη, αυτό δεν είναι κάτι που το φοβάμαι. Είναι κάτι που, να γράψω την πάσα αλήθεια, το τρέμω. Πιο πολύ και από όσο το φοβόμουν, αυτό που μας πέρασε ξώφαλτσα, τον Μάρτιο στη Βαλέτα. Διότι η νίκη, το μάζεμα των πόντων, για αρχή θέλει γκολ. Πώς θα μπει;

Ενας τρόπος να μπει, είναι όπως με τον Καναδά τον Φεβρουάριο στη Λάρισα. Μας το σέρβιραν αυτοί στο πιάτο, έτοιμο. Ενας άλλος τρόπος να μπει, είναι όπως στη Μάλτα. Με ένα στημένο «καθ' υπέρβασιν» της λογικής της στιγμής. Και ο τρίτος τρόπος, είναι να μην μπει καθόλου. Οπως με την Πολωνία, μετά το 0-1 στη Μάλτα.

Ρεαλιστικά, είμαστε κάπου ανάμεσα στον δεύτερο και στον τρίτο τρόπο. 'Η θα το βάλουν με αίμα ή δεν θα το βάλουν. Οι διεθνείς, στο 0-1 του «Τα' Κάλι», είχαν την ευκαιρία να αντιληφθούν ότι τη σημερινή Μάλτα τη νικάς, μπορεί δύσκολα, μπορεί λιγότερο δύσκολα, αλλά πλάκα πάντως, όπως παλαιότερα, με τέσσερα και με πέντε γκολ, δεν της κάνεις.

Ξέρουν να σταθούν, να στηθούν, να μαρκάρουν, να πηδήσουν, να βγάλουν τη μπάλα από την άμυνά τους και όχι να διώξουν την μπάλα από την άμυνά τους, να παίξουν την κόντρα. Μέχρι εκεί. Ο πρώτος τρόπος, συνεπώς, δεν μπορεί να είναι ο αναμενόμενος. Μία δική τους ευγενική προσφορά. Ο,τι επιδιώκεις, πρέπει να τους το πάρεις. Με το καλό ή με το ζόρι.

Στο Ισραήλ, τους είχαν στην αγωνία του 1-1 έως τα μέσα του δεύτερου ημιχρόνου. Επεσαν, με ένα εντελώς αμφίβολο πέναλτι. Στη Γεωργία, ηττήθηκαν στο 90'+1'. Μόνον οι Κροάτες (τους) καθάρισαν «από ημίχρονο». Αλλά οι Κροάτες, με όλες τις ενστάσεις για τον ατομικό και ομαδικό χαρακτήρα τους, πάλι υπερέχουν στο ταλέντο που όσο να 'ναι διευκολύνει το να σπάζεις σκληρά καρύδια.

Η Εθνική έχει σήμερα, εκτός από το να βάλει γκολ, επιπλέον να αψηφήσει και να υπερνικήσει έναν νόμο Μέρφι. Μια αλυσσιδωτή εξέλιξη γεγονότων που κύλησε, πάνω-κάτω, ως εξής:

* Παίκτες τιμωρήθηκαν, για κάρτες.
* Παίκτες τραυματίστηκαν, ο ένας μετά τον άλλον.
* Παίκτες υπέστησαν το σερί των πλέι οφ.
* Παίκτες είχαν απορρυθμιστεί εντελώς. Εφυγαν για διακοπές, ή ετοιμάζονταν να φύγουν για διακοπές, προτού κληθούν εκτάκτως.
* Παίκτες μπήκαν στον αναβρασμό ότι, όπως τόσοι και τόσοι κλάδοι εργαζομένων, και ο δικός τους δέχεται «ντου από παντού» στα βασικά δικαιώματά τους.
* Παίκτες πληροφορήθηκαν ότι «στην τούρλα του Σαββάτου» ο, συνεργάτης του Φερνάντο Σάντος, Βρύζας μεταπηδά στον Παναθηναϊκό.
* Παίκτες άκουσαν, χθες, και για την τούρλα της Παρασκευής. Στη γενική συνέλευση της ΕΠΟ. Την επίσημη αναγνώριση της άφιξης του ελληνικού ποδοσφαίρου στο σημείο-μηδέν.

Τι άλλο μένει στο σημείο-μηδέν λοιπόν, από ένα... μηδέν-μηδέν με τη Μάλτα, για να κλείσει το όλο σετ; Προσεύχομαι να βγω, απλώς, ένας φοβιτσιάρης «χωρίς αιτία». Να γίνει, κάπως, το 1-0 και να αφήσουμε την υπηρεσία να βρει, καλό φθινόπωρο πια, τα υπόλοιπα.

Προσευχόμενος δε, συγχρόνως μακαρίζω και την ελληνική ρέντα, την ημέρα που έγινε η κλήρωση για να βγει το πρόγραμμα των αγώνων του γκρουπ. Η θεία σύμπτωση. Οτι αυτή την 4η Ιουνίου, όπου θα μπορούσε να μας έχει κάτσει ο οποιοσδήποτε (αντίπαλος) οπουδήποτε, εμάς μας έκατσε η Μάλτα εντός. Διερωτώμαι ποιον άλλον, εδώ και σήμερα, θα μπορούσε η Εθνική υπό αυτές τις συνθήκες να νικήσει. Τους Κροάτες; Τους Λετονούς; Τους Ισραηλινούς; Τους Γεωργιανούς; Υποψιάζομαι, κανέναν και πουθενά...

Πηγή: Εξέδρα

Euro LIFE Ελλάδα