Ο ΠΑΟΚ πληρώνει όσα δεν έκανε – Τα κενά του ρόστερ φάνηκαν με Άντερλεχτ

Το 0-1 από την Άντερλεχτ δεν είναι ένα αποτέλεσμα που καταδικάζει τον ΠΑΟΚ. Υπάρχει η ρεβάνς, υπάρχει ακόμη δρόμος και μία διαφορά ενός γκολ ανατρέπεται. Το πρώτο ευρωπαϊκό παιχνίδι, όμως, άνοιξε μια συζήτηση που ξεπερνά το αποτέλεσμα!

Πόσο έτοιμος μπήκε πραγματικά ο ΠΑΟΚ στις επίσημες υποχρεώσεις του;

Γιατί απέναντι στους Βέλγους δεν φάνηκε μόνο η έλλειψη αποτελεσματικότητας. Φάνηκαν και συγκεκριμένα κενά ενός ρόστερ που ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί.

Η Άντερλεχτ βρήκε το γκολ μόλις στα πρώτα δευτερόλεπτα, εκμεταλλευόμενη ένα λάθος του ΠΑΟΚ, και στη συνέχεια προσαρμόστηκε ιδανικά στις απαιτήσεις του αγώνα. Έδωσε χώρο, προστάτευσε την περιοχή της και ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο ενδιαφέρθηκε σχεδόν αποκλειστικά για τη διατήρηση του 0-1. Ο ΠΑΟΚ είχε την κατοχή, πήρε μέτρα, έκλεισε την Άντερλεχτ πίσω, αλλά δεν κατάφερε να μετατρέψει αυτή την υπεροχή σε γκολ. Και κάπου εδώ αρχίζουν τα πραγματικά ερωτήματα.

Πρώτος φορ από ανάγκη και όχι από επιλογή

Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αφορά τον Μύθου. Μιλάμε για έναν ποδοσφαιριστή μόλις 18 ετών, από τον οποίο ο ΠΑΟΚ αναγκάζεται αυτή τη στιγμή να ζητά πράγματα που κανονικά θα έπρεπε να ζητά από έναν έτοιμο επιθετικό ευρωπαϊκού επιπέδου.

Άλλο πράγμα να έχεις αποφασίσει ότι ο Μύθου είναι ο πρώτος σου επιθετικός επειδή κέρδισε τη θέση μέσα από τον ανταγωνισμό και άλλο να γίνεται πρώτος επειδή δεν υπάρχει η λύση που θα έπρεπε να έχει ήδη αποκτηθεί. Αυτό ακριβώς φάνηκε απέναντι στην Άντερλεχτ.

Ο νεαρός φορ δυσκολεύτηκε πολύ στις προσωπικές μονομαχίες. Οι Βέλγοι στόπερ τον περιόρισαν, δεν του επέτρεψαν να κρατήσει εύκολα την μπάλα και σε αρκετά γεμίσματα βρέθηκε ένα κλικ πίσω από τη φάση. Δεν είναι κατηγορία για τον Μύθου. Το αντίθετο. Το ερώτημα πρέπει να απευθυνθεί στον ΠΑΟΚ: μπορεί μια ομάδα με ευρωπαϊκές φιλοδοξίες να φτάνει στα πρώτα κρίσιμα παιχνίδια της σεζόν περιμένοντας από έναν 18χρονο να σηκώσει τέτοιο βάρος; Η ανάγκη απόκτησης ποιοτικού σέντερ φορ είναι πλέον κάτι περισσότερο από εμφανής.

Ο Λίσι κοιτάζει στον πάγκο και δεν βρίσκει όσα χρειάζεται

Εδώ βρίσκεται και το βασικό ελαφρυντικό του Αλέσιο Λίσι. Ο προπονητής του ΠΑΟΚ προσπάθησε κατά τη διάρκεια του αγώνα να αλλάξει πράγματα. Ανακάτεψε την τράπουλα, άλλαξε πρόσωπα και διάταξη και στο τέλος γύρισε την ομάδα ακόμη και σε 4-4-2. Γιατί;

Επειδή ο ΠΑΟΚ είχε οδηγηθεί σε ένα παιχνίδι με πολλά γεμίσματα και σέντρες. Η λογική ήταν απλή: αφού η μπάλα πηγαίνει συνεχώς στην περιοχή, ας υπάρχουν δύο επιθετικοί εκεί. Δεν του βγήκε.

Με το 4-4-2 ο ΠΑΟΚ έχασε μέρος της συνοχής του, έχασε τον ρυθμό που είχε δημιουργήσει και ουσιαστικά έγινε λιγότερο απειλητικός αντί περισσότερο. Το πρόβλημα όμως δεν είναι μόνο αν πέτυχε ή απέτυχε μια προπονητική επιλογή. Το ζήτημα είναι ποιες πραγματικές επιλογές είχε ο Λίσι.

Οι μεταγραφές δεν έχουν ολοκληρωθεί, υπήρξαν και προβλήματα τραυματισμών, με πιο χαρακτηριστικό του Τάχα Άλι και ο προπονητής βρίσκεται από πολύ νωρίς στη σεζόν να ψάχνει εσωτερικές λύσεις για θέσεις στις οποίες η ομάδα χρειάζεται ενίσχυση.

Έλειψε ο άξονας

Το δεύτερο μεγάλο μήνυμα του αγώνα αφορά τη μεσαία γραμμή. Ο ΠΑΟΚ είχε κατοχή που έφτασε σε πολύ υψηλά επίπεδα, αλλά κατοχή δεν σημαίνει αυτομάτως δημιουργία. Ειδικά απέναντι σε μία ομάδα που έχει κλειστεί κοντά στην περιοχή της, χρειάζεσαι ποδοσφαιριστές που θα παίξουν κάθετα, θα αλλάξουν γρήγορα το παιχνίδι και θα δημιουργήσουν υπεραριθμία. Αυτό έλειψε. Το γεγονός ότι ο Λίσι έφτασε να εξετάζει διαφορετικές λύσεις στον άξονα και να μετακινεί παίκτες κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού δείχνει ακριβώς το πρόβλημα.

Ακόμη και η διαχείριση του Καμαρά δημιουργεί ερωτήματα για το τι ακριβώς αναζητά ο προπονητής στη συγκεκριμένη θέση. Εφόσον θεωρεί ότι χρειάζεται διαφορετικά χαρακτηριστικά, τότε η ανάγκη για έναν ακόμη χαφ γίνεται ακόμη πιο ξεκάθαρη. Και όταν σε ένα ευρωπαϊκό παιχνίδι πρέπει να ανακατεύεις συνεχώς τη διάταξη επειδή δεν έχεις τα κατάλληλα εργαλεία, κάποια στιγμή το πληρώνεις.

Και στα άκρα υπάρχει θέμα

Υπάρχει και η υπόθεση των εξτρέμ. Ο ΠΑΟΚ είχε σχεδιάσει τη σεζόν θέλοντας έναν ποιοτικό βασικό αριστερό εξτρέμ και μία επιπλέον λύση. Τα δεδομένα όμως άλλαξαν και οι τραυματισμοί περιόρισαν ακόμη περισσότερο τις επιλογές. Στο συγκεκριμένο παιχνίδι μάλιστα δημιουργήθηκε εύλογα το ερώτημα γιατί δεν χρησιμοποιήθηκε ο Χατσίδης. Σε μία αναμέτρηση όπου η Άντερλεχτ είχε οπισθοχωρήσει, ένας ποδοσφαιριστής με ταχύτητα, διείσδυση και δυνατότητα να απειλήσει με σουτ θα μπορούσε να προσφέρει διαφορετικά χαρακτηριστικά. Ο Λίσι επέλεξε διαφορετικά. Κρίνεται ασφαλώς και αυτός για τις αποφάσεις του. Δεν μπορεί όμως να αγνοηθεί ότι δουλεύει αυτή τη στιγμή με ένα ρόστερ το οποίο βρίσκεται ακόμη υπό διαμόρφωση.

Η ρεβάνς θα είναι διαφορετική – το μήνυμα όμως ελήφθη

Στις Βρυξέλλες πιθανότατα θα δούμε διαφορετικό παιχνίδι. Η Άντερλεχτ θα βρίσκεται στην έδρα της και δύσκολα θα περιοριστεί για 90 λεπτά στον ρόλο της ομάδας που περιμένει πίσω από την μπάλα. Αυτό ενδέχεται να δημιουργήσει περισσότερους χώρους για τον ΠΑΟΚ και να αλλάξει τις συνθήκες της αναμέτρησης.

Η πρόκριση παραμένει ανοιχτή. Ανεξάρτητα όμως από το τι θα συμβεί στη ρεβάνς, το πρώτο παιχνίδι έστειλε ένα ξεκάθαρο μήνυμα στη Θεσσαλονίκη.

Ο ΠΑΟΚ χρειάζεται ενίσχυση. Χρειάζεται επιθετικό που θα μπορεί να σηκώσει το βάρος των μεγάλων αγώνων. Χρειάζεται περισσότερες επιλογές στον άξονα. Χρειάζεται βάθος και διαφορετικά χαρακτηριστικά στα άκρα.

Δεν είναι δυνατόν κάθε πρόβλημα να λύνεται με μία εσωτερική μετακίνηση ή με αλλαγή συστήματος. Ο Αλέσιο Λίσι θα κριθεί για το ποδόσφαιρο που θα παρουσιάσει και για τις επιλογές του. Για να κριθεί όμως πραγματικά, πρέπει πρώτα να έχει στα χέρια του ένα ολοκληρωμένο ρόστερ. Και ο ΠΑΟΚ, κρίνοντας από όσα έδειξε το πρώτο παιχνίδι με την Άντερλεχτ, δεν το έχει ακόμη.