Μαρσέιγ - Ολυμπιακός λοιπόν. Το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό πέρασε στην ιστορία. Τώρα υπάρχει ταξίδι στη Γαλλία για τους Πειραιώτες και το εκτός έδρας ματς της 2ης αγωνιστικής της League Phase του Europa League (15/10 - 22:00). Δύσκολο; Προφανώς και (θα) είναι. Η Μαρσέιγ είναι μια παραδοσιακή δύναμη του γαλλικού και ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου με καυτή έδρα της οποίας, παρεμπιπτόντως, οι φανατικοί οργανωμένοι οπαδοί είναι αδελφοποιημένοι μ' εκείνους της ΑΕΚ και γι' αυτό αναμένεται ελληνική παρουσία στις εξέδρες.

Ο Ιμανόλ Αλγουαθίλ έχει αρκετά να σκεφτεί πριν από τη σέντρα. Να μετρήσει τις αντοχές των σημαντικών παικτών του που είναι επιβαρυμένοι περισσότερο. Και φυσικά να διακρίνει ποιοι απ' όσους έχουν παίξει λιγότερο ως τώρα θα μπορέσουν να αντεπεξέλθουν, αν τους δώσει την ευκαιρία να παίξουν, σ' αυτή τη συνθήκη. Τέτοια ματς εξάλλου είναι απ' αυτά που είτε σε «καταπίνουν» είτε «γεννούν» νέους ποδοσφαιρικούς ήρωες.

Ήταν 23 Νοέμβρη 2011. Ο Ολυμπιακός, καλή ώρα όπως τώρα, ταξίδευε στη Μασσαλία για να φιλοξενηθεί από τη Μαρσέιγ στο Βελοντρόμ στη φάση των ομίλων του Champions League. Σ' έναν όμιλο που είχε μέσα και τις Άρσεναλ, Ντόρτμουντ, οι ερυθρόλευκοι ήθελαν μόνο νίκη για να μείνουν ζωντανοί στο κόλπο της πρόκρισης ως 2οι. Ωστόσο ο Ερνέστο Βαλβέρδε πριν από τη σέντρα είχε πολλές σκοτούρες στο κεφάλι του. Η πιο βασική απ' όλες τι θα κάνει στη μεσαία του γραμμή και ειδικά στις θέσεις 6-8. Βλέπετε είχε μια δύσκολη συγκυρία. 

Απουσίαζαν οι δύο από τους τρεις βασικούς του στις θέσεις 6-8, Ορμπάιθ και Μακούν. Επιπρόσθετα, δεν είχε και τον Ιμπαγάσα, παίκτη για 8-10. Είχε ξεμείνει λοιπόν με έναν για το 6-8, τον Μοντέστο και έψαχνε τον δεύτερο. Τι έκανε; Τον βρήκε στο πρόσωπο ενός δεξιού μπακ, του Γιάννη Μανιάτη. Μέχρι τότε ο Έλληνας λογίζονταν ως δεξί μπακ. Ως τέτοιος είχε αποκτηθεί από τον Πανιώνιο. Μετά από το 'κείνο το ματς της Μασσαλίας ο Μανιάτης έκανε... εσωτερική μεταγραφή στην καριέρα του. Καθιερώθηκε ως ένας καλός κεντρικός μέσος, ένα 6άρι.

Βλέπετε, τα είχε πάει περίφημα. Ο Ολυμπιακός μάλιστα είχε κερδίσει 1-0 με ωραίο γκολ (σ.σ.: δυνατό διαγώνιο συρτό αριστερό σουτ εντός περιοχής) του Φετφατζίδη στο 82'. Κι επειδή είπαμε νωρίτερα ότι σε τέτοια ματς γεννιούνται ήρωες ή «καταπίνονται» παίκτες, να προσθέσουμε ότι σε τέτοια ματς μπορεί να συμβεί και κάτι άλλο. Είτε μια φάση που ένας παίκτης δεν θέλει να θυμάται (μια γκάφα δηλαδή) και τον στοιχειώνει σε όλη του τη ζωή. Είτε πρωταγωνιστεί σε φάση που τον κάνει ήρωα και κοιμάται κάθε βράδυ μαζί της χαμογελώντας. Όπως η ασίστ αριστούργημα - έργο τέχνης για το Λούβρο, του Γέστε στον σκόρερ Φετφατζίδη.

Δείτε το βίντεο και μάθετε ή θυμηθείτε συνοπτικά την ιστορία του αγώνα, τον οποίο ο υπογράφων βίωσε από κοντά, τα δημοσιογραφικά του Βελοντρόμ (με την προηγούμενη μορφή του, εν μέσω έργων ανακαίνισης).