Ο Φλορεντίνο Πέρεθ ήξερε, τι έκανε όταν τον ξανακαλούσε στη «Casa Blanca» ύστερα από 13 χρόνια. Τον Αντσελόττι τον θεωρούσε υπερβολικά μαλθακό, τον Αρμπελόα υπερβολικά ανώριμο κι επειδή στη Liga τα φαινόμενα των «Blaugrana» είχαν αρχίσει να παίρνουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο, ο μοναδικός τρόπος, για τη Ρεάλ ν’ ανακτήσει και πάλι ένα κομμάτι της ισπανικής σκηνής ήταν να ξαναφέρει στο «Μπερναμπέου» τον μοναδικό άνθρωπο ικανό να υποκινήσει, αλλά και να δημιουργήσει γύρω του το μόνιμο και απόλυτο χάος.

 Πάγια, βέβαια η τακτική του παμπόνηρου Πορτογάλου προπονητή. Όπου κι αν πήγε, στο Οπόρτο, το Λονδίνο και το Μιλάνο, στο Μάντσεστερ, στη Λισσαβόνα, τη Ρώμη ή την Κωνσταντινούπολη ακριβώς τα ίδια έκανε. Τραβούσε πάνω του την επικαιρότητα, πρότεινε το δάκτυλο των όποιων ευθυνών στη διαιτησία και με αυτόν τον τρόπο πίστευε, και πιστεύει ότι θ’ αποκρύπτονταν οι ασχήμιες των ομάδων του: ρόστερ, ναι μεν δισεκατομμυρίων, αλλά με συγκεκριμένα, ρεαλιστικά και περιορισμένα όρια ως προς το συνολικό, ποδοσφαιρικό θέαμα.

 Στο Σαββατιάτικο παιχνίδι με τη Βιγιαρεάλ, την οποία οι «Merengues» τελικά λύγισαν, αλλά με το ζόρι και πολύ «ξυλίκι» επιβεβαιώθηκε ότι η Ρεάλ Μαδρίτης δεν έχει ακόμη αναρρώσει. Και αντί να εκμεταλλευτεί στο έπακρο το αναμφισβήτητο ταλέντο κάποιων αστέρων της αναγκάζεται να κρύβεται πίσω από μία ξεπερασμένη τακτική ακραίου άντι- ποδοσφαίρου, με αβίαστα, αχρείαστα ή και ανόητα φάουλ, με βαρετές και προβλέψιμες «καμινάδες» μίας εντελώς διαφορετικής εποχής.

 Αυτά βέβαια, τους ζήτησε ο Μουρίνιο κι αυτά έγιναν: με αποτέλεσμα ωστόσο να βγουν από το τσεπάκι του διαιτητή 9 κίτρινες και 2 κόκκινες: μία στον Βινίσιους και μία ακόμη σε συνεργάτη του Πορτογάλου.

 Ο οποίος ύστερα, και με αποκλειστικό στόχο και σκοπό να μετακινήσει το πρόβλημα πάνω του αρνήθηκε να παραβρεθεί στην καθιερωμένη post- αγώνα συνέντευξη Τύπου φοβούμενος, όπως ενημέρωσε το περιβάλλον του ότι με αυτά που θα έλεγε θα τον τιμωρούσαν τουλάχιστον για τα δύο επόμενα παιχνίδια: με τη Σεβίλλη και (στις 25 Οκτωβρίου) με την «αιώνια» Μπαρτσελόνα στο El Clasico του «Καμπ Νου».

 Ο συνήθης υποκινητής, και δημιουργός του απόλυτου χάους ξαναχτύπησε. Και δεν είναι τυχαίο που, προπονητής της Ρεάλ Μαδρίτης είχε ν’ «αποδράσει» από συνέντευξη Τύπου ακριβώς 13 χρόνια: και τότε, πάλι με πρωταγωνιστή τον Μουρίνιο…           

Ζοσέ Μουρίνιo Ρεάλ Μαδρίτης Ποδόσφαιρο Διεθνή