Πριν ξεκινήσει το Μουντιάλ, το μόνο πράγμα που ξέραμε οι περισσότεροι για το Πράσινο Ακρωτήριο ήταν η Σεζάρια Εβόρα (κι αν μετά από τόσες αναφορές στην ξυπόλητη ντίβα δεν την έχετε ακούσει, απλά κάντε ένα δώρο στον εαυτό σας και ακούστε τα θεϊκά της τραγούδια).

Οι φίλοι βέβαια της Σούπερλιγκ, είχαμε μια λίγο καλύτερη εικόνα για το τι εστί παίχτες από το Κάπο Βέρντε, αφού έχουν αγωνιστεί στην Ελλάδα ο Γκάρι Ροντρίγκες (για Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ), ο Λισάντρο Σεμέδο για τον ΟΦΗ, ένα μικρό πέρασμα από τον Πειραιά ο Τζοβάνε Καμπράλ και φυσικά ο Φερνάντο Βαρέλα που ήταν για έξι χρόνια ηγέτης στην άμυνα του ΠΑΟΚ.

Οι παλιότεροι φυσικά θα θυμάστε τον θρύλο του Πανιωνίου Νόνι Λίμα και φυσικά τον τεράστιο Ντάνιελ Μπατίστα, που άφησε το στίγμα του στην Ελλάδα και αγωνίστηκε με την Εθνική μας. Και οι 2 με καταγωγή από το Πράσινο Ακρωτήριο.

Και πάει το Πράσινο Ακρωτήριο στο Μουντιάλ και καταφέρνει να μη χάσει ούτε έναν αγώνα. Πάντα θα υπάρχουν καλοθελητές και θα πουν "ααα η Ισπανία ήταν ανέτοιμη", "ααα η Ουρουγουάη ήταν τραγική", "ααα με την Σαουδική Αραβία κι εγώ μπορώ να πάρω βαθμό".

Και πάει και παίζει χθες κόντρα στην παγκόσμια πρωταθλήτρια Αργεντινή, μια ομάδα που κοστίζουν όλοι πάνω από 1 δις, και όχι απλά την κοιτάζει στα μάτια, αλλά της κάνει τη ζωή κόλαση. Ο Βοζίνια κάνει 8 επεμβάσεις (ειδικά αυτή στο φάουλ του Μέσι είναι αρρωστημένη), οι αμυντικοί έχουν σωστές αλληλοκαλύψεις.

Μια ειδική μνεία χρειάζεται στο γκολ της ισοφάρισης στην παράταση από τον Λόπες Σίντι Καμπράλ. Πέρα από το ότι είναι το πιο όμορφο γκολ σε αυτό το Μουντιάλ, είναι ίσως και ένα από τα καλύτερα όλων των εποχών. Και απέναντι στον Εμιλιάνο Μαρτίνεζ. Ρισπέκτ.

Και σίγουρα κάποιοι θα αναφέρουν κάποια φαλτσοσφυρίγματα (πχ το 2-1 της Αργεντινής είναι λίγο περίεργο) ή το γεγονός πως στο τελευταίο λεπτό της παράτασης θα μπορούσαν να έχουν φάουλ εκτός περιοχής που δε δόθηκε, αλλά όλα αυτά πια πέρασαν.

Κάποτε η Μαντόνα τραγουδούσε "Don't Cry for Me Argentina" και οι Πυξ Λαξ "Δε θα δακρύσω πια για σένα". Εμείς απλά να πούμε σε όλες αυτές τις μορφάρες από το Πράσινο Ακρωτήρι ότι μπήκαν στις καρδιές μας και ότι δε χρειάζεται να κλαίνε, μόνο να νιώθουν υπερήφανοι για μια διαδρομή που θα τη διηγούνται στα εγγόνια τους.

Κι αν ποτέ βρούμε χορηγό, θα έρθουμε στα μέρη σας να παίξουμε μπαλίτσα στην Πραΐα, στο Μιντέλο, στο Σάο Φελίπε και όλες τις πόλεις που έμειναν ξάγρυπνες για να σας θαυμάσουν και σίγουρα θα σας υποδεχτούν σαν ήρωες

ΠΗΓΗ: Cult24.gr