Η υπόθεση της Ινδίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1950 αποτελεί ένα από τα πιο παρεξηγημένα επεισόδια στην ιστορία της διοργάνωσης και συχνά συνοψίζεται –λανθασμένα– στη φράση «αρνήθηκαν να φορέσουν παπούτσια».

Η Ινδία είχε εξασφαλίσει τη συμμετοχή της στο Μουντιάλ της Βραζιλίας χωρίς προκριματικά, καθώς πολλές ασιατικές και ευρωπαϊκές ομάδες αποσύρθηκαν μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Εκείνη την εποχή, αρκετοί Ινδοί ποδοσφαιριστές αγωνίζονταν ξυπόλυτοι, κάτι που είχε γίνει γνωστό διεθνώς στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1948 στο Λονδίνο, όπου η ομάδα είχε τραβήξει τα βλέμματα για τον ανορθόδοξο τρόπο εμφάνισής της.

Ωστόσο, για το Μουντιάλ του 1950 η FIFA είχε καταστήσει σαφές ότι οι αγώνες θα διεξάγονταν υποχρεωτικά με ποδοσφαιρικά παπούτσια. Το ζήτημα αυτό πράγματι αποτέλεσε σημείο τριβής, αλλά δεν ήταν ο μοναδικός – ούτε ο καθοριστικός – λόγος της απόσυρσης.

Η Ινδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία επικαλέστηκε μια σειρά παραγόντων: το υψηλό κόστος του ταξιδιού στη Βραζιλία, την έλλειψη επαρκούς προετοιμασίας, αλλά και τη μικρή σημασία που αποδιδόταν τότε στο Παγκόσμιο Κύπελλο σε σχέση με τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Το αποτέλεσμα ήταν η οριστική απόφαση να μην ταξιδέψει η ομάδα στη Βραζιλία.