Μετά το τέλος του τελικού του μουντιάλ την περασμένη Κυριακή ομολογώ ότι σκεφτόμουν κυρίως ένα πράγμα: ότι ο Λίο Μέσι είναι τυχερός γιατί δεν κέρδισε αυτό το τρόπαιο. Αν αυτό είχε συμβεί, θα είχαν γιγαντωθεί οι θεωρίες συνομωσίες για δήθεν σκηνοθεσία του μουντιάλ από την FIFA με σκοπό τον θρίαμβο του. Και θα έπιανε τόπο και μια πολύ συστηματική προσπάθεια απαξίωσής του που είδαμε σε αυτό το μουντιάλ και που για τα ποδοσφαιρικά δεδομένα είναι κάτι το μοναδικό, αν όχι και πρωτοφανές.  

Το αόρατο σύστημα

Η προσπάθεια να περάσει στην ιστορία ο Μέσι ως ένα είδος προστατευμένου σταρ από κάποιο αόρατο σύστημα έχει ξεκινήσει καιρό τώρα, αλλά μεγάλωσε στις μέρες του μουντιάλ εξαιτίας μιας σατανικής σύμπτωσης: τα δυο ματς της Αργεντινής που συζητήθηκαν πολύ για τη διαιτησία αφορούσαν παιγνίδια εναντίον δύο εκ των μεγαλύτερων αραβικών χώρών με πληθυσμούς πολύ ευαίσθητους ως προς το παλαιστινιακό ζήτημα. Αναφέρομαι στην Αίγυπτο και την Αλγερία. Ήταν προφανώς τυχαίο ότι οι συζητήσεις προέκυψαν μετά από αυτούς τους αγώνες: με την Αλγερία η Αργεντινή αγωνίστηκε την πρώτη κιόλας αγωνιστική (η όποια εύνοια της ήταν σχεδόν άχρηστη) και την Αίγυπτο σαφώς και την υποτίμησε. Αλλά η αντίδραση των εμπλεκόμενων ομάδων υπήρξε τεράστια και γιατί παντού στον κόσμο ο ρόλος του θύματος που φωνάζει για την διαιτησία είναι αγαπητός. Πόσο μάλλον όταν είμαστε στο μουντιάλ και για ό,τι συμβαίνει μπορεί να υπάρχουν και πολιτικές προεκτάσεις ήδη από το 1930.  

Ο ήρωας των συνομοσιολόγων

Ολοι είδαμε, μετά τη νίκη επί της Αυστραλίας στη φάση των 32, τον προπονητή της Αιγύπτου Χοσάμ Χασάμ να περπατάει στο γήπεδο τυλιγμένος με την παλαιστινιακή σημαία, αφιερώνοντας την πρόκριση «στους ευγενικούς μαχητές της Γάζας και της Δυτικής Όχθης». Λίγες μέρες αργότερα, ο ίδιος ξεσήκωσε θύελλες για τις αδικίες της διαιτησίας που υπέστη η ομάδα του στον αγώνα εναντίον της Αργεντινής. Αρχισε να διαμαρτύρεται κατά την διάρκεια του ματς κάνοντας μάλιστα το σήμα Χ με τα χέρια του, το οποίο συνήθως χρησιμοποιείται για να επισημάνει στον διαιτητή περιστατικά ρατσισμού! Στο τέλος του ματς ο Χασάμ δήλωσε σαρκαστικά πως «ήθελαν να κρατήσουν τους παγκόσμιους πρωταθλητές στον αγώνα» και πως «θέλουν ο Μέσι να φύγει ως παγκόσμιος πρωταθλητής». Η δήλωσή του προκάλεσε την αποθέωσή του σε όλο τον κόσμο που αγαπά τη συνομοσιολογία.

Εγινε λιγότερο γνωστή αλλά ήταν εξίσου επιθετική η αντίδραση των Αλγερινών μετά την ήττα από την Αργεντινή – ήττα που για τους Αλγερινούς ήταν αποτέλεσμα της μη αποβολής του Μέσι. Η ομοσπονδία τους υπέβαλε επίσημη καταγγελία για τη διαιτησία, και ο κεντρικός τους τηλεοπτικός σχολιαστής κατηγόρησε τον Αργεντινό ότι «προστατεύεται από το εβραϊκό λόμπι που κυβερνά τον κόσμο».

Το όπιο του λαού

Η αντίδραση του Χασάμ στο όνομα της  Παλαιστίνης αλλά και οι αντιεβραϊκές τοποθετήσεις  του Αλγερινού σχολιαστή εκφράζουν θέσεις της πλειοψηφίας των πολιτών αυτών των χωρών. Οι χώρες αυτές – όχι πάντως μόνες -  κατηγορούσαν την FIFA πριν από δύο χρόνια σε συνέδριό της ότι δεν προχώρησε σε ψηφοφορία για την έκδοση απόφασης αναστολής της συμμετοχής του Ισραήλ στα προκριματικά του μουντιάλ. Για ένα μέρος του αραβικού κόσμου, η διοργάνωση του μουντιάλ δεν είναι παρά η χρηματοδότηση της FIFA από τους Αμερικάνους με σκοπό να ξεχάσει ο κόσμος τις θηριωδίες του ισραηλινού στρατού στη Λωρίδα της Γάζας: το ποδόσφαιρο είναι πάντα το όπιο του λαού κτλ κτλ. Κυρίως για όσους το σιχαίνονται, αναγνωρίζοντας ωστόσο την επικοινωνιακή του δύναμη.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ KARPETSHOW.GR

Αντώνης Καρπετόπουλος Λιονέλ Μέσι Αίγυπτος Αργεντινή