Όταν ο Σερ Άλεξ έσκισε το φρύδι του Μπέκαμ! (ΒΙΝΤΕΟ)

Υπάρχουν στιγμές στο ποδόσφαιρο που δεν γράφονται σε φύλλα αγώνα, αλλά μένουν για πάντα ως εικόνες-σύμβολα μιας εποχής. Μία από αυτές συνέβη σαν σήμερα, στις 15 Φεβρουαρίου 2003, στα αποδυτήρια του «Όλντ Τράφορντ», μετά από ματς της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με την Άρσεναλ.

Ο Σερ Άλεξ Φέργκιουσον ήταν έξαλλος. Η απόδοση των παικτών του δεν ανταποκρινόταν στα στάνταρ που είχε επιβάλει τόσα χρόνια – σκληρά, σχεδόν στρατιωτικά. Μέσα στην ένταση της κατσάδας, κλώτσησε ένα παπούτσι. Ένα στιγμιαίο ξέσπασμα, ένα «παλιό σχολείο» ξέσπασμα. Μόνο που αυτή τη φορά η μπάλα δεν ήταν στο χορτάρι, αλλά το παπούτσι πήρε λάθος πορεία.

Χτύπησε κατά λάθος τον Ντέιβιντ Μπέκαμ πάνω από το αριστερό φρύδι.

Από εκείνο το δευτερόλεπτο, το ποδόσφαιρο πήρε μορφή ταινίας: ο σούπερ σταρ των «κόκκινων διαβόλων» με τραύμα στο πρόσωπο, ο προπονητής-σύμβολο του συλλόγου, και μια ιστορία που δεν έμεινε μεταξύ τεσσάρων τοίχων. Ο Μπέκαμ, όπως έγινε γνωστό, έφυγε σχεδόν κρυφά από το γήπεδο για να μην φανεί η ζημιά. Όμως ο κόσμος της δημοσιότητας δεν συγχωρεί τέτοια «μυστικά». Οι παπαράτσι τον εντόπισαν αργότερα σε βόλτα με το αυτοκίνητό του και η εικόνα έκανε τον γύρο του πλανήτη.

Χρόνια μετά, ο ίδιος ο Φέργκιουσον παραδέχθηκε στην αυτοβιογραφία του ότι το περιστατικό εκείνης της ημέρας ήταν ουσιαστικά η αρχή του τέλους. Όχι απαραίτητα επειδή «μίσησε» τον παίκτη του, αλλά επειδή συμπύκνωσε όλη τη σύγκρουση δύο κόσμων: του παραδοσιακού, απόλυτου μάνατζερ που απαιτούσε πειθαρχία πάνω απ’ όλα, και του ποδοσφαιριστή-παγκόσμιου brand που είχε ξεφύγει από τα στενά όρια του κλαμπ.

Πέντε μήνες μετά, ο Μπέκαμ έφυγε από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και συνέχισε την καριέρα του στη Ρεάλ Μαδρίτης. Η μεταγραφή παρουσιάστηκε ως «αθλητική εξέλιξη», αλλά οι λεπτομέρειες εκείνης της 15ης Φεβρουαρίου έδειχναν ότι τίποτα δεν ήταν τυχαίο. Γιατί σε μια Γιουνάιτεντ του Φέργκιουσον, οι ισορροπίες κρατιούνταν με μια αόρατη γραμμή: την εξουσία του προπονητή. Και όταν η γραμμή αυτή δοκιμάζεται, ακόμα και κατά λάθος, το ρήγμα συνήθως μεγαλώνει.

Το «ιπτάμενο παπούτσι» δεν ήταν απλώς ένα επεισόδιο θυμού. Ήταν η πιο χαρακτηριστική σκηνή της μετάβασης του ποδοσφαίρου από την εποχή της αυστηρής ιεραρχίας στην εποχή της υπερ-εικόνας. Και γι’ αυτό έμεινε στην ιστορία: ως η μέρα που ένα παπούτσι έγραψε τίτλους, προκάλεσε παγκόσμιο θόρυβο και, τελικά, έδειξε ότι ένας μεγάλος κύκλος στη Γιουνάιτεντ έκλεινε.