Είναι η πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια που η θερινή κινητικότητα στα εισιτήρια του Ολυμπιακού θύμισε μεγαλεία παρελθόντων συνθηκών. Τα διαρκείας πήγαν «σφαίρα», η κυριακάτικη πρεμιέρα του νέου πρωταθλήματος με τον Πανιώνιο καταγράφει εντυπωσιακή ζήτηση για τέτοια εποχή. Είναι αριθμοί και γεγονότα που καταδεικνύουν υψηλή ζέση των φίλων των ερυθρολεύκων να βιώνουν διά ζώσης όλα τα επίσημα παιχνίδια της ομάδας καπαρώνοντας μόνιμη θέση στις κερκίδες του Καραϊσκάκη. Ας μη γελιόμαστε, τυχαίο δεν είναι τίποτα.

Σύμφωνοι, το αφεντικό τρελάθηκε και τα ‘βαλε όλα τζάμπα. Ωστόσο των άλλων ομάδων ακριβά είναι τα διαρκείας; Όλοι τους, Παναθηναϊκός, ΠΑΟΚ, ΑΕΚ έριξαν τις τιμές των καρτών της σεζόν, αισθανόμενες οι ΠΑΕ τα σημεία των καιρών, τις οικονομικές δυσκολίες και τις ανάγκες της κοινωνίας μας.

Ο Μαρινάκης και η διοίκηση έκαναν προφανώς και το βήμα παραπάνω, τολμώντας εκπτωτικές ενέργειες μεγέθους που ανάγκασε τους οπαδούς των πρωταθλητών να αντιληφθούν ότι όλο το πακέτο – Champions League, πρωτάθλημα, κύπελλο – κατέστη παραπάνω από ελκυστικό, εξηγώντας κάπως έτσι το απειλούμενο ρεκόρ στις πωλήσεις διαρκείας για τη σεζόν 2015-16. Η κατάρριψη είναι ζήτημα λίγων ημερών καθώς φαίνεται και ίσως να εξαρτάται απλά και μόνο από μια «γεμάτη» νικηφόρα πρεμιέρα κόντρα στους κυανέρυθρους. Άντε και από το πρώτο «διπλό», την 2η αγωνιστική, στη Λιβαδειά.

Η «πολιτική απλοχεριάς» που ακολούθησε η πειραϊκή ΠΑΕ στην ορισμό τιμών των καρτών διαρκείας διευκολύνοντας το κοινό της μέσα στο γενικό κλίμα λιτότητας απέδωσε καρπούς.

Εντοπίζω όμως ακόμα δύο λόγους που ο κόσμος του Ολυμπιακού έσπευσε να «αγκαλιάσει» φέτος την ομάδα ώστε να παρατηρείται αυτή η… τριλογία «κόκκινη έξαψης». Για μένα οι φίλοι των πρωταθλητών αισθάνονται, βλέπουν και διακρίνουν ακόμα δύο πράγματα:

1) Ότι κάτι καλό χτίζεται φέτος στο λιμάνι. Οι μεταγραφές, κάποιες από αυτές ηχηρές (εκκωφαντική κιόλας αυτή του Εστεμπάν Καμπιάσο) και άλλες χρήσιμες και επί της ουσίας, καθώς και τα πρώτα αποτυπώματα δουλειάς του Σίλβα, παρουσίας των νέων παικτών, αλλά και «δεσίματος» του παλιού με το καινούργιο στοιχείο, ήταν ευδιάκριτα στα φιλικά που προηγήθηκαν. Οι ερυθρόλευκοι πράγματι στον προθάλαμο των επίσημων υποχρεώσεων τους εμφανίζουν την περιβόητη πληρότητα άλλων εποχών, εναλλακτικό, ποιοτικό και βαθύ ρόστερ, χαμηλού μέσου όρου ηλικίας και με πινελιές ελληνικής καταγωγής κάθε γούστου και προοπτικής.
 
2) Ότι ο Ολυμπιακός έχει απέναντι του κοινό εχθρικό μέτωπο, το οποίο αντιπαλεύει με μανία και συντεταγμένη στρατηγική φθοράς μέσω ποικίλων τρόπων και επινοήσεων, όχι μόνο τον σύλλογο αλλά και τον ιδιοκτήτη του.

3) Και τέλος, ότι ο ανταγωνισμός του πρωταθλήματος που φυσικά είχε λείψει από όλους την τελευταία τριετία, επανέρχεται, ικανοποιώντας το κοινό αίσθημα. Είναι πέρα πάσης αμφισβήτησης αλήθεια, ότι ο κόσμος του Ολυμπιακού, τον θέλει, τον ορέγεται τον ανταγωνισμό. Είχε στέρηση ως τώρα. Και αυτό διαφάνηκε ειδικά πέρυσι, με τα πολλά κενά καθίσματα στο φαληρικό γήπεδο, όταν πλέον και ο τελευταίος φίλος των ερυθρολεύκων διέκρινε την άνεση επιβολής και επικράτησης της ομάδας του ακόμα και στην πιο μέτρια χρονιά της. Αλλά αφού δεν είχε αντίπαλο…

**** Την οριστικοποίηση του βασικού κορμού του νέου Ολυμπιακού θα πάρει καιρό για να τη δούμε. Βάλτε τουλάχιστο ένα μήνα από τώρα, κάπου στις αρχές Οκτωβρίου, εκεί λίγο πριν από το άνοιγμα του κύκλου των πρώτων ντέρμπι της χρονιάς (πρώτο σαββατοκύριακο του 10ου μήνα του χρόνου που οι ερυθρόλευκοι θα κάνουν σεφτέ στα ματς «ειδικού χαρακτήρα» και… συνθηκών, πηγαίνοντας στην Τούμπα για να αντιμετωπίσουν τον ΠΑΟΚ) εγώ νομίζω. Κι αφού οι επιδόσεις παικτών και ομάδας, ατομικά και συνολικά, θα μπουν πάνω στη λεπτή ζυγαριά της τεχνικής ηγεσίας μέσα από τις δύο πρώτες αγωνιστικές του Champions League.

*** Εκείνο που είναι ξεκάθαρο και δεν αλλάζει για τον Πορτογάλο προπονητή είναι το «δεκάρι του». Ο άνθρωπος που θα επωμιστεί την οργάνωση και το στρατηγικό ρόλο μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Ο μαέστρος της ορχήστρας. Που όπως φάνηκε… τρισδιάστατα στο τελευταίο φιλικό με την Εθνική Κατάρ δεν γίνεται να λείπει από την 11άδα. Με λίγα λόγια θα παίζουν Τσόρι ή Φορτούνης ή καμιά φορά, κάποτε, έστω για κάποια αγωνιστικά λεπτά, ένα ημίχρονο, ένα μέρος του ματς και οι δύο. Κανένας δεν υπάρχει περίπτωση. Ειδάλλως το σκάφος δεν θα έχει πυξίδα. Δε γίνεται. Διότι τότε θα κόβεται στη μέση ο Ολυμπιακός στον άξονα του. Εξάλλου θα στερεί από τον Μάρκο Σίλβα την πρωτοβουλία που θέλει να έχει η ομάδα του με επιθετικές βλέψεις οι οποίες θα εναλλάσσονται διαρκώς. Πότε από τα πλάγια, από τα δύο άκρα και πότε από την κεντρική «κολώνα».

*** Όποιους και να αποφασίσει για τη σύνθεση στο ντουέτο των στόπερ για τον πρώτο αγώνα της Κυριακής, στον τομέα αυτό θα δούμε πολλές διαφοροποιήσεις. Κρατήστε και το όνομα του Πραξιτέλη Βούρου. Ο μικρός του αρέσει του προπονητή και του έχει καρφωθεί να τον αναδείξει. Θα «βγάλει» παίκτες ο Σίλβα. Το κάνει όπου δουλεύει.

*** Μια που αναφέρθηκα στο νέο (και ελληνικό) αίμα του Ολυμπιακού να σημειώσω για τον Βέργο που πήγε δανεικός στην Έλτσε και τον είχε ρίξει από… το πουθενά ο Μίτσελ στη ρεβάνς του Ολντ Τράφορντ με την Γιουνάιτεντ, έβαλε πέρυσι 28 γκολ με την U19 στο πρωτάθλημα! Το χειμώνα είχε φτάσει πρόταση στην πλατεία Αλεξάνδρας από το Βέλγιο και την Σταντάρ Λιέγης όμως τότε ο Ολυμπιακός δεν είχε ενδώσει. Στο Ζέεφελντ αξιολογήθηκε επαρκέστατα το παλικαράκι από τον προπονητή και κάπως έτσι πάρθηκε η απόφαση να πάει στην Ισπανία για «ψήσιμο». Από τον Πειραιά τα βλέμματα θα είναι άγρυπνα. Το έχει εύκολο το γκολ ο Βέργος…

Πηγή: sportit.gr

Super League Ποδόσφαιρο SPORTS Ολυμπιακός