"Μαραντόνα είσαι τρέλα με την κόκκινη φανέλα"

Αθλητικό Σαν Σήμερα: Υπάρχουν στιγμές που δεν χωράνε σε στατιστικές και τίτλους. Μένουν γιατί είχαν βάρος συμβολικό: ένα γήπεδο, μια φανέλα, ένα όνομα που δεν χρειάζεται επίθετο. Ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα στην Ελλάδα δεν ήταν απλώς “ένα πέρασμα”. Ήταν μια εικόνα που γράφτηκε στη μνήμη των γηπέδων μας – από την καυτή Τούμπα του 1988, μέχρι την αποθέωση στο Γ. Καραϊσκάκης το 2005 και τη φιέστα του 2006.

Η Ελλάδα τον είχε “δεί” πριν τον “χειροκροτήσει”

Ο Μαραντόνα ήξερε καλά την Ελλάδα πριν ακόμη βρεθεί να την αντιμετωπίζει στο Μουντιάλ των ΗΠΑ το 1994. Η πρώτη μεγάλη ελληνική εμπειρία του είχε έρθει στις 6 Οκτωβρίου 1988, όταν ο ΠΑΟΚ υποδέχθηκε στην κατάμεστη Τούμπα τη Νάπολι του για το Κύπελλο UEFA. Η Θεσσαλονίκη είχε “ντυθεί” ασπρόμαυρα, το γήπεδο είχε γεμίσει 2,5 ώρες πριν τη σέντρα και η ατμόσφαιρα ήταν από εκείνες που δεν περιγράφονται εύκολα.

Μετά το ματς, δημοσιογράφος της ιταλικής τηλεόρασης τον ρώτησε κάτι που έμοιαζε αυτονόητο: «Πόσα παιχνίδια έχεις παίξει σε τέτοια ατμόσφαιρα;». Η απάντηση του Ντιέγκο έμεινε: «Έχω παίξει πολλά παιχνίδια αλλά δεν έχω ξαναδεί τέτοιο πράγμα!». Ήταν μια από τις σπάνιες φορές που ένας ποδοσφαιριστής-σύμπαν παραδέχθηκε δημόσια ότι τον “πήρε από κάτω” η ένταση μιας ελληνικής εξέδρας.

«Ζήτω η Ελλάδα, ζήτω ο Ολυμπιακός» – Το Καραϊσκάκη τον αποθέωσε

Κι όμως, το ελληνικό κεφάλαιο του Μαραντόνα δεν “έδεσε” με το ασπρόμαυρο, αλλά με το ερυθρόλευκο. Ιανουάριος 2005: ο θρύλος του παγκόσμιου ποδοσφαίρου έρχεται στην Ελλάδα για να παραλάβει κάρτα μέλους του Ολυμπιακού και μάλιστα φτάνει τρεις ημέρες νωρίτερα, για να ζήσει τη χώρα, να διασκεδάσει, να νιώσει τον παλμό.

Στις 16 Ιανουαρίου 2005, ο Ντιεγκίτο εμφανίζεται στο χορτάρι του Γ. Καραϊσκάκης και γνωρίζει την αποθέωση. Παίρνει μικρόφωνο και λέει τη φράση που έγραψε τίτλους και έμεινε σαν στιγμιότυπο εποχής: «Ζήτω η Ελλάδα, ζήτω ο Ολυμπιακός».

Το γήπεδο απαντά με σύνθημα-σφραγίδα: «Μαραντόνα είσαι τρέλα με την κόκκινη φανέλα».

Και κάπου εκεί, η εικόνα που αποτυπώθηκε ήταν όταν ο Αργεντινός σηκώνει στον αέρα την ερυθρόλευκη φανέλα με το όνομά του και το νούμερο 10 στην πλάτη. Ο τότε πρόεδρος του Ολυμπιακού, Σωκράτης Κόκκαλης, του την παραδίδει και φωτογραφίζονται μαζί. Ήταν η στιγμή που ένας παγκόσμιος μύθος “κουμπώνει” για λίγο με τη δική μας ποδοσφαιρική μυθολογία.

Η φιέστα του 2006: 30.000 κόσμος και “κόλπα” στο χορτάρι

Έναν χρόνο μετά, ο Μαραντόνα επιστρέφει. 12 Μαΐου 2006: είναι στη φιέστα του Ολυμπιακού για την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Το Καραϊσκάκη γεμάτο – 30.000 φίλαθλοι – και ο Ντιέγκο κάνει αυτό που έκανε πάντα όταν ένιωθε αγάπη: παίρνει μια μπάλα και αρχίζει τα δικά του. Στο σόου συμμετέχει και ο φίλος του, ο τότε “ερυθρόλευκος” Ριβάλντο, δίνοντας μια ακόμη πινελιά “παγκόσμιου” στη βραδιά.

Το ταξίδι που δεν έγινε

Το 2018, η Ντίναμο Μπρεστ είχε ανακοινώσει ότι ο πρόεδρός της, Ντιέγκο Μαραντόνα, θα ερχόταν στην Ελλάδα για αγώνα με τον Ατρόμητο, όμως προσωπικοί λόγοι δεν επέτρεψαν το ταξίδι και ο Μαραντόνα παρέμεινε στην Αργεντινή.

Γιατί ήταν η σπάνια στιγμή που η Ελλάδα – με τον δικό της ωμό, αυθεντικό τρόπο – χειροκρότησε έναν άνθρωπο που είχε ήδη χειροκροτηθεί από όλον τον πλανήτη. Και γιατί ο ίδιος, με μια φράση και μια φανέλα στον αέρα, έδειξε ότι ένιωθε πως εδώ δεν τον έβλεπαν σαν έκθεμα. Τον έβλεπαν σαν ποδόσφαιρο.