Το ιδιοφυές πλάνο Νίκολιτς και πώς ο Μπενίτεθ έκανε… πειραματόζωο τον ΠΑΟ!

H AEK θριάμβευσε στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, με πρωταγωνιστές πάλι τους δυο Σέρβους... "Παναθηναϊκοφάγους", Μάρκο Νίκολιτς & Γιόβιτς (ο ένας μετράει 2/2 με ισάριθμα αριστεία τακτικής/κοουτσαρίσματος και ο άλλος 7 γκολ μέσα σε 50 ημέρες στην ίδια ομάδα), πετυχαίνοντας μια ιστορική 4άρα χωρίς καν να πιάσει κάποια σούπερ εμφάνιση! 

Η ΑΕΚ όμως, είχε plan a & plan b ενώ ο Παναθηναϊκός ούτε για αστείο... Η ΑΕΚ είχε υπομονή/μεθοδικότητα/ψυχραιμία/κυνικότητα/ επένδυσε στην αντοχή ενώ ο Παναθηναϊκός για μια ακόμη φορά ήταν το... "ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΟ ΤΟΥ ΜΠΕΝΙΤΕΘ"!! Η ΑΕΚ έχει ομάδα/ έχει γκρουπ που δεν έχουν ακόμη στον Παναθηναϊκό... Έχει προπονητή (Νίκολιτς) που εξαρχής διέθετε κεντρική ιδέα τι θέλει να παίξει σε αντίθεση με τον Μπενίτεθ που συνεχώς πειραματίζεται, με τον Παναθηναϊκό στους 2,5 μήνες του Ισπανού να είναι σαφέστατα χειρότερος από τον Παναθηναϊκό του Κόντη... Η ΑΕΚ έχει  παίκτες προσωπικότητες όπως χθες ήταν ο Γιόβιτς και ο Μουκουντί (ο Καμερουνέζος στόπερ δεν ξέχασε πως  είχε ντροπιαστεί από τον Τέττεη στο ματς με την Κηφισια του πρώτου γύρου και τον περίμενε για να "ξεπλύνει την ντροπή"). Επίσης, έχει ιδιοκτήτη που αν και νέος στο ποδοσφαιρικό κουρμπέτι διαθέτει αντίληψη κι αναδεικνύεται σε ηγέτη που ξέρει να τσιτώνει τον "εγωισμό" των παικτών του (όπως συνέβη με την αντίδρασή του μετά τον σοκαριστικό αποκλεισμό από τον ΟΦΗ), σε αντίθεση με τον ποδοσφαιρικά αποτυχημένο Γιάννη Αλαφούζο, που συνεχίζει...απτόητος στα πέτρινα χρόνια από το 2012, φτάνοντας πλέον ο Παναθηναϊκός να θεωρείται ως η τέταρτη ομάδα και μάλιστα στην σεζόν που το μπάτζετ είναι τεράστιο να κινδυνεύει να μείνει εκτός πλέι οφ από τον... Λεβαδειακό του (μέχρι πρότινος συμβούλου του "Μίστερ Σκάι"), Γιάννη Κομπότη.

Ο Νίκολις έριξε στη φάκα τον Μπενίτεθ που έχει τη μεγαλύτερη ευθύνη

Πάμε τώρα να κάνουμε κριτική σκληρή, όχι... βιτάμ, με...ονόματα και διευθύνσεις. Από την μία υπήρχε στο πάγκο ένας κόουτς για φίλημα, ο Νίκολιτς  με ιδιοφυές πλάνο και μαεστρικό κοουτσάρισμα κι από τον άλλο πάγκο ένας άμοιρος Μπενίτεθ, κυριολεκτικά για... κρέμασμα, Να το πω όσο πιο ...λαϊκά γίνεται: ο Νίκολιτς πρώτα του έστησε την φάκα στην οποία μέσα πιάστηκε ο  Μπενίτεθ και στην συνέχεια τον... ξεβράκωσε από την στιγμή που βρήκε γρήγορα το γκολ (1-0) και ο Παναθηναϊκός δεν βρήκε γκολ στο πρώτο ημίχρονο, διάστημα που επέλεξε να κάνει ένα αφύσικο πρέσιγκ ψηλά, το οποίο μαθηματικά στην επανάληψη θα οδηγούσε την ομάδα σε κατάρρευση αφού δεν θα άντεχε. Όπως δηλαδή και συνέβη αφού όπως όλοι είδαμε οι "πράσινοι" κυριολεκτικά σμπαραλιάστηκαν στο β΄ ημίχρονο. 

Τόσο για το αποτέλεσμα - συντριβή που είχε να έρθει 85 χρόνια, όσο και για την εικόνα - απόσυρσης της ομάδας μετα το 2-0, με έναν θλιβερό Παναθηναϊκό και με μια ακόμη πιο θλιβερή άμυνα, τη μεγάλη ευθύνη δεν την έχουν οι παίκτες αλλά ο Ράφα Μπενίτεθ. Και ακόμη περισσότερο ο Γιάννης Αλαφούζος, που έφερε έναν Legent αλλά... βετεράνο προπονητή, στον οποίο δεν βάζει καμία πίεση και από τον οποίο δεν έχει την παραμικρή απαίτηση για άμεσες επιτυχίες μέχρι το τέλος της σεζόν, αποδεχόμενος πως θα είναι μια δοκιμαστική περίοδος και περιμένει αυτό να λειτουργήσει (ποσο μάλλον όταν και οι περισσότεροι παίκτες του ρόστερ γνωρίζουν πως μέχρι το καλοκαίρι θα αποχωρήσουν). Όταν μάλιστα ο κόουτς Μπενίτεθ είναι...too much soft που δεν είναι συμβατός στη κουλτούρα του ελληνικού ποδοσφαίρου, πόσο μάλλον σε μια Μπιγκφοράτη ομάδα.

Ιδιοφυΐες το πλάνο Νίκολιτς

Ξεκινάω από τον... Μάστρο - Νίκολιτς και το ιδιοφυΐες πλάνο του. Η επιλογή του να ξεκινήσει με Βάργκα-Γιόβιτς (που ακόμη, τουλάχιστον, δεν βρίσκονται)  και  4 μπαλάτα χαφ (σε ένα άτυπο 4-2-2-2, χωρίς εξτρεμ) ήταν στρατηγική, με τα υπέρ και τα κατά  της αλλά υπολογίζοντας ΔΥΟ διαφορετικούς τρόπους παιχνιδιού. Δηλαδή αν του έδινε την μπάλα ο Μπενιτεθ έβαλε τους δύο  εκτελεστές φορ ξέροντας & ποντάροντας στην ανεπαρκή αμυντική λειτουργία του ΠΑΟ αλλά ταυτόχρονα 4 χαφ για να μην φάει αντεπίθεση! Αν όμως, τον πίεζε ψηλά ο Παναθηναϊκός, όπως επέλεξε τελικά ο Μπενίτεθ,  θα χαμήλωνε το ρυθμό με build up, βοηθούμενος με τα 4 χάφ, μέχρι να σπάσει το πρες και να βάλει τα φορ του πάλι στην περιοχή . Αδιαφορώντας αν κάποιες φορές θα έχανε την μπάλα χαμηλά και μην μπορώντας να παίξει τρανζισιον, είχε εμφυσήσει και τονίσει την αμυντική λειτουργία και προσήλωση στο να δεχτεί ελεγχόμενες μόνο επιθέσεις. Προφανές το μείον σε αυτό, ότι δηλαδή δεν θα έβρισκε πολλές ευκαιρίες αλλά λίγες και μεγάλες με δύο ποιοτικά φορ. Είτε όταν θα έσπαγε το πρες και θα πλησίαζε στην αντίπαλη περιοχή με αργό όμως ρυθμό , τακτοποιημένος ώστε να μην δεχθεί αντεπίθεση, ΕΙΤΕ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΓΚΟΛ, όταν θα έπαιρνε μια... ανάσα ο Παναθηναϊκός από το συνεχές πρέσινγκ. 

Σίγουρα είχε και ρέντα ο Νίκολιτς αφού προηγήθηκε στην πρώτη καλή φάση ΑΛΛΑ ΣΙΓΟΥΡΑ αυτό ήταν και το πλάνο του ποντάροντας ΑΠΌ ΤΗΝ ΜΙΑ στην κλάση & τον εγωισμό των 2 φορ του ( πχ Ελ Κααμπί/Ταρεμι στο ματς της ΑΕΚ με τον Ολυμπιακό στο "Καραϊσκάκης", εκεί που με δυο φάσεις στην περιοχή πέναλτι βιντά και κεφαλιά, οι "ερυθρόλευκοι" την κέρδισαν) και ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ στους μέτριους/ γκελαδορους σέντερ μπακ του Παναθηναϊκού.

Επίσης, ο Νίκολιτς δεν φοβόταν καθόλου τα ανεβάσματα του Κοτσιρα και είχε την πολυτέλεια να διαλέξει από ποια πλευρά θα επιτεθεί αναλόγως ποιο εξτρέμ του Παναθηναϊκού θα συνέγκλινε στην περιοχή του Στρακόσια.

Στο δια ταύτα : μπορεί να φαινόταν ως αταίριαστη η επιλογή των δύο φορ (Βάργκα - Γιόβιτς)  ΑΛΛΑ αυτή ακριβώς ήταν Η ΦΑΚΑ του Νίκολιτς που ο άμοιρος Μπενιτεθ δεν την κατάλαβε. Για την ακρίβεια μάλλον χάρηκε όταν την είδε, δίνοντας εντολή για φουλ πρες και μαν του μαν από το ξεκίνημα του ντέρμπι. Με φυσικόι επακόλουθο οι "πράσινοι" να ξεμείνουν και από δυνάμεις στο β´ ημίχρονο πέρα από την ψυχο-πνευματική κατάρρευση μετά το 2-0και τον ελλιπή  ως ... ξενερωμένο/ψιλοαδιάφορο πάγκο. Ένδειξη ή και επιβεβαίωση του αρχικού πλάνου η γρήγορη αλλαγή του Βαργκα πριν συμπληρωθεί μια ώρα. 

Μιας που είχε πετύχει το στόχο του ο Νίκολιτς, να προηγηθεί 1-0 και μετά να αντέξει  ως το τέλος του πρώτου ημιχρόνου στην συνεχιζόμενη πίεση πολύ ψηλά και στο πολύ τρέξιμο (χωρίς όμως,  τακτική ουσία και  κυρίως χωρίς παραγωγή φάσεων)  των "πράσινων", πήρε αυτοπεποίθηση, είχε την οξυδέρκεια στο σωστό χρόνο, να περάσει στην δεύτερη φάση του ΙΔΙΟΦΥΟΥΣ ΠΛΑΝΟΥ ΤΟΥ. Κοινώς να χτυπήσει πλέον στην πίεση και στο τρανζίσιον! Ναι μεν, πάλι  είχε ρέντα η ΑΕΚ στο 2-0 αλλά αποτέλεσε απόρροια του γενικότερου πλάνου και των αλλαγών του Νίκολιτς, συνδιαστικά με την ιδιαίτερα ευάλωτη του Παναθηναϊκού και της ικανότητας της ΑΕΚ στα "στημένα". Κάπως έτσι ήρθε και το βαρύ σκορ. Το αδιάκοπο πρές που...αφελώς επέλεξε ο Μπενίτεθ δεν γινόταν να κρατήσει περισσότερο από ένα ημίχρονο, με τον Νίκολιτς όντας...πανέτοιμο, με τις έξυπνες αλλαγές του, ανέβασαν τον δείκτη του σκόρ στο 4-0. 

Κώτσιρας, Τοιυμπά, Γεντβάι ήταν αλλού και ο Γιόβιτς έγινε ο μοναδικός παίκτης που έχει σκοράρει 4 γκολ σε ντέρμπι του πάλαι ποτέ ΠΟΚ. Λάθος η είσοδος του Παντελίδη στη θέση του Ζαρουρί, κυριολεκτικά ήταν ...αλλαγή για πατσαβούρες, κατάφερε ο Ισπανός κόουτς να κάνει τον κατά τα άλλα "Iroman"  Λάζαρο Ρότα να μοιάζει με... Ντάνι Άλβες, έτοιμος να μπει με την μπάλα στα δυχτια! Αντίθετα ο Νίκολιτς δικαιώθηκε πανηγυρικά από τικς επιλογές του, την 11άδα/τις αλλαγές του, τα δυο πλάνα του, την στρατηγική του! Ιδιαίτερα  τόσο με το να ξεκινήσει με τον Γκατσίνοβιτς (ο Σέρβος έτρεξε πάρα πολύ, κάνοντας αθόρυβη δουλειά ύψιστης σημασίας). Για να μην το κουράζω άλλο: ο Νίκολιτς ξέρει πολύ καλά το γκρουπ του, καταλαβαίνει πότε είναι καλά και πότε όχι, κυρίως δε μπορεί να εμπνεύσει και να βγάλουν αντίδραση όταν βρίσκονται με την πλάτη στο τοίχοι ή όταν πρέπει να διώξουν το "σύννεφο" πάνω από την ομάδα. Εχει φτιάξει χαρακτήρα, κτίζει και την νοοτροπία, είναι μια κανονική ομάδα που βελτιώνεται και κυρίως ξέρει τι να κάνει μέσα στο γήπεδο. Ο Παναθηναϊκός δεν είναι και ο Μπενίτεθ ακόμη δεν έχει καταφέρει και τίποτα από όλα αυτά του Νίκολιτς...

ΥΓ. Ο Λούκα Γιοβιτς (ή  "Φορβιτς")  έφτασε τα 15 γκολ (11 στο πρωτάθλημα, 4 στην Ευρώπη) στα μισά της σεζόν. Το πρώτο του γκολ ήταν ποίημα (πρόλαβε τον Γεντβάι, οριζοντιοποίησε το σώμα του και έκανε προβολή με ένα απίστευτο μυτάκι, τα άλλα τρια γκολ ήταν ενστίκτου να κινείται τρομερά στο χώρο και στον χρόνο, για να παίρνει τις σωστές θέσεις και να εκτελεί χωρίς την παραπάνω επαφή(με το δεξί, το αριστερό, με το κεφάλι, με πλασέ, με σουτ, με μυτάκι, με ...πέναλτι).  Είναι μια μηχανή παραγωγής γκολ και ένα πολύ μεγάλο κερδισμένο στοίχημα για την ΑΕΚ, χάρη στους Νίκολιτς/Ριμπάλτα που τον έπεισαν να έρθει και τον boostαραν αλλκά και στον Μάριο Ηλιόπουλο που τον χρυσοπλήρωσε. Καμία αμφισβήτηση πως είναι τοπ σκόρερ, από τα γκολ του σε μεγάλο βαθμό θα εξαρτηθούν οι άλλοι δυο μεγάλοι φετινοί στόχοι της ΑΕΚ (ο ανομολόγητος ακόμη είναι ο Τελικός του Conference),για αυτό θα χρειαστεί συνέπεια και διάρκεια στα σκοραρισματά του. Όχι μόνο να σκοτώνει τους στόπερς και τους κίπερς του Παναθηναϊκού....