Γράφω, σβήνω καμιά ώρα τώρα: κολλημένος μπροστά σε ένα άψυχο αντικείμενο όπως είναι το laptop μέσα από το οποίο θα εκτεθούν τα συναισθήματά μου: της λύπης και του πόνου για επτά (με την ελπίδα και ευχή να μείνει εκεί ο αριθμός) συνανθρώπους μας  που όπως έχουμε κάνει κατά καιρούς όλοι μας απλά μπήκαν σε ένα βανάκι για να βρεθούν δίπλα στην αγαπημένη τους ομάδα.

Δυστυχώς όμως αντί να αφήσουν τα… λαρύγγια τους στο γήπεδο της Λιόν, όπου ήταν και ο προορισμός τους, άφησαν τη τελευταία τους πνοή στην άσφαλτο και πέταξαν για τον ουρανό: εκεί να συναντηθούν με τα αδέρφια τους από τα Τέμπη που είχαν φύγει επίσης έπειτα από ένα δυστύχημα (έξι τότε τον αριθμό). Θα τους περιμένουν να τους κάνουν να αισθανθούν ασφάλεια, να μη νιώσουν φόβο, θα τους έχουν έτοιμες τις θέσεις τους για να δουν τον αγαπημένο τους ΠΑΟΚ και να τραγουδήσουν από ψηλά όλοι μια αγκαλιά…

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο του Γιώργου Τσακίρη στο enwsi.gr

Δυστύχημα Super League Γιώργος Τσακίρης

ΑΕΚ
ΠΑΟΚ