Ανατριχίλα: Ο Κλεομένης κρατούσε πανό για τον Άλκη! (pic)

Μια φωτογραφία από το 2022, αμέσως μετά τη δολοφονία του Άλκη Καμπανού, δείχνει τον Κλεομένη –μαθητή Λυκείου τότε– να κρατά ένα πανό ενάντια στην οπαδική βία. Ένα παιδί που ονειρευόταν ένα ποδόσφαιρο χωρίς αίμα, κατέληξε να είναι ο επόμενος στη μακρά λίστα των θυμάτων.

Η μαρτυρία του δασκάλου: «Ένα χαμογελαστό παιδί που έστειλε μήνυμα ειρήνης»

Ο καθηγητής του, Γιάννης Λαθήρας, μιλώντας στο Metropolis 95,5, δεν μπόρεσε να κρύψει τον συγκλονισμό του. Θυμήθηκε τον Κλεομένη ως ένα παιδί γεμάτο ζωή, που μαζί με τους συμμαθητές του στο 2ο Λύκειο Συκεών, είχαν πάρει μια σπουδαία πρωτοβουλία πριν από τέσσερα χρόνια.

«Θυμήθηκα τη φωτογραφία και την ανέβασα. Κάποιος μου ψιθύρισε ότι το παιδί με τα ασπρόμαυρα, που κρατούσε το πανό μαζί με έναν συμμαθητή του που φορούσε τα χρώματα του Άρη, ήταν ο Κλεομένης. Είναι συγκλονιστικό. Ένα απίστευτο παιχνίδι της μοίρας. Τα παιδιά τότε έγραψαν στο πανό: "Άλκη να είσαι ο τελευταίος". Ο Κλεομένης συμμετείχε με όλη του την ψυχή σε αυτό το μήνυμα, φορώντας τη φανέλα του ΠΑΟΚ, θέλοντας να σταματήσει αυτή η τρέλα των φονικών», δήλωσε συντετριμμένος ο εκπαιδευτικός.

Ο φόβος για το αύριο και η «ντροπή» μιας κοινωνίας

Η κηδεία του Κλεομένη ήταν μια οδυνηρή υπενθύμιση της αποτυχίας όλων μας να προστατεύσουμε τη νέα γενιά. Ο κ. Λαθήρας, μιλώντας με τη διπλή ιδιότητα του δασκάλου και του πατέρα, εξέφρασε την ανησυχία του για το μέλλον, καθώς ο κύκλος της βίας φαίνεται να μην κλείνει ποτέ.

«Ήμασταν όλοι συντετριμμένοι στην κηδεία. Ο φόβος μου, δυστυχώς, είναι ότι ούτε ο Κλεομένης θα είναι ο τελευταίος. Ένιωσα ότι μπορεί να θρηνήσουμε κι άλλα θύματα αν δεν αλλάξει κάτι ριζικά. Είναι κρίμα και άδικο νέα παιδιά να χάνονται για μια ομάδα. Ντρέπομαι ως δάσκαλος και ως πατέρας που χάνουμε αυτά τα παιδιά. Πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε ότι η αγάπη για μια ομάδα δεν μπορεί να αφαιρεί ζωές».

Η φωτογραφία που στοιχειώνει τη Θεσσαλονίκη

Η εικόνα του Κλεομένη να κρατά το πανό για τον Άλκη κυκλοφορεί παντού στα social media, αποτελώντας το πιο σκληρό μνημόσυνο. Δύο παιδιά, δύο διαφορετικές ομάδες, η ίδια τραγική κατάληξη.

Η Θεσσαλονίκη θρηνεί έναν ακόμη νέο που, πριν γίνει πρωτοσέλιδο για τον θάνατό του, είχε προσπαθήσει με τον δικό του, αγνό τρόπο να προειδοποιήσει για το κακό που ερχόταν.