Η φάση στο Καραϊσκάκη αλλάζει τον σχεδιασμό της ΑΕΚ - Παίκτης "αποκάλυψη"!

Στο ποδόσφαιρο, πολλές φορές μια θέση στην ενδεκάδα δεν κερδίζεται μόνο με το βιογραφικό ή με την επένδυση που έχει γίνει πάνω σου, αλλά με ένα βράδυ που πρέπει να αντέξεις. Και ο Τζέιμς Πένραϊς, στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό για την πρεμιέρα των πλέι οφ, είχε ακριβώς αυτό το βράδυ. Μπήκε στο σχήμα επειδή ο Σταύρος Πήλιος ήταν τιμωρημένος, αλλά βγήκε από το παιχνίδι με κάτι πολύ πιο σημαντικό, με τη σοβαρή πιθανότητα να κερδίσει πραγματικό έδαφος στην εσωτερική ιεραρχία της ΑΕΚ.

Η αλήθεια είναι ότι πριν από το ματς στο Καραϊσκάκη, το βλέμμα πολλών πήγαινε κατευθείαν πάνω του. Όχι άδικα. Ο Σκωτσέζος αριστερός μπακ είχε μπροστά του ένα πολύ δύσκολο βράδυ, απέναντι σε έναν Ολυμπιακό που χτυπά από τα άκρα, με παίκτες όπως ο Ζέλσον Μαρτίνς, ο Ποντένσε και με τον Ροντινέι να ανεβαίνει συνεχώς. Το ερώτημα ήταν ξεκάθαρο. Θα μπορέσει να σταθεί αμυντικά σε ένα τέτοιο περιβάλλον; Γιατί η κουβέντα που τον ακολουθεί από το καλοκαίρι είναι συγκεκριμένη. Ότι πρόκειται για μπακ με καλά στοιχεία στο παιχνίδι με τη μπάλα, αλλά με σαφές μειονέκτημα στο ανασταλτικό σκέλος σε σχέση με τον Πήλιο, ο οποίος προσφέρει μεγαλύτερη ισορροπία.

Διαβάστε επίσης...

Η απόφαση Ολυμπιακού για Μεντιλίμπαρ, η αποκάλυψη για Βαλβέρδε και ο Δώνης

Η διαφωνία Μπενίτεθ-διοίκησης για 5 παίκτες - Έχει έτοιμο κόουτς ο Κοτσόλης

Κι όμως, ο Πένραϊς όχι μόνο άντεξε, αλλά ήταν από τους πρωταγωνιστές της νίκης της ΑΕΚ. Και εδώ μπαίνει φαρδιά-πλατιά η υπογραφή του Μάρκο Νίκολιτς. Ο Σέρβος τεχνικός δεν άφησε τον Σκωτσέζο εκτεθειμένο. Διάβασε το ματς, προστάτεψε την αδυναμία του παίκτη του και έστησε μπροστά του τον Περέιρα ως αριστερό εξτρέμ, δίνοντάς του συνεχείς βοήθειες και ένα πιο ασφαλές πλαίσιο λειτουργίας. Αυτή ήταν η κίνηση που ουσιαστικά έσωσε την παρτίδα. Γιατί ο Πένραϊς δεν κλήθηκε να επιβιώσει μόνος του σε διαρκείς καταστάσεις ένας εναντίον ενός, αλλά εντάχθηκε σε μια συνολική αμυντική λειτουργία που τον στήριξε και του επέτρεψε να βγάλει τα καλά του στοιχεία.

Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι η εμφάνισή του ήταν προϊόν μόνο τακτικής προστασίας. Το αντίθετο. Ο Πένραϊς ανταποκρίθηκε εξαιρετικά. Ήταν συγκεντρωμένος, πειθαρχημένος, σωστός στις αποστάσεις του και κυρίως καθαρός στις αποφάσεις του. Δεν πανικοβλήθηκε, δεν παρασύρθηκε και δεν άφησε χώρους σε μια πλευρά που μπορούσε εύκολα να γίνει σημείο πίεσης για την ΑΕΚ. Το γεγονός ότι απέναντί του βρισκόταν ίσως ο πιο επικίνδυνος παίκτης του Ολυμπιακού φέτος, ο Ζέλσον, κάνει ακόμη πιο βαριά την εμφάνισή του.

Και οι αριθμοί έρχονται να το επιβεβαιώσουν: 2 στα 2 τάκλιν, 1 κλέψιμο, 10 απομακρύνσεις, 4 ανακτήσεις, 2 στις 3 κερδισμένες μονομαχίες στο έδαφος και, ίσως το πιο εντυπωσιακό, κανένα πετυχημένο πέρασμα αντιπάλου πάνω του με ντρίμπλα. Αυτά δεν είναι νούμερα ενός παίκτη που απλώς “τη γλίτωσε”. Είναι νούμερα ενός αμυντικού που διάβασε σωστά το παιχνίδι και εκτέλεσε τον ρόλο του με υψηλό βαθμό συνέπειας.

Υπάρχει μάλιστα και μια φάση που περνά εύκολα στα ψιλά, αλλά για τους προπονητές λέει πολλά. Στο ακυρωθέν γκολ του Ολυμπιακού στο 98’, ο Πένραϊς παίζει με απόλυτη συγκέντρωση μέχρι το τέλος. Παρότι δέχεται σπρώξιμο και χάνει στιγμιαία τη θέση του, δεν εγκαταλείπει τη φάση, αντιδρά ακαριαία, ανεβαίνει σωστά και τραβά τη γραμμή, αφήνοντας τον Πιρόλα εκτεθειμένο. Είναι λεπτομέρεια, αλλά στο υψηλό επίπεδο αυτές οι λεπτομέρειες κρίνουν παιχνίδια, βαθμούς και ενίοτε τίτλους.

Το πιο ενδιαφέρον στην περίπτωσή του είναι πως αυτή η εμφάνιση ήρθε σε μια στιγμή που την είχε πραγματική ανάγκη. Μέχρι τώρα, ο Πένραϊς δεν είχε καταφέρει να εδραιωθεί. Αν και αποκτήθηκε το καλοκαίρι από τη Χαρτς έναντι περίπου 2,5 εκατομμυρίων ευρώ και ήρθε με φήμη παίκτη που μπορεί να δώσει πράγματα με την μπάλα στα πόδια, η σεζόν του μέχρι τώρα δεν είχε την αναμενόμενη επιρροή. Το παράδοξο είναι ότι εκεί όπου υποτίθεται πως θα ξεχώριζε –στο επιθετικό κομμάτι– δεν έχει βγάλει όσα περίμεναν στην ΑΕΚ, μένοντας χαμηλά σε παραγωγή, με μόλις μία ασίστ, ενώ πέρυσι στη Χαρτς είχε πολύ πιο ουσιαστική συμβολή.

Αντίθετα, στο Καραϊσκάκη ξεχώρισε κυρίως για την αμυντική του εικόνα. Και αυτό ενδέχεται να αλλάξει τα δεδομένα. Διότι ο Νίκολιτς είδε στην πράξη ότι, εφόσον στηθεί σωστά το πλαίσιο γύρω του, ο Σκωτσέζος μπορεί να σταθεί σε ματς πολύ υψηλών απαιτήσεων. Δεν είναι «τρύπα», όπως έσπευσαν πολλοί να τον βαφτίσουν. Θέλει στήριξη, σωστές αποστάσεις και καθαρό ρόλο. Όταν τα έχει, μπορεί να γίνει χρήσιμος. Και απέναντι στον Ολυμπιακό, έγινε παραπάνω από χρήσιμος.

Θα κρατήσει τη φανέλα βασικού ο Πένραΐς; 

Γι’ αυτό και η κουβέντα για το επόμενο βήμα έχει ήδη ανοίξει. Ο Πένραϊς, με αυτή την εμφάνιση, έβαλε σοβαρή υποψηφιότητα όχι μόνο να ξαναμπεί δυνατά στη μάχη με τον Πήλιο, αλλά ακόμη και να ξεκινήσει βασικός στο πρώτο ματς των προημιτελικών του Conference League με τη Ράγιο Βαγιεκάνο. Σε τέτοιου είδους ευρωπαϊκά παιχνίδια, όπου η τακτική πειθαρχία, οι αποστάσεις και οι βοήθειες στις πλευρές είναι κρίσιμες, ο Νίκολιτς ίσως θεωρήσει ότι το δίδυμο Πένραϊς – παίκτης με αμυντικές επιστροφές μπροστά του μπορεί να του δώσει μεγαλύτερη ευελιξία στη διαχείριση του αγώνα.

Το βέβαιο είναι ένα! Ο Σκωτσέζος πήρε μια ευκαιρία επειδή έλειπε ο βασικός και την αξιοποίησε όσο καλύτερα μπορούσε. Και σε ομάδες που κάνουν πρωταθλητισμό, αυτές οι βραδιές μετράνε διπλά. Γιατί δεν αλλάζουν μόνο την εικόνα προς τα έξω. Αλλάζουν και τον τρόπο που σε βλέπει ο προπονητής σου.

Ο Πένραϊς δεν έχει κερδίσει οριστικά τη μάχη. Όμως στο Καραϊσκάκη έκανε κάτι πολύ σημαντικό. Από αναγκαστική λύση, μετατράπηκε σε κανονική επιλογή. Και αυτό, σε αυτή τη φάση της σεζόν, μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο σημαντικό απ’ όσο φαίνεται σήμερα.