Δίνει τη μάχη του στο νοσοκομείο ο Σπύρος Μαραγκός - Στο πλευρό του ο ΠΑΟ

Ο Σπύρος Μαραγκός νοσηλεύεται στο "Σισμανόγλειο", καθώς συνεχίζει να δίνει μάχη ενάντια στην ALS (νόσος του κινητικού νευρώνα), τη νόσο ταλαιπώρησε και τον Παρασκευά Άντζα, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 49 ετών.

Η νοσηλεία του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή περιλαμβάνει ειδική θεραπευτική αγωγή και πληροφορίες αναφέρουν ότι μπορεί να διαρκέσει έως και έναν μήνα.

Φυσικά η ΠΑΕ Παναθηναϊκός βρίσκεται στο πλευρό του Μαραγκού από την πρώτη στιγμή, αφού κανείς στο Τριφύλλι δεν ξεχνά τη σπουδαία προσφορά του παλαίμαχου άσου στην ομάδα, με την οποία κατέκτησε 4 Πρωταθλήματα και 3 Κύπελλα Ελλάδας.

Τι είναι η νόσος ALS

Η αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση (ALS), γνωστή και ως νόσος του κινητικού νευρώνα, είναι μια σπάνια αλλά εξαιρετικά επιθετική νευρολογική πάθηση που επηρεάζει τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό. Πρόκειται για μια προοδευτική και, μέχρι σήμερα, ανίατη νόσο, που οδηγεί σε σταδιακή απώλεια του ελέγχου των μυών.

Η ALS προσβάλλει τους κινητικούς νευρώνες, τα νευρικά κύτταρα που ελέγχουν τις εκούσιες κινήσεις, όπως το περπάτημα, το γράψιμο, την ομιλία και την αναπνοή. Καθώς οι νευρώνες αυτοί εκφυλίζονται και πεθαίνουν, οι μύες ατροφούν και σταδιακά παραλύουν.

Χαρακτηρίζεται από:

- Μυϊκή αδυναμία
- Σπασμούς και κράμπες
- Προοδευτική απώλεια κινητικού ελέγχου
- Δυσκολία στην ομιλία και την κατάποση
- Αναπνευστική ανεπάρκεια στα τελικά στάδια

Η νόσος εξελίσσεται ταχύτατα, με μέση επιβίωση 2-5 χρόνια από την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων. Παρότι δεν υπάρχει θεραπεία, η έγκαιρη διάγνωση επιτρέπει την καλύτερη διαχείριση των συμπτωμάτων και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών.

Τα αρχικά σημάδια μπορεί να είναι ύπουλα και να αποδοθούν σε άλλες, λιγότερο σοβαρές καταστάσεις. Συνήθως περιλαμβάνουν:

-Αδυναμία στα άκρα (δυσκολία στο κράτημα αντικειμένων ή στο ανέβασμα σκάλας)
-Μυϊκές συσπάσεις («τινάγματα»)
-Δυσαρθρία – αλλαγή στη φωνή, που γίνεται πιο αδύναμη ή ασαφής
- Απώλεια βάρους

Ιδιαίτερη σημασία έχει ένα σύμπτωμα που συχνά παραβλέπεται: η σιελόρροια.

Σε ορισμένους ασθενείς, ειδικά σε εκείνους με βολβική έναρξη της νόσου, η δυσκολία στον έλεγχο των μυών του προσώπου και του λαιμού οδηγεί σε αδυναμία κατάποσης του σάλιου. Αυτό προκαλεί σιελόρροια και αυξάνει τον κίνδυνο εισρόφησης, που μπορεί να επιφέρει σοβαρές αναπνευστικές επιπλοκές. Η βολβική μορφή θεωρείται πιο επιθετική, καθώς επηρεάζει από νωρίς την ομιλία, τη μάσηση και την κατάποση.

Παρότι θεραπεία δεν υπάρχει, η έγκαιρη διάγνωση είναι κρίσιμη. Υπάρχουν φαρμακευτικές αγωγές που μπορούν να επιβραδύνουν την εξέλιξη, καθώς και υποστηρικτικές παρεμβάσεις που βελτιώνουν την ποιότητα ζωής:

-Φυσικοθεραπεία για διατήρηση κινητικότητας
- Λογοθεραπεία για ενίσχυση της ομιλίας και της κατάποσης
- Εργοθεραπεία για καθημερινή λειτουργικότητα
-Υποστήριξη αναπνοής σε προχωρημένα στάδια
-Χρήση αναπηρικού αμαξιδίου όταν απαιτείται

Η διάγνωση συχνά καθυστερεί, καθώς δεν υπάρχει μία και μοναδική διαγνωστική εξέταση.  Η αξιολόγηση γίνεται με συνδυασμό νευρολογικής εξέτασης, ηλεκτρομυογραφήματος και απεικονιστικών ελέγχων.