Γεωργάτος για Άντζα: "Μας ήρθε κεραυνός - Δεν ήθελε να τον δούμε έτσι"

Ο Παρασκευάς Άντζας ταλαιπωρήθηκε από τη νόσο ALS (πλαγία αμυοτροφική σκλήρυνση ή νόσος του κινητικού νευρώνα), με τον Γρηγόρη Γεωργάτο να τονίζει μέσω του Debater.gr ότι ήξερε εδώ και 4-5 μήνες το πρόβλημα που υπήρχε, αλλά ο «Βούλης δεν ήθελε να τον δούμε έτσι…».

«Το ήξερα ότι είχε τεράστιο πρόβλημα. Για εμάς ο Βούλης ήταν ένας παίκτης που ήταν πολύ αγαπητός, σε αυτά τα χρόνια που παίζαμε μαζί. Μας ήρθε κεραυνός και για εμάς. Ξέραμε την ιστορία, αλλά ξέρεις όταν το μαθαίνεις, σου έρχονται όλες οι αναμνήσεις βρε παιδί μου και είμαστε λίγο, από το πρωί που το έμαθα, είμαστε λίγο χάλια. Ήταν ένας εκπληκτικός παίκτης, τρομερό παιδί, τρομερός χαρακτήρας και είναι κρίμα και άδικο, γιατί ήταν πολύ μικρός. Έχει οικογένεια και τα παιδάκια του και πιστεύω ότι είναι πολύ δύσκολα τώρα. Μικρά, πρέπει να είναι γύρω στα 15 χρονών εκεί.

Εγώ θυμάμαι την καλοσύνη του, το πόσο καλό παιδί ήταν, το πόσο καλός ποδοσφαιριστής ήταν. Περάσαμε εκπληκτικά χρόνια μαζί και θέλω να το θυμάμαι έτσι, με αγάπη και με χαρά. Ήταν ένας κλειστός χαρακτήρας. Δεν ήταν ένα παιδί που ανοιγόταν. Πολύ ταπεινό παιδί, έπαρση δεν είχε ποτέ και όλα αυτά που σου λέω μου δημιουργούν συναισθήματα, ευγνωμοσύνης και χαράς που τον γνώρισα. Απλώς είχαμε μάθει εδώ και 4-5 μήνες την ιστορία του και θέλαμε να επικοινωνήσουμε. Δεν ήθελε ο Βούλης να κάνουμε κάτι γιατί ήξερε ότι ήταν στα τελευταία στάδια και δεν ήθελε να τον δούμε έτσι», δήλώσε αρχικά ο Γεωργάτος.

«Ήθελα να μην τον έπιανε αυτή η αρρώστια...»

Σε ερώτηση που δέχθηκε για τον λόγο που άφησε για λίγο το ποδόσφαιρο, επιστρέφοντας στην επαρχία προτού επανέλθει στον Ολυμπιακό, είπε: «Εμείς τον λόγο τον ξέρουμε. Αλλά αυτό δεν τον είπε ο Βούλης, δεν μπορώ να το πω ούτε εγώ».

Για το αν πρόκειται για κάποιο μυστικό που πήρε μαζί του: «Ναι. Ήταν ένα παιδί που δεν ήθελε. Εμείς ξέραμε και τον λόγο και για ποιον λόγο έφυγε και γιατί έκανε και γιατί ξαναγύρισε και και και. Αλλά αν δεν το θέλει ο Βούλης όπως δεν το ήθελε, έτσι δεν μπορώ να το πω και εγώ».

Για το τι θα του έλεγε αν τον είχε τώρα δίπλα του: «Δεν μπορώ να το πω… Δεν… Δεν… Τον ήθελα να ήταν δυνατός για να μην τον έπιανε αυτή η αρρώστια. Αυτό ήθελα εγώ μόνο…».