Πώς είναι να ακούς τον Νίστρουπ με δακρυσμένα μάτια γιατί γύρισε ο Ζοτς;

Στα δύσκολα, στη στεναχώρια, στην οργή, οι λέξεις βγαίνουν ευκολότερα. Αφιλτράριστες πολλές φορές. Το πιο δύσκολο για να περιγράψεις, είναι η χαρά, η συγκίνηση, η ανατριχίλα, η στιγμή που ταράζει το μέσα σου, χωρίς το έξω σου να μπορεί να το διαχειριστεί. Για τους Παναθηναϊκούς, αυτό ήταν η Κυριακή 21 Ιουνίου.

Η επιστροφή του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, ανήμερα της ημέρας του πατέρα. Το μυαλό πήγε στον «πατέρα» κάθε Παναθηναϊκού που κοιτά από ψηλά. Τον Παύλο, τον Θανάση, τους ανθρώπους που έκαναν το Τριφύλλι όχι απλά να μεγαλώσει, αλλά να γιγαντωθεί. Χαμογελαστοί κι αυτοί, κοιτούσαν τον Δημήτρη να αγκαλιάζεται με τον Ζέλικο. Πώς να χωρέσουν λόγια σε όλο αυτό; Μόνο συναίσθημα και δάκρυα συγκίνησης.

Διαβάστε περισσότερα στο sdna.gr