Αθλητικό Σαν Σήμερα: Η 24η Ιουλίου 1968 δεν έμοιαζε τότε με ημερομηνία-ορόσημο. Ήταν μία ημέρα μεταγραφών σε ένα ελληνικό ποδόσφαιρο που παρέμενε ερασιτεχνικό, με περιορισμένη πληροφόρηση και χωρίς τη δημοσιότητα που συνοδεύει σήμερα κάθε νέα απόκτηση.

Ο Παναθηναϊκός, όμως, εκείνο το καλοκαίρι δεν πρόσθεσε απλώς τρεις νεαρούς στο ρόστερ του. Απέκτησε έναν ασταμάτητο μέσο, έναν επιθετικό που αργότερα μετατράπηκε σε αρχηγό της άμυνας και έναν από τους μεγαλύτερους σκόρερ που ανέδειξε ποτέ το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Τον Κώστα Ελευθεράκη από τον Φωστήρα, τον Γιώργο Γονιό από τον Άγιο Ιερόθεο και τον Αντώνη Αντωνιάδη από την Ασπίδα Ξάνθης.

Η ίδια η ιστορική αναδρομή του συλλόγου χαρακτηρίζει το 1968 ως τη χρονιά κατά την οποία «χτίστηκε» η ομάδα του Γουέμπλεϊ. Μαζί με τους τρεις εντάχθηκαν σταδιακά στο «τριφύλλι» ποδοσφαιριστές όπως ο Άνθιμος Καψής, ο Γιάννης Τομαράς, ο Γιώργος Βλάχος και ο Γιώργος Δεληγιάννης, δημιουργώντας τη βάση της μεγάλης ομάδας που θα έγραφε ιστορία στην Ευρώπη. 

Μόλις μία ημέρα αργότερα, στις 25 Ιουλίου, ανέλαβε επίσημα την τεχνική ηγεσία ο Λάκης Πετρόπουλος. Στην πρώτη του σεζόν ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το νταμπλ και το 1970 υπερασπίστηκε τον τίτλο του πρωταθλητή. Το 1970 παρέδωσε μια έτοιμη και γεμάτη αυτοπεποίθηση ομάδα στον Φέρεντς Πούσκας. 

Κώστας Ελευθεράκης: Το «ελάφι» που έτρεχε παντού

Ο Κώστας Ελευθεράκης είχε κλείσει τα 18 μόλις έξι ημέρες πριν από τη μεταγραφή του. Γεννημένος στον Ταύρο στις 18 Ιουλίου 1950, μεγάλωσε ποδοσφαιρικά στον Φωστήρα και αγωνίστηκε από πολύ μικρή ηλικία στη Β’ Εθνική.

Ξεκίνησε ως δεξιός ακραίος, αλλά η ταχύτητα, η αντοχή και η ικανότητά του να καλύπτει μεγάλες αποστάσεις τον μετέτρεψαν σε έναν ολοκληρωμένο μέσο. Το προσωνύμιο «ελάφι» δεν ήταν τυχαίο. Περιέγραφε τον τρόπο με τον οποίο κινούνταν στο γήπεδο, αλλάζοντας κατευθύνσεις και εμφανιζόμενος από τη μία περιοχή στην άλλη.

Στην πρώτη του χρονιά με τον Παναθηναϊκό κατέγραψε 26 συμμετοχές και ένα γκολ στο πρωτάθλημα, πανηγυρίζοντας αμέσως την κατάκτηση του νταμπλ. Με το πέρασμα των χρόνων εξελίχθηκε σε βασικό γρανάζι της μεσαίας γραμμής και σε έναν από τους πιο παραγωγικούς μέσους της εποχής.

Έπαιξε στον Παναθηναϊκό για 12 σεζόν, από το 1968 μέχρι το 1980, κατακτώντας τέσσερα πρωταθλήματα και δύο Κύπελλα Ελλάδας. Σύμφωνα με την επίσημη καταμέτρηση του συλλόγου, σημείωσε 85 γκολ σε 309 συμμετοχές πρωταθλήματος και παραμένει ανάμεσα στους κορυφαίους σε παρουσίες και γκολ στην ιστορία του «τριφυλλιού». 

Στην πορεία προς το Γουέμπλεϊ αγωνίστηκε επτά φορές και σκόραρε δύο γκολ, αμφότερα απέναντι στη Ζενές Ες, στον πρώτο γύρο. Στον τελικό της 2ας Ιουνίου 1971 ήταν βασικός απέναντι στον Άγιαξ του Γιόχαν Κρόιφ. Με την Εθνική Ελλάδας κατέγραψε 34 συμμετοχές και πέντε γκολ την περίοδο 1969-1977.

Το 1980 μετακινήθηκε στην ΑΕΚ, ενώ έναν χρόνο αργότερα έκλεισε τον κύκλο της καριέρας του επιστρέφοντας στον Φωστήρα.

Γιώργος Γονιός: Ο σκόρερ που έγινε αρχηγός της άμυνας

Ο Γιώργος Γονιός γεννήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 1946 στα Άνω Ιλίσια και έκανε τα πρώτα του βήματα στον Άγιο Ιερόθεο. Οι εμφανίσεις του προκάλεσαν το ενδιαφέρον τόσο του Παναθηναϊκού όσο και του Ολυμπιακού, με τους «πράσινους» να κερδίζουν τελικά τη μάχη για την απόκτησή του.

Στον Παναθηναϊκό έφτασε ως επιθετικός. Και η πρώτη του σεζόν ήταν εντυπωσιακή: 32 συμμετοχές και 18 γκολ στο πρωτάθλημα, 20 σε όλες τις διοργανώσεις. Στην πρεμιέρα απέναντι στα Τρίκαλα σκόραρε δύο φορές και έδειξε από νωρίς ότι μπορούσε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της μεγάλης ομάδας.

Ο Γονιός ήταν ο πρώτος σκόρερ του Παναθηναϊκού στην πορεία προς το πρωτάθλημα του 1969, με την ομάδα του Λάκη Πετρόπουλου να πραγματοποιεί 14 νίκες στον δεύτερο γύρο και να φτάνει στον τίτλο. 

Η καριέρα του, όμως, πήρε μια ασυνήθιστη κατεύθυνση. Σταδιακά μετακινήθηκε προς τα πίσω και καθιερώθηκε ως αμυντικός. Από σκόρερ εξελίχθηκε σε ποδοσφαιριστή αποστολών, μαρκαρισμάτων και ευθύνης, φτάνοντας μέχρι το περιβραχιόνιο του αρχηγού.

Στην ευρωπαϊκή διαδρομή του 1970-71 αγωνίστηκε μία φορά, στο 5-0 επί της Ζενές Ες. Ήταν μέλος της αποστολής του Γουέμπλεϊ, χωρίς να χρησιμοποιηθεί στον τελικό. Η περιορισμένη συμμετοχή του στην ιστορική πορεία δεν μειώνει τη συνολική προσφορά του: παρέμεινε στον Παναθηναϊκό για έντεκα σεζόν, από το 1968 έως το 1979.

Κατέγραψε 310 επίσημες συμμετοχές και 31 γκολ. Στο πρωτάθλημα είχε 253 εμφανίσεις και 26 τέρματα, ενώ στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις μέτρησε 21 παρουσίες και τέσσερα γκολ. Κατέκτησε τέσσερα πρωταθλήματα, δύο Κύπελλα και, ως αρχηγός, σήκωσε το Βαλκανικό Κύπελλο τον Μάρτιο του 1978. 

Μετά την αποχώρησή του συνέχισε στον ΑΟ Βουλιαγμένης μέχρι την ηλικία των 42 ετών. Ο Γιώργος Γονιός έφυγε από τη ζωή στις 16 Απριλίου 2026, σε ηλικία 79 ετών, έχοντας συνδέσει το όνομά του με μία από τις λαμπρότερες εποχές του Παναθηναϊκού.

Αντώνης Αντωνιάδης: Ο «ψηλός» που έγινε φόβος της Ευρώπης

Ο Αντώνης Αντωνιάδης ήρθε από το Πετροχώρι της Ξάνθης και την Ασπίδα, έχοντας ήδη αναδειχθεί δύο συνεχόμενες φορές πρώτος σκόρερ στη Β’ Εθνική. Ψηλός, δυνατός, εξαιρετικός στον αέρα και με ισχυρό σουτ και με τα δύο πόδια, είχε όλα τα φυσικά στοιχεία ενός κλασικού σέντερ φορ.

Η αρχή, πάντως, δεν ήταν εύκολη. Κατά την παρουσίασή του από τον Παναθηναϊκό υπέστη κρίση σκωληκοειδίτιδας και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο απέναντι από τη Λεωφόρο. Έχασε την προετοιμασία και στην πρώτη του σεζόν περιορίστηκε σε οκτώ εμφανίσεις και τρία γκολ πρωταθλήματος.

Το επόμενο καλοκαίρι, ενώ οι συμπαίκτες του ξεκουράζονταν, ο Αντωνιάδης ακολούθησε ειδικό πρόγραμμα στίβου, δούλεψε την ταχύτητα και την αντοχή του και έκανε ακόμη και μαθήματα μπαλέτου για να βελτιώσει την ευλυγισία του. Επέστρεψε μεταμορφωμένος. Τη σεζόν 1969-70 πέτυχε 25 γκολ και αναδείχθηκε για πρώτη φορά αρχισκόρερ της Α’ Εθνικής. 

Στην πορεία του Γουέμπλεϊ σημείωσε δέκα γκολ και αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Το περίφημο τέρμα του στο «Γκούντισον Παρκ» απέναντι στην Έβερτον, στις 9 Μαρτίου 1971, έμεινε στην ιστορία ως το «γκολ των πέντε εννιαριών»: το πέτυχε ο αριθμός 9, ήταν το ένατο ευρωπαϊκό του γκολ, σημειώθηκε εννέα λεπτά πριν από τη λήξη, στις 9 το βράδυ και στις 9 Μαρτίου.

Συνολικά σκόραρε 220 φορές με τη φανέλα του Παναθηναϊκού: 181 γκολ στο πρωτάθλημα, 23 στο Κύπελλο και 16 στην Ευρώπη. Κατέκτησε τέσσερα πρωταθλήματα και δύο Κύπελλα, ενώ αναδείχθηκε πέντε φορές πρώτος σκόρερ της Α’ Εθνικής – το 1970, το 1972, το 1973, το 1974 και το 1975. 

Τα 39 γκολ που πέτυχε στο πρωτάθλημα του 1971-72 αποτελούν ακόμη ρεκόρ στη μεγάλη κατηγορία. Η επίδοση τον έφερε στη δεύτερη θέση της ευρωπαϊκής κατάταξης του «Χρυσού Παπουτσιού», μόλις ένα γκολ πίσω από τον Γκερντ Μίλερ. Με την Εθνική Ελλάδας είχε 21 συμμετοχές και έξι γκολ.

Τρεις διαφορετικές διαδρομές, μία κοινή ιστορία

Ο Ελευθεράκης έδωσε κίνηση, ένταση και γκολ από τη μεσαία γραμμή. Ο Γονιός πρόσφερε πρώτα σκορ και κατόπιν σταθερότητα, προσαρμοζόμενος σε έναν εντελώς διαφορετικό ρόλο. Ο Αντωνιάδης έγινε ο αμείλικτος εκτελεστής, ο άνθρωπος που μετέτρεπε τις πάσες του Μίμη Δομάζου σε γκολ.

Στην πρώτη τους σεζόν ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το πρώτο νταμπλ της ιστορίας του. Το 1970 πήρε ξανά το πρωτάθλημα και το 1971 έφτασε μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών.

Στις 24 Ιουλίου 1968 κανείς δεν μπορούσε να γνωρίζει την έκταση όσων θα ακολουθούσαν. Εκείνη την ημέρα, όμως, ο Παναθηναϊκός δεν απέκτησε απλώς τρεις ποδοσφαιριστές. Βρήκε τρία από τα πρόσωπα που θα μετέτρεπαν μία μεταγραφική περίοδο σε αφετηρία της μεγαλύτερης ευρωπαϊκής ιστορίας του ελληνικού ποδοσφαίρου.