Παντελίδης: «Θα επιστρέψω πιο δυνατός – Ο Παναθηναϊκός με προστατεύει»

Τη δύναμη με την οποία αντιμετωπίζει τον σοβαρό τραυματισμό του, αλλά και τα συναισθήματα που του προκαλεί η παρουσία του στον Παναθηναϊκό, περιέγραψε ο Παύλος Παντελίδης στη συνέντευξη που παραχώρησε για το δεύτερο τεύχος του free press «ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΝ».

Ο 23χρονος επιθετικός βρίσκεται μπροστά στη δυσκολότερη δοκιμασία της καριέρας του. Αντί, όμως, να επιτρέψει στην ατυχία να τον καταβάλει, αντιμετωπίζει τον τραυματισμό ως μια νέα πρόκληση και ως ευκαιρία να επιστρέψει ωριμότερος και δυνατότερος.

Η λέξη που συνοψίζει ολόκληρη τη φιλοσοφία του είναι η αγγλική «resilience» – ανθεκτικότητα. Την έχει χαράξει στο σώμα του για να του θυμίζει ότι η πραγματική δύναμη φαίνεται κάθε φορά που ένας άνθρωπος πέφτει και βρίσκει το κουράγιο να σηκωθεί ξανά.

«Όταν πέφτεις, οφείλεις να σηκωθείς. Όχι μία φορά. Και δύο και τρεις και τέσσερις», ανέφερε χαρακτηριστικά. Όπως παραδέχθηκε, αυτή είναι η πιο δύσκολη περίοδος της ζωής του, αισθάνεται όμως ότι ο τραυματισμός ήρθε για να τον πεισμώσει, να ενεργοποιήσει τις εσωτερικές δυνάμεις του και να τον εξελίξει ως άνθρωπο.

Η δύσκολη διαδρομή της επιστροφής

Η πορεία του μέχρι τον Παναθηναϊκό μόνο εύκολη δεν ήταν. Ο Παντελίδης αποχώρησε από την Ακαδημία του συλλόγου σε ηλικία 17 ετών και αναγκάστηκε να αναζητήσει διαφορετικό δρόμο προς το επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Εκείνη η αποχώρηση, όπως εξήγησε, υπήρξε καθοριστική για τη διαμόρφωση τόσο του χαρακτήρα όσο και της αγωνιστικής του ταυτότητας.

Ακολούθησαν οι χαμηλότερες κατηγορίες και τα δύσκολα γήπεδα της Γ’ Εθνικής. Μπορεί να λύγισε αρκετές φορές, όμως δεν σκέφτηκε ποτέ να εγκαταλείψει το ποδόσφαιρο. Η ανάδειξή του σε πρώτο σκόρερ τού έδωσε την πίστη ότι μπορούσε να φτάσει στο υψηλότερο επίπεδο.

Σημαντικό ρόλο στη διαδρομή του διαδραμάτισε η Κηφισιά, η οποία του προσέφερε το πρώτο επαγγελματικό συμβόλαιο και τη δυνατότητα να αγωνιστεί στη μεγάλη κατηγορία. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον Στέφανο Κοτσόλη, τον οποίο χαρακτήρισε μέντορά του. Ήταν ο άνθρωπος που τον παρακολουθούσε ακόμη και στα δύσκολα γήπεδα της Γ’ Εθνικής και τον συμβούλευε να παραμείνει ταπεινός και προσγειωμένος.

Όταν επέστρεψε και υπέγραψε στον Παναθηναϊκό, δεν μπορούσε να συνειδητοποιήσει αμέσως το μέγεθος αυτού που είχε πετύχει. Όπως αποκάλυψε, εκείνο το βράδυ δεν κατάφερε να κοιμηθεί.

«Σαν μια ζεστή αγκαλιά»

Ξεχωριστή θέση στις αναμνήσεις του έχει το πρώτο παιχνίδι με την πράσινη φανέλα. Το χειροκρότημα των φιλάθλων την ώρα της αλλαγής του λειτούργησε, όπως είπε, σαν μια ζεστή αγκαλιά. Ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση του προκάλεσε όταν αντίκρισε στην εξέδρα φίλαθλο να φορά φανέλα με το όνομά του.

«Για μένα ο Παναθηναϊκός είναι κάτι πολύ μεγάλο, πιο μεγάλο και απ’ ό,τι φαίνεται», τόνισε, δηλώνοντας ευγνώμων για την ευκαιρία που έχει μπροστά του.

Η στήριξη του συλλόγου έγινε ακόμη πιο έντονη μετά τον τραυματισμό. Πριν συμπληρωθεί μία εβδομάδα από το χειρουργείο, βρέθηκε στο γήπεδο για τον αγώνα με την ΤΣΣΚΑ 1948. Εκεί συγκινήθηκε βλέποντας τους συμπαίκτες του να κρατούν τη φανέλα με το όνομά του και εισέπραξε την αγάπη του κόσμου.

Άνθρωποι του Παναθηναϊκού τον επισκέφθηκαν στο νοσοκομείο και στάθηκαν δίπλα του σε μια από τις δυσκολότερες στιγμές της ζωής του. Ο ίδιος αισθάνεται πλέον ότι ανήκει σε έναν μεγάλο οργανισμό που τον προστατεύει και περιμένει να τον δει να επιστρέφει ακόμη πιο δυνατός.

Πίστη, αυτοκριτική και η επόμενη ημέρα

Ο Παντελίδης αναφέρθηκε και στην πίστη του στον Θεό, αποκαλύπτοντας ότι προσεύχεται κάθε βράδυ και ζητά από τους κοντινούς του ανθρώπους να κάνουν το ίδιο για εκείνον. Ακόμη και όταν αναρωτιέται γιατί του συνέβη μια αναποδιά, πιστεύει ότι όλα γίνονται για κάποιον λόγο.

Παράλληλα, τόνισε τη σημασία των σπουδών και του σχολείου για τα παιδιά που ονειρεύονται να γίνουν επαγγελματίες ποδοσφαιριστές. Το Πανεπιστήμιο, όπως είπε, τον βοήθησε να παραμείνει προσγειωμένος, ενώ η οικογένειά του φρόντισε από την αρχή να συνδυάσει τον αθλητισμό με την εκπαίδευση.

Ο 23χρονος επιθετικός δεν κρύβει ότι ασκεί αυστηρή αυτοκριτική. Μετά από μια κακή εμφάνιση απομονώνεται, αναλύει την εβδομάδα των προπονήσεων και αναζητεί όσα χρειάζεται να διορθώσει. Αναγνωρίζει τις αδυναμίες του και θέλει να βελτιώσει την αντοχή, τα τρεξίματα και την αμυντική τακτική του.

Πλέον ο μεγάλος στόχος είναι ένας: να ολοκληρώσει την αποκατάσταση, να επιστρέψει στον αγωνιστικό χώρο και να βοηθήσει τον Παναθηναϊκό. Ο ίδιος δηλώνει ότι του λείπει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο το συναίσθημα της επίτευξης ενός γκολ.

Παράλληλα, ανυπομονεί να ζήσει τα μεγάλα παιχνίδια που έρχονται και να φορέσει την πράσινη φανέλα στο νέο γήπεδο του Παναθηναϊκού. Κοιτάζοντας πίσω τη δύσκολη αλλά γεμάτη διαδρομή του, εμφανίζεται απόλυτος: «Αν είχα δέκα ζωές, θα ζούσα τις έντεκα έτσι».