Πρόβλημα στον ΠΑΟΚ που δεν κρύβεται – Η σύγκριση «φωνάζει»!

Ένα από τα μεγαλύτερα αγωνιστικά προβλήματα του ΠΑΟΚ στη φετινή σεζόν αποτυπώνεται μέσα από έναν αριθμό που προκαλεί έντονο προβληματισμό. Ο Δικέφαλος έχει δώσει ήδη 14 επίσημες αναμετρήσεις, ωστόσο έχει καταφέρει να βρει τον δρόμο προς τα αντίπαλα δίχτυα από στατικές φάσεις μόλις δύο φορές!

Πρόκειται για μία επίδοση που δύσκολα μπορεί να περάσει απαρατήρητη, ιδιαίτερα από τη στιγμή που οι «ασπρόμαυροι» κερδίζουν αρκετά κόρνερ και φάουλ σε επικίνδυνα σημεία σχεδόν σε κάθε αναμέτρηση.

Οι ευκαιρίες υπάρχουν, οι ποδοσφαιριστές με ποιότητα στις εκτελέσεις επίσης, αλλά το αποτέλεσμα παραμένει απογοητευτικό.

Και το συγκεκριμένο στοιχείο αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν αναλογιστεί κανείς πόσο καθοριστικό ρόλο διαδραματίζουν πλέον οι στατικές φάσεις στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, ειδικά σε παιχνίδια που κρίνονται στις λεπτομέρειες.

Μπάμπα και Εντιαγέ οι μοναδικές εξαιρέσεις!

Τα δύο γκολ του ΠΑΟΚ προήλθαν από εκτελέσεις κόρνερ, με διαφορετικό τρόπο, αλλά με κοινό χαρακτηριστικό την παρουσία του Μπάμπα Ράχμαν.

Το πρώτο σημειώθηκε απέναντι στην Μπραν, στην Τούμπα, όταν ο Τομ Λουσέ εκτέλεσε κόρνερ από την αριστερή πλευρά και ο Γκανέζος μπακ, με κεφαλιά μέσα από την περιοχή, έστειλε την μπάλα στα δίχτυα.

Το δεύτερο καταγράφηκε στο Αγρίνιο, απέναντι στον Παναιτωλικό. Ο Δημήτρης Πέλκας ανέλαβε την εκτέλεση του κόρνερ, η μπάλα παρέμεινε στην περιοχή μέσα από μία κατάσταση αναστάτωσης στην αντίπαλη άμυνα και ο Μπάμπα έδωσε την πάσα στον Εντιαγέ, ο οποίος ολοκλήρωσε τη φάση σκοράροντας.

Ο ΠΑΟΚ συνεχίζει να κερδίζει στατικές μπάλες, να μεταφέρει αρκετούς ποδοσφαιριστές στην αντίπαλη περιοχή και να αναζητά λύσεις μέσα από κόρνερ και φάουλ, χωρίς να παρουσιάζει την απαιτούμενη αποτελεσματικότητα.

Το πρόβλημα δεν εντοπίζεται αποκλειστικά στις εκτελέσεις. Σε αρκετές περιπτώσεις απουσιάζουν ο σωστός συγχρονισμός, οι κατάλληλες κινήσεις, η αποφασιστικότητα στην πρώτη επαφή και η αντίδραση στις δεύτερες μπάλες.

Υπάρχουν εκτελεστές, αλλά λείπει το αποτέλεσμα

Αυτό που προκαλεί ακόμη μεγαλύτερα ερωτήματα είναι πως ο ΠΑΟΚ διαθέτει ποδοσφαιριστές με την τεχνική ποιότητα να δημιουργήσουν επικίνδυνες καταστάσεις.

Ο Δημήτρης Πέλκας, ο Τομ Λουσέ, ο Αντρίγια Ζίβκοβιτς και ο Δημήτρης Γιαννούλης αποτελούν επιλογές για διαφορετικού τύπου εκτελέσεις, ενώ στην εξίσωση μπορεί να προστεθεί και ο Κίριλ Ντεσπόντοφ όταν επιστρέψει πλήρως στην αγωνιστική δράση.

Παράλληλα, στο ρόστερ υπάρχουν ποδοσφαιριστές με ύψος, δύναμη και δυνατότητα να κυριαρχήσουν στον αέρα. Επομένως, δεν μπορεί να υποστηρίξει κανείς ότι η ομάδα στερείται των απαραίτητων χαρακτηριστικών για να γίνει περισσότερο απειλητική.

Το ζητούμενο είναι να αποκτήσουν οι στατικές φάσεις συγκεκριμένη ταυτότητα, με αυτοματισμούς, προσχεδιασμένες κινήσεις και μεγαλύτερη ποικιλία, ώστε να μη γίνονται προβλέψιμες για τις αντίπαλες άμυνες.

Τρία γκολ ο Ολυμπιακός σε πέντε ματς, μόλις δύο ο ΠΑΟΚ σε 14!

Η σύγκριση με τους βασικούς ανταγωνιστές του Δικεφάλου κάνει το πρόβλημα ακόμη πιο εμφανές.

Στην ΑΕΚ, ο Ραζβάν Μάριν αποτελεί από την προηγούμενη σεζόν μία ιδιαίτερα σημαντική μονάδα στις στατικές φάσεις, καθώς διαθέτει την ποιότητα να απειλήσει τόσο με απευθείας εκτελέσεις όσο και δημιουργώντας ευκαιρίες για τους συμπαίκτες του.

Ακόμη πιο χαρακτηριστική, όμως, είναι η περίπτωση του Ολυμπιακού.

Οι «ερυθρόλευκοι», με τον Ιμανόλ Αλγουαθίλ να βρίσκεται στον πάγκο τους για λιγότερο από έναν μήνα, έχουν ήδη σημειώσει τρία γκολ από στατικές φάσεις σε μόλις πέντε παιχνίδια!

Δηλαδή, ο Ολυμπιακός έχει πετύχει περισσότερα γκολ με αυτόν τον τρόπο σε πέντε αναμετρήσεις από όσα ο ΠΑΟΚ σε δεκατέσσερις.

Η διαφορά είναι εντυπωσιακή και δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα της δουλειάς που γίνεται στον συγκεκριμένο τομέα.

Δεν είναι απαραίτητο κάθε γκολ από κόρνερ ή φάουλ να αποτελεί προϊόν μιας περίπλοκης τακτικής προσέγγισης. Όταν, όμως, μία ομάδα βρίσκει επανειλημμένα λύσεις μέσα από τέτοιες καταστάσεις, είναι δύσκολο να αποδοθούν όλα στην τύχη.

Η δουλειά από το καλοκαίρι και η ευθύνη του Λίσι

Για τον Αλέσιο Λίσι και τους συνεργάτες του, η συγκεκριμένη αδυναμία αποτελεί ένα ακόμη σημαντικό πεδίο προβληματισμού.

Άλλωστε, οι στατικές φάσεις δεν είναι κάτι που μπήκε ξαφνικά στο πρόγραμμα της ομάδας. Ο ΠΑΟΚ έχει αρχίσει να δουλεύει πάνω σε αυτόν τον τομέα από το βασικό στάδιο της καλοκαιρινής προετοιμασίας, επιχειρώντας να δημιουργήσει συγκεκριμένες συνεργασίες και αυτοματισμούς.

Ωστόσο, μέχρι στιγμής, η δουλειά αυτή δεν έχει μεταφραστεί σε ανάλογη παραγωγικότητα μέσα στο γήπεδο. Οι «ασπρόμαυροι» χρειάζονται μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, περισσότερες εναλλακτικές επιλογές στις εκτελέσεις, καλύτερη κίνηση των ποδοσφαιριστών στην περιοχή και μεγαλύτερη αποφασιστικότητα στις διεκδικήσεις.

Ιδιαίτερα σε μία περίοδο κατά την οποία η ομάδα δυσκολεύεται να αποκτήσει σταθερότητα στην απόδοσή της και να μετατρέψει την επιθετική δραστηριότητά της σε γκολ, οι στατικές φάσεις θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντικό όπλο.

Δύο γκολ σε 14 παιχνίδια είναι πολύ λίγα για έναν ΠΑΟΚ που θέλει να πρωταγωνιστήσει. Και από τη στιγμή που οι ανταγωνιστές του αξιοποιούν σε μεγαλύτερο βαθμό τέτοιες καταστάσεις, η ανάγκη για άμεση βελτίωση γίνεται ακόμη πιο επιτακτική.

Το ζήτημα δεν είναι απλώς στατιστικό. Είναι ουσιαστικό, αγωνιστικό και αφορά έναν τομέα στον οποίο ο Δικέφαλος έχει τις δυνατότητες να παρουσιάσει πολύ καλύτερη εικόνα. Το θέμα είναι να αρχίσει επιτέλους να το αποδεικνύει και μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου.