Στην Ελλάδα πάντα μας άρεσαν οι... συγκρίσεις. Πολλές φορές αυτές διεκδίκησαν το χρυσό «βατόμουρο» και άλλες πέτυχαν διάνα. Και στον Παναθηναϊκό είναι κάτι που είθισται. Ο Σωτήρης Νίνης κάποτε, από τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα, είδε το όνομά του να μπαίνει πλάι σε αυτό του μεγάλου Δημήτρη Σαραβάκου, ο Γιώργος Βαγιαννίδης ήταν ο νέος Γιούρκας, ο Ανδρέας Τετέι, βάση των ποδοσφαιρικών του χαρακτηριστικών, συχνά πυκνά μπαίνει στις ίδιες «λεζάντες», πότε δίπλα στον Εμμάνουελ Ολισαντέμπε, πότε δίπλα στον πολύ Τζιμπρίλ Σισέ.

Με τον Σαντίνο Αντίνο δυσκολεύεσαι να βρεις αντίστοιχο «καλούπι», όσο πίσω κι αν γυρίσεις τον χρόνο. Όταν επιταχύνει με την μπάλα στα πόδια, θυμίζει το «τρένο» που είχε κουρσέψει το Άμστερνταμ και την περίφημη περιγραφή του Χρήστου Σωτηρακόπουλου, που κοσμεί τον «ιερόσυλο», είναι αλήθεια τίτλο.

Διαβάστε περισσότερα στο sdna.gr