- Με δεδομένο ότι ήσουν εδώ χθες (σ.σ.: προχθές) το βράδυ και δεν κάνατε προπόνηση, είδες καθόλου στην τηλεόραση τον αγώνα Λιέτουβος-Παναθηναικού;

«Ήμουν στο σπίτι με τη γυναίκα και την κόρη μου και παρ‘ότι είχα ανοιχτή την τηλεόραση, δεν είδα σχεδόν καθόλου... Προσπαθούσα να μάθω στην μικρή λίγα λιθουανικά... Γιατί ως τώρα, μόνο ελληνικές λέξεις ακούει...»

- Μάθαμε ότι οι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού που ακολούθησαν την ομάδα στο Βίλνιους, γύρισαν με τη φανέλα σου από τη Λιέτουβος ως σουβενίρ...

«Κοίτα, ξέρω που το πας... Είναι πραγματικά πολύ όμορφο να νιώθεις αγαπητός και ειδικότερα αυτά τα τρία χρόνια μου στον Παναθηναϊκό ήταν γεμάτα από αγάπη! Από την πρώτη μέρα μου στην Αθήνα στο αεροδρόμιο, έως την τελευταία φιέστα τον περασμένο Ιούνιο... Αυτή η λατρεία που μου έδειξε και ο σεβασμός με τον οποίο με αντιμετώπισε ο κόσμος του Παναθηναϊκού, θα μου μείνει αξέχαστος! Από το περασμένο καλοκαίρι, το εισπράττω όλο και περισσότερο... Μέσω των φίλων μου στην Αθήνα, μέσω των παλιών μου συμπαικτών με τους οποίους κρατάω ακόμη επαφή, μέσω των απλών φιλάθλων που με έβλεπαν και με βλέπουν στον δρόμο... Τους στέλνω ένα εκατομμύριο ευχαριστώ! Όλοι ξέρουν ότι ευχόμουν να παίζω ακόμη στην ομάδα, αυτό είναι το λιγότερο που μπορώ να τους πω... Αλλά, έτσι είναι η ζωή...».

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη στο gazzetta.gr

Α1 Παναθηναϊκός