Για το όνειρο κάθε Μοναστηρλή - Δεν τον φοβάμαι τον ΠΑΟΚ με Ολυμπιακό

Αν ρωτήσεις 100 φίλους του ΠΑΟΚ αν θα ήθελαν να πάρει ο ΠΑΟΚ με αυτό τον τρόπο την πρόκριση οι… 101 θα σου έλεγαν εύκολα «ναι ρε φίλε». Δεν είναι θέμα μαζοχισμού ή ψυχεδέλειας. Είναι το απίστευτο συναίσθημα που σε πλημμυρίζει  όταν βλέπεις τον Μοναστηρλή να αποκρούει το πέναλτι, να χαρίζει ΠΡΟΚΡΙΣΗ στην ομάδα του και αμέσως μετά να βουρκώνει. Γιατί εκείνη τη στιγμή μέσα σε δευτερόλεπτα πέρασαν από το μυαλό του θυσίες, ταλαιπωρίες, απογοητεύσεις, δεκάδες αναμονές για ΜΙΑ ευκαιρία. «Επεσε από τον ουρανό αυτή η ευκαιρία και την πήρε» είπε μετά το τέλος του αγώνα ο Λουτσέσκου. Γιατί αν δεν είχε ίωση ο Τσιφτσής δεν θα έπαιζε. Γιατί αν δεν είχε τραυματιστεί ο Παβλένκα δεν θα έπαιζε. Γιατί αν ο ΠΑΟΚ δεν είχε αποτύχει στην επιλογή του Γκουγκεσασβίλι δεν θα έπαιζε. Παρένθεση εδώ: ο Γεωργιανός δεν επιλέχθηκε από τον Λουτσέσκου. Θα μας εξηγήσει κανείς φωστήρας από το τμήμα σκάουτινγκ πως έπεισαν τον Σαββίδη να δώσει 1.000.000 ευρώ (έτσι επίσημα είναι γνωστό) στον Πανσερραϊκό;

Ο Δημήτρης Μοναστηρλής συστήθηκε στο φίλαθλο κοινό. Στους φίλους του ΠΑΟΚ δεν είναι άγνωστος. Βασικό στέλεχος των μικρών ομάδων, παρών φωνάζει και στις Εθνικές αλλά στον ΠΑΟΚ δεν είχε παίξει ποτέ. Και ήταν παράδοξο πως μια από τις κορυφαίες ακαδημίες της Ελλάδας, να μην έχει βγάλει ακόμη στη βιτρίνα του τερματοφύλακα ενώ έχει αναδείξει πολλούς παίκτες. Πιθανώς ήθελε τόλμη. Από τη στιγμή που δεν την έβρισκε κανείς είπε να συνωμοτήσει το σύμπαν. Και μπράβο στον Λουτσέσκου που έστω και έτσι προσπέρασε ισορροπίες και συναφή και έδωσε γάντια βασικού στον νεαρό. Πότε θα τον ξαναδούμε; Καλή ερώτηση. Κάποιος μπορεί να πει… θα αργήσουμε. Πρέπει να τον ξαναδούμε άμεσα; Κανένα ρίσκο θα πω εγώ γιατί το ξέρω το πιτσιρίκι. Πιτσιρίκι; Στα 21 του; Μάλλον πρέπει να σταματήσω να βλέπω ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο γιατί… παρασύρομαι.

Η βραδιά ανήκει στον Μοναστηρλή και στους γονείς του. Που στο πρόσωπο τους κάθε πιτσιρικάς τερματοφύλακας, κάθε γονιός αυτό ονειρεύεται και θέλει να ζήσει. Δεν θα το πετύχουν όλοι. Αλλά η χαρά του αθλητισμού επαγγελματικού ή μη, τέτοιες βραδιές είναι αξέχαστες.

Δεν τον φοβάμαι τον ΠΑΟΚ στα μεγάλα παιχνίδια

Ο ΠΑΟΚ δεν ήταν κακός. Ο Κοσέλεφ ήταν πολύ καλός, ο Κωνσταντέλιας ίσως άστοχος αλλά απαγορεύεται να τον μεμφθείς. Όπως και ο Ατρόμητος ο ΠΑΟΚ προέρχονταν από διακοπή απλά η ομάδα του Περιστερίου είχε ένα τεράστιο αβαντάζ: ήταν το αουτσάιντερ. Τα «πρέπει» ήταν στην πλευρά του ΠΑΟΚ και ένας αποκλεισμός θα ήταν καταστροφικός. Δεν ήρθε, αυτό είναι το ζητούμενο και πλέον την άλλη εβδομάδα πρέπει να πάει στο Γ. Καραϊσκάκης για να πάρει πρόκριση. Στα μεγάλα ματς τον ΠΑΟΚ δεν τον φοβάμαι. Με την έννοια πως ξέρω τι θα δω, πως δεν θα με απογοητεύσει ακόμη και αν έρθει αποκλεισμός.

Απλά δικαίως προβληματίζομαι με το παρατεταμένο ντεφορμάρισμα του Μπάμπα και του Μεϊτέ. Δεν ήταν καλοί και χθες. Και αν οι λύσεις στο κέντρο υπάρχουν, αλήθεια για το αριστερό άκρο της άμυνας, φαντάζει γρίφος. Και ίσως αχνοφαίνεται μια ακόμη ευκαιρία στον Τέιλορ. Άλλωστε το Σάββατο υπάρχει το ματς με τον Παναιτωλικό. Σήμερα ο ΠΑΟΚ έπαιξε χωρίς επτά παίκτες του. Πήρε πρόκριση, αυτό κρατώ αλλά επιτρέψτε μου να τελειώσω όπως άρχισα: ήταν δίκαιο και έγινε πράξη έστω και αν άργησε, Δημήτρη Μοναστηρλή!