Ολυμπιακός: Δίκαια ναι, καλύτερη όχι! Ποιός φταίει για το χαμένο πρωτάθλημα

Λοιπόν τώρα που τέλειωσε η σεζόν με το 1-1 της Νέας Φιλαδέλφειας, πάμε ξανά να τα πούμε δίχως προλόγους. Η ΑΕΚ κέρδισε δίκαια τον τίτλο. Ήταν η πιο συνεπής και σταθερή ομάδα. Το ξεκαθαρίσαμε; Το ξεκαθαρίσαμε. Πάμε παρακάτω. Η ΑΕΚ δεν είναι καλύτερη ως πακέτο - ταλέντο από τον Ολυμπιακό χωρίς αυτό να σημαίνει ότι προσπαθώ να αφαιρέσω κάτι από το κατόρθωμά της, ούτε να τη μειώσω. Και λέω ότι δεν ήταν καλύτερη κρίνοντας πια τη συνολική εικόνα. Προφανώς λαβαίνω υπόψιν και τα μεταξύ τους φετινά ματς. 

Πανεύκολη νίκη του Ολυμπιακού με 2-0 στο Γ.Καραϊσκάκης στον α' γύρο της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος. Ισοπαλία 1-1 στη Νέα Φιλαδέλφεια στο β' γύρο όπου ο Ολυμπιακός ήταν σαφώς ανώτερος στο α' ημίχρονο και η ΑΕΚ βελτιώθηκε και σκόραρε στο β' και οι ερυθρόλευκοι ισοφάρισαν στο τέλος με το πέναλτι του Ταρέμι. Και στα πλέι οφ, η ΑΕΚ νίκησε 1-0 χωρίς επί της ουσίας να κάνει τίποτα σπουδαίο ως εμφάνιση στο Φάληρο, βάζοντας ένα γκολ μετά από λάθος του Ρέτσου και μια αντεπίθεση - κατεβασιά. Τίποτα άλλο πέρα απ' αυτό αφού ο Ολυμπιακός είχε εμφανιστεί τραγικός, ανήμπορος για το παραμικρό.
Και χθες στο 1-1 οι ερυθρόλευκοι ήταν εμφανώς ανώτεροι στο α' ημίχρονο που προηγήθηκαν και μπορούσαν πανεύκολα να έχουν βάλει και δεύτερο γκολ και η ΑΕΚ ισορρόπησε στο β' φτάνοντας στην ισοφάριση. Αυτή συνοπτικά είναι η ιστορία των φετινών αναμετρήσεων μεταξύ των δύο. Σε κανένα ματς η ΑΕΚ δεν κυριάρχησε ολοκληρωτικά του Ολυμπιακού, όπως π.χ. ο Ολυμπιακός στον α' γύρο της Super League στο Φάληρο. 

Πέρα από την αναποτελεσματικότητά του στα ντέρμπι και δη κόντρα στον ΠΑΟΚ όπου σε όλα ήταν εμφανώς καλύτερος στη μεγαλύτερη διάρκεια των αγώνων αλλά είτε έχανε κάνοντας απίθανα λάθη είτε στην έσωζε την ισοπαλία (σ.σ.: γι' αυτό και σε περίπτωση ισοβαθμίας θα έμενε 3ος) ο Ολυμπιακός έχασε το πρωτάθλημα γιατί δεν κατάφερε να κερδίσει στο σπίτι του την 10η Κηφισιά και την υποβιβασμένη πια ΑΕΛ αλλά και τον Λεβαδειακό εκτός όταν η ομάδα του Νίκου Παπαδόπουλου είχε αρχίσει να παίρνει την κατηφόρα.
Γιατί δεν τα κατάφερε ο Ολυμπιακός είναι μια χιλιο-ειπωμένη κουβέντα. Έχουν λεχθεί - γραφτεί άπειρα πράγματα. Πράγματα που είναι σωστά. Πράγματα που είναι έτσι κι έτσι. Και πράγματα που είναι λάθος ή υπερβολικά. Το σημαντικό είναι ο Ολυμπιακός να κοιταχτεί πια στον καθρέφτη και να αποφανθεί. Να είναι ειλικρινής με τον εαυτό του. Ειλικρινής και δίκαιος. 

Και με «κρύο» κεφάλι (επιμένω πολύ σ' αυτό, έτσι βγαίνουν σωστά συμπεράσματα) να αποφασίσει τι πραγματικά πήγε λάθος. Ποιοι πραγματικά δεν απέδωσαν όπως έπρεπε ίσως δεν έχουν κάτι παραπάνω να προσφέρουν. Ναι, πάλι στα περιβόητα κεφάλαια που έκλεισαν αναφέρομαι γιατί λατρεύουν οι περισσότεροι να μιλούν γι' αυτά. Ποια κεφάλαια έκλεισαν; Του προπονητή; Κάποιων παικτών; Προπονητή και κάποιων παικτών; Η μπάλα είναι τώρα στα πόδια του Βαγγέλη Μαρινάκη.
Ναι, αυτός «φταίει». Αφού λαχταράτε να το διαβάσετε - ακούσετε. Προφανώς αυτός, ποιος άλλος; Όμως να λαχταράτε να διαβάσετε - ακούσετε το όνομά του και στις επιτυχίες. Γιατί από το 2010 οι επιτυχίες είναι απείρως περισσότερες από τις αποτυχίες. Μόνο που στις επιτυχίες δεν ζητάτε επιτακτικά να σας πουν το όνομά του, έτσι δεν είναι; Πάντα ο ιδιοκτήτης κάθε ομάδας ευθύνεται για το καλό και για το κακό. Γιατί αυτός παίρνει την τελική απόφαση στις προσλήψεις. Αυτός που πληρώνει. Αν ένα νοικοκυριό (ή μια επιχείρηση) είναι χρεωμένο, ποιος φταίει; Ο γείτονας; Όχι, προφανώς ο ιδιοκτήτης. Δεν είναι χαζό να λέμε τα αυτονόητα κάθε φορά; Χαζό είναι.

Το λάθος Μεντιλίμπαρ με Ελ Κααμπί και η... διαφωνία για τον Πινέδα

Ας μιλήσουμε τώρα και λίγο ειδικότερα για το χθεσινό (17/5) ματς. Ο Ολυμπιακός ήταν εμφανώς ανώτερος στο α' ημίχρονο. Και αποδείχθηκε ότι ο Μεντιλίμπαρ έκανε ξανά λάθος που επέστρεψε στα γνωστά στην κορυφή της επίθεσης, επιλέγοντας τον εμφανώς ντεφορμέ Ελ Καμπί. 

Το πράγμα είχε λειτουργήσει καλύτερα με τον Ταρέμι στη νίκη επί του Παναθηναϊκού μερικές μέρες πριν στο Γ.Καραϊσκάκης. Απλά αυτή τη φορά ο Μεντιλίμπαρ θέλησε να τονώσει την ψυχολογία του παίκτη του και παράλληλα να του δώσει την ευκαιρία να σκοράρει ώστε να κατοχυρώσει την πρωτιά στον πίνακα των σκόρερ. Στο βωμό ενός ατομικού στόχου τέθηκε σε κίνδυνο ένας ομαδικός. 

Τον καταλαβαίνω τον Μεντιλίμπαρ αλλά, εν προκειμένω, δεν τον δικαιολογώ. Λάθος επιλογή και φάνηκε τόσο ξεκάθαρα από τις ευκαιρίες που έχασε ο Μαροκινός πάλι. Ειδικά εκείνη του 19ου λεπτού, με την... ασίστ του Πινέδα προς τα πίσω (θύμισε Γέντβαϊ στο γκολ του Ζέλσον στη Λεωφόρο), δεν δικαιολογείται όσο καλή πρόθεση να έχεις. Για πολλοστή φορά τον τελευταίο καιρό ο Αγιούμπ το παρασκέφτηκε έως ότου αποφασίσει τι θα κάνει και είχε... χίλιες επιλογές. Στην πραγματικότητα είχε μόνο μία, να εκτελέσει κατευθείαν όντας μόνος απέναντι στον Μπρινιόλι. Και δεν το έκανε επιχειρώντας - προσπαθώντας να φέρει τη μπάλα από το δεξί στο «καλό» του αριστερό πόδι. Και όταν πιέστηκε και δεν τα κατάφερε έκανε ένα τζούφιο τελείωμα με το δεξί έχοντας πια και δύο που να αμύνονται δίπλα του.
Το κακό για τον Ολυμπιακό ήταν ότι πέρα από τον Ελ Καμπί, είχε κι άλλους παίκτες σε μέτρια (και κάτω από μέτρια) κατάσταση. Ο Τσικίνιο είχε πάλι διάθεση και τρεξίματα αλλά ξανά τα τελειώματά του ήταν κακά, όπως επίσης και κάποιες τελικές επιλογές πάσας. Για τον Ποντένσε δεν περιποιεί τιμή ότι τον έπιανε κορόιδο διαρκώς ο Ρότα, είτε κερδίζοντας έξυπνα φάουλ και φυσικά κερδίζοντας μονομαχίες. Ότι «χρεώθηκε» ασίστ την μπαλιά - άνοιγμα προς τον Ρόντινεϊ στο 0-1 (το γκολ ανήκει στον Βραζιλιάνο που έτρεξε σωστά και έκανε τέλειο διαγώνιο πλασέ) απλά μακιγιάρει την εικόνα.
Και ο Ζέλσον βέβαια που μπήκε στη θέση του μόνο καλύτερος δεν ήταν. Ξανά μια τρύπα στο νερό έκανε (φλυαρία και καθόλου ουσία) όπως σχεδόν όλη τη σεζόν με κάποιες λαμπερές εξαιρέσεις. Μάλλον πρέπει να αισθάνεται τυχερός που έχει ήδη ανανεώσει (φαντάζομαι με συγκεκριμένα καλά λεφτά που δεν δικαιολογούνται από τη φετινή παρουσία του) λέω εγώ και το αφήνω εκεί... Μιλάμε, μην ξεχνιόμαστε, για τον πιο βασικό εξτρέμ του Ολυμπιακού και ο Ρόντινεϊ του κάνει πλάκα. 

Ντάξει, για τον Κοστίνια τι άλλο να πούμε; Με τον Ρόντινεϊ καθιερωμένο ως εξτρέμ πια και με τη βούλα του Μεντιλίμπαρ (εφόσον βέβαια δεν αλλάξει κάτι στον πάγκο), ο Ολυμπιακός πάει (όπως πολλάκις εδώ και καιρό έχει γράψει) για βασικό δεξιό μπακ, για να μην πω για δύο με πώληση του Πορτογάλου που δείχνει στάσιμος και ανήμπορος να ανεβάσει επίπεδο την απόδοσή του. 

Ο Γκαρθία ξανά ήταν καλός όπως είναι σε όλα τα πλέι οφ παρότι είχε δίπλα του τον «άγουρο» Σιπιόνι ο οποίος επίσης δεν μπορεί να πει κανείς ότι τα πήγε άσχημα, τηρουμένων των αναλογιών. Είδαμε και τον Πινέδα στην άλλη πλευρά... Τον παίκτη που για πολλούς είναι ο καλύτερος χαφ του πρωταθλήματος. Σόρι αλλά διαφωνώ οριζοντίως και καθέτως σ' αυτό. Ο Μεξικάνος είναι ένας καλός και χρήσιμος χαφ. Ως εκεί και τίποτα παραπάνω.

Παρόλα αυτά, ο Ολυμπιακός, όπως είπα, ήταν σαφώς καλύτερος από την ΑΕΚ στο α' ημίχρονο. Έβαλε ένα γκολ και δικαιούνταν τουλάχιστον άλλο ένα που σημαίνει ότι πιθανότατα θα είχε καθαρίσει το ματς. Το πόσο δυσκόλεψε η ομάδα του Μεντιλίμπαρ την ΑΕΚ και δεν την άφησε καν να βγει από το καβούκι της μαρτυρά ένα στατιστικό στο 33ο λεπτό, οι πάσες στο ΑΜΥΝΤΙΚΟ τρίτο ήταν 86-47. Δηλαδή η ΑΕΚ άλλαζε πάσες κυρίως στην άμυνά της. Ότι στο ημίχρονο οι τελικές ήταν 3-7 (εντός εστίας 2-4) μάλλον κολακεύει την γηπεδούχο.
Με την έναρξη του β' ημιχρόνου η ΑΕΚ βελτιώθηκε. Οι δύο πρώτες αλλαγές του Ολυμπιακού δεν βοήθησαν (ο Έσε φάνηκε ότι δεν ήταν απόλυτα καλά) ενώ οι άλλες έγιναν αργά σ' ένα σημείο που αμφότερες οι ομάδες έδειξαν συμβιβασμένες με την ισοπαλία. Είχαν ωστόσο από μία καλή στιγμή στο τελευταίο 10λεπτο. Ο Ολυμπιακός ένα δυνατό αριστερό σουτ του Λουΐς πάνω από το οριζόντιο δοκάρι και η ΑΕΚ το κοντινό πλασέ του Ζοάο Μάριο (σ.σ.: σε μια φάση που ο Λουΐς εκτέθηκε σοβαρά από τον Πήλιο με ντρίμπλα πάνω στη γραμμή του άουτ!!!) και την απίθανη απόκρουση του Τζολάκη με το αριστερό χέρι. 

Ο Ολυμπιακός, χάρη στην ισοπαλία του ΠΑΟΚ στη Λεωφόρο με τον Παναθηναϊκό πήρε τη 2η θέση και το εισιτήριο για τα προκριματικά του Champions League κι αυτό του άφησε μια μικρή γλυκιά γεύση στο φινάλε δίχως να σημαίνει πως μετέτρεψε σε πετυχημένη τη σεζόν. Χρήσιμη είναι, πετυχημένη όχι.

ΥΓ: Τρεις στιγμές έχει να θυμάται κανείς από τον Τζολάκη στο ματς. Την απίθανη απόκρουση στο τελείωμα του Ζοάο Μάριο από κοντά. Την απίθανη χαζομάρα του 18' που επιχείρησε να ντριμπλάρει τον Ζίνι και εκείνος του έκλεψε τη μπάλα εντός περιοχής αλλά ήταν πολύ πλάγια δεξιά για να τελειώσει με τη μία τη φάση και ο τερματοφύλακας του Ολυμπιακού διόρθωσε το λάθος του μπλοκάροντας. Και φυσικά τη φάση του γκολ της ΑΕΚ από τον Κοϊτά όπου ο Τζολάκης προφανώς δεν βάζει καλά - γερά τα χέρια του και αυτή του τα «σπάει» και καταλήγει στα δίχτυα. Όχι η καλύτερη τελευταία εικόνα της σεζόν από τον τερματοφύλακα του Ολυμπιακού.

ΥΓ2: Λάθος στη φάση του γκολ της ΑΕΚ βέβαια κάνουν κι άλλοι. Πρώτος χρονικά ο Ορτέγκα που αδυνατεί να διώξει όντας εντός περιοχής και του κλέβει τη μπάλα ο Ρότα. Και φυσικά ο Έσε που θα έπρεπε να μπορέσει να βρει τρόπο να μπλοκάρει το σουτ του Κοϊτά.

ΥΓ3: Φάση από τα όνειρα του Μεντιλίμπαρ ήταν αυτή του 11' όπου η πίεση ψηλά των παικτών του Ολυμπιακού έφερε το κλέψιμο του Ρόντινεϊ έξω δεξιά, την πάσα στον Ελ Καμπί που άφησε τη μπάλα να περάσει κάτω από τα πόδια του για να καταλήξει πιο βαθιά στην περιοχή στον Τσικίνιο κι εκείνος με τακουνάκι έδωσε στον Ελ Καμπί που σούταρε με το αριστερό για να αποκρούσει ο Μπρινιόλι. Υπέροχη φάση, θα ήταν ένα υπέροχο γκολ αν έμπαινε.

ΥΓ4: Όπως είχα γράψει και σε προηγούμενο blog μετά από αντικατάσταση του Κοστίνια με τον Μπιανκόν, ο Μεντιλίμπαρ δείχνει να θέλει (όταν το ματς πάει προς το τέλος και το αποτέλεσμα δεν βολεύει, ψάχνει γκολ) το ύψος και την αλτικότητα του Γάλλου αμυντικού στην αντίπαλη περιοχή. Χθες βέβαια το πήγε ένα επίπεδο παρακάτω ο Ισπανός τεχνικός βάζοντας τον Μπιανκόν πίσω από τον Ταρέμι (!) και φέρνοντας πιο πίσω σε θέση Νο8 τον Τσικίνιο.

ΥΓ5: Κακώς, πολύ κακώς ο Ολυμπιακός άρχισε να παίζει με τον χρόνο, να κάνει καθυστερήσεις (πήρε και κίτρινη γι' αυτό ο Ρόντινεϊ ελάχιστα πριν γίνει το 1-1) και εν τέλει το πλήρωσε. Η ΑΕΚ διέγνωσε ανησυχία των ερυθρόλευκων και πήρε θάρρος και μέτρα στο γήπεδο γιατί στο α' ημίχρονο ήταν μουδιασμένη.

ΥΓ6: Έχω γράψει ξανά και ξανά, σε αμέσως προηγούμενο blog επίσης, για το πόσο σημαντικό είναι ο Ολυμπιακός της επόμενης μέρας να έχει περισσότερους παίκτες με το ποδοσφαιρικό IQ - δείκτη νοημοσύνης του Ταρέμι αλλά και του Γκαρθία. Λίγο πριν από το τέλος του παιχνιδιού χθες, ο Έσε είχε εμπλακεί σε μια κοκορομαχία με αντιπάλους και ο διαιτητής του έκανε νόημα να πάει προς το μέρος του για να του κάνει παρατηρήσεις όπως και σε αντίπαλο παίκτη. Ο Αργεντινός έδειχνε απρόθυμος. Τότε ο Ιρανός, έχοντας το καθαρό μυαλό να σκεφτεί ότι οι συνεχόμενες καθυστερήσεις δεν βοηθούσαν και στερούσαν χρόνο από την προσπάθεια του Ολυμπιακού για 2ο γκολ, έσπρωξε τον Έσε (τον πήγε... καροτσάκι για την ακρίβεια) να πάει στον διαιτητή να τελειώνουν! Μικροσκοπική λεπτομέρεια, μπορεί να σκέφτεστε. Εγώ λέω είναι απ' αυτές που κάνουν τη διαφορά και δείχνουν πράγματα για το ποδοσφαιρικό πακέτο των παικτών.

ΥΓ7: Μόλις στο 4ο λεπτό του ματς ο Σιπιόνι επιχείρησε μια διαγώνια μεγάλη μπαλιά προς τα δεξιά με την ελπίδα να βρει τον Κοστίνια ή τον Ρόντινεϊ. Η μπαλιά ήταν άστοχη, κατέληξε απευθείας πλάγιο. Ο συνάδελφος που περιέγραφε το ματς είπε ότι τη μπαλιά την έκανε ο Γκαρθία, όχι ο Αργεντινός. Κάποιος που δεν προσέχει «κρατάει» το όνομα του Ισπανού ως παίκτη που έκανε το λάθος. Εντυπώσεις που μένουν και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Κάπως έτσι γίνεται συχνά. Προφανώς δεν έγινε εσκεμμένα, αβλεψία ήταν.

ΥΓ8: Όσον αφορά στον διαιτητή, ευτυχώς που σ' αυτό το ματς δεν κρινόταν ο τίτλος γιατί ο Ιταλός ήταν πολύ λίγος, ελάχιστος για τέτοιο αγώνα. Τον έπιασαν ουκ ολίγες φορές κορόιδο οι παίκτες κερδίζοντας μούφα φάουλ ενώ και στον πειθαρχικό έλεγχο ήταν κακός. Στο 90' μπορούσε και έπρεπε να αφήσει πλεονέκτημα με το Ταρέμι και όχι να σφυρίξει για να δώσει το φάουλ υπέρ του Ζέλσον και την κάρτα στον Ρότα για τράβηγμα από πίσω λίγο πριν την περιοχή.

ΥΓ9: Ειλικρινά τι και πως μπορεί να σκέφτηκαν όσοι φώναξαν ειρωνικά (!) το όνομα του Μεντιλίμπαρ στο φινάλε του χθεσινού ματς; Σοβαρά τώρα; Δεν ήταν απλά άστοχο. Γέλιο προκάλεσε αλλά όχι εις βάρος του Μεντιλίμπαρ.

ΥΓ10: Πιο σημαντικό από το ότι πήρε τη 2η θέση και το εισιτήριο για τα προκριματικά του Champions League είναι ο Ολυμπιακός να κάνει σωστή αξιολόγηση του τι πήγε λάθος φέτος και να διορθώσει ό,τι πρέπει. Γιατί αν δεν συμβεί αυτό, θα είναι δίχως αντίκρισμα το εισιτήριο για τα προκριματικά του Champions αφού πιθανότατα πάλι στο Europa θα καταλήξει. Το ποδόσφαιρο πρέπει να είναι ΠΑΝΤΑ σε πρώτο πλάνο. Όταν αυτό συμβαίνει έρχονται «μόνες» τους οι επιτυχίες, ως φυσικό επακόλουθο. 

ΥΓ11: Στο αμέσως προηγούμενο blog με τίτλο «Ολυμπιακός: «Τι εθνικότητας παίκτες να ψάξει; - Επιστροφές Ελλήνων έκπληξη», είχα γράψει το εξής υστερόγραφο: «Ο Ολυμπιακός σκοπεύει (αν θα τα καταφέρει, μένει να το δούμε) να εκπλήξει μεταγραφικά και όσον αφορά στο ελληνικό στοιχείο. Και οι εκπλήξεις θα αφορούν την απόκτηση παικτών που θεωρητικά μοιάζει πολύ δύσκολο να αποκτηθούν. Και επιστροφές πιθανότατα θα έχουμε, και δεν μιλάω για Φορτούνη ή Μασούρα. Επιστροφές για τις οποίες, ως τώρα, δεν έχει μιλήσει - γράψει κανείς». Αυτό για να μη λέτε ότι δεν έχετε προετοιμαστεί για όσα έρχονται.