Ο Τιραμόλα, ο γάτος Μεντιλίμπαρ που έστειλε μηνύματα και το μεγάλο «αχ»

Υπάρχει μια ξένη έκφραση που λέει: you cant teach an old dog, new tricks. Δηλαδή στα ελληνικά: δεν μπορείς να μάθεις σ' ένα μεγάλο σε ηλικία σκύλο καινούργια κόλπα. Ο Χοσέ Λουΐς Μεντιλίμπαρ είναι 65 ετών. Προ ελαχίστων 24ώρων μάλιστα, σε συνέντευξή του στα «Νέα», ανέφερε ο ίδιος ως μειονέκτημά του ότι είναι ξεροκέφαλος. Ναι, αυτή τη λέξη χρησιμοποίησε. 

Καιρός είναι νομίζω να αποδεχθούν άπαντες ότι ο συγκεκριμένος προπονητής, έχει ένα συγκεκριμένο πακέτο. Πια το ξέρουμε πολύ καλά. Έχει πάρα πολλά καλά. Έχει, όπως όλοι, και κάποια κακά. Αυτό(ς) είναι. Δεν αλλάζει. Δεν θα αλλάξει για κανέναν. Ο Ολυμπιακός προ ολίγου καιρού ανανέωσε το συμβόλαιο μαζί του ως το καλοκαίρι του 2027. Ουσιαστικά δηλαδή είπε ότι αποδέχεται ως κλαμπ αυτό το προπονητικό πακέτο και θέλει να συνεχίσει να συνεργάζεται μαζί του. Κάνω αυτόν τον πρόλογο σ' αυτό το blog όπου θα τα πούμε για το Ολυμπιακός-Μπάγερ Λεβερκούζεν 2-0, γιατί νομίζω αποτελεί κι αυτό επιβεβαίωση του πακέτου Μεντιλίμπαρ.
Δείτε την 11άδα. Οι 10 από τους 11 ήταν περυσινοί παίκτες. Παίκτες που ξέρει, τον ξέρουν, και εμπιστεύεται. Συν τον παίχταρο Ταρέμι, την μοναδική (ως τώρα) φετινή καλοκαιρινή μεταγραφή που προσφέρει ουσιαστικά (και) στα μεγάλα ματς, όχι μόνο σε πιο μικρά. 

Πιθανότατα να ήταν 11 στα 11 παλιοί παίκτες στο αρχικό σχήμα αν ο Ελ Καμπί δεν είχε παίξει βασικός σε τελικό κυπέλλου Εθνών Αφρικής μόλις 48 ώρες νωρίτερα και δεν είχε κάνει ένα βιαστικό και κοπιαστικό ταξίδι επιστροφής στην Ελλάδα. Με τον Ιρανό ωστόσο δεν μπορείς να ανησυχείς. Ο Μεντιλίμπαρ σίγουρα δεν ανησυχεί γιατί ξέρει τι σπουδαία πράγματα μπορεί να του δώσει αγωνιστικά. Απίθανες εκτελέσεις. Υπέροχες δημιουργίες. Έξυπνο παιχνίδι, στοιχείο στο οποίο επίσης αναφέρθηκε στη συνέντευξή του στα Νέα. Θέλει παίκτες, όπως είπε, να μην τρέχουν απαραίτητα πολύ. Να τρέχουν λιγότερο αλλά έξυπνα. Να διαβάζουν το παιχνίδι. Και ο Ταρέμι είναι πανεπιστήμονας σ' αυτό. Με ένα σωρό πτυχία κορνιζαρισμένα σε τοίχο του σπιτιού του. Στη φάση του 2-0 κινείται τόσο όσο για να μη βγει οφ σάιντ. Δείχνει και στον Ρόντινεϊ που ακριβώς θέλει τη μπάλα. Και μπουμ! Χωρίς πολλά πολλά. Χωρίς περιττά πράγματα. Αν καθυστερήσεις ένα εκατοστό του δευτερολέπτου χάθηκε η ευκαιρία. Και το ξέρει καλά αυτός ο Αϊνστάιν του αθλήματος.

Ας επανέλθουμε ωστόσο στη μεγάλη εικόνα. Κατά τα 10/11 η 11άδα αποτελούνταν από παλιούς παίκτες. Και σ' αυτό το ματς ο Μεντιλίμπαρ έβγαλε από το συρτάρι ένα -κατά βάση- επίσης περυσινό κόλπο. Με τον Ποντένσε να μην είναι απόλυτα έτοιμος, έπαιξε το χαρτί του Ρόντινεϊ εξτρέμ με τον Κοστίνια πίσω του ως μπακ. Το είδαμε αρκετά πέρυσι. Χθες το είδαμε μόλις για 2η φορά φέτος σε επίπεδο βασικής 11άδας. Πότε το ξανάδαμε; Στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος (και της σεζόν για τον Ολυμπιακό) με τον Αστέρα Άκτορ! 

Να ένα ακόμα πακέτο που ξέρουμε πια πολύ καλά τι μπορεί να προσφέρει. Στον Βραζιλιάνο του Ολυμπιακού αναφέρομαι. Ο Ρόντι έχει αρκετά σοβαρά θέματα αμυντικά αλλά μπροστά είναι φαρμακερός. Και τέλειωσε το ματς με τη Λεβερκούζεν με δύο ασίστ. Είχε το κόρνερ στο 1-0 του Κοστίνια και την πάσα στον Ταρέμι στο 2-0. Τι άλλο να προσθέσει κανείς; Τα γεγονότα μιλάνε καλύτερα.
Υπάρχει και κάτι άλλο που κατ' εμέ αξίζει να υπογραμμιστεί και αφορά τη γενική εικόνα και τις επιλογές του Μεντιλίμπαρ. Ο ηλικιακός μέσος όρος των δύο 11άδων ουσιαστικά δεν είχε διαφορά. Στα 27 χρόνια ήταν του Ολυμπιακού και στα 26.5 της Λεβερκούζεν. 

Όμως οι δύο προπονητές έκαναν συγκεκριμένες επιλογές σε γραμμές. Ο Μεντιλίμπαρ στην επίθεσή του πόνταρε στην εμπειρία, ο κόουτς της Μπάγερ στα νιάτα. Ο Ταρέμι είναι 33.5, ο Ρόντινεϊ 34, και από 30.5 οι Ζέλσον και Τσικίνιο. Μπορούσε, αν ήθελε, να βάλει τον 30χρονο Γιάρεμτσουκ αντί του Ιρανού και τον 28χρονο Στρεφέτσα αντί να προωθήσει τον Ρόντινεϊ, έτσι δεν είναι; Στον αντίποδα η 3άδα των Γερμανών μπροστά απαρτίζονταν από πολύ ταλαντούχα παιδιά 19, 20 και 21 ετών.
Ο Μεντιλίμπαρ επέλεξε νεανικό σφρίγος πιο πίσω. Άφησε τον Γκαρθία στον πάγκο και χρησιμοποίησε το δίδυμο Μουζακίτη και Έσε στο 6 και στο 8 όπου είδαμε ένα ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ματς του Αργεντινού ο οποίος έπαιξε και για τον Μούζα που δεν ήταν στις υψηλές στροφές που έπρεπε και προφανώς περιμέναμε. Έτρεξε ο 19χρονος Έλληνας χαφ και μάλιστα πολύ (σ.σ.: σύμφωνα με την ΟΥΕΦΑ ήταν ο παίκτης με τα περισσότερα τρεξίματα σε όλο το ματς με 9.34χλμ. και παρότι έγινε αλλαγή στο 74'!) αλλά όχι με την εξυπνάδα που θα ήθελε ο Μεντιλίμπαρ. 

Γι' αυτό και βλέπαμε τον Έσε να τρέχει παντού για να βουλώσει κάθε τρύπα. Γιατί όπως φάνηκε από τις πολλές και σημαντικές ευκαιρίες των φιλοξενούμενων υπήρχαν ουκ ολίγες τρύπες. Και όσες τρύπες δεν κατάφερναν να βουλώσουν οι επίσης εξαιρετικοί Ρέτσος και Πιρόλα, τις έκλεινε ο... Τιραμόλα της ομάδας, Τζολάκης. Τι έπιανε ο άνθρωπος! Με χέρια, με μύτο παπουτσιού, με γόνατα, με μπούτια, με ώμους με ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς απέκρουε τις εξαιρετικές τελικές της Μπάγερ. Ή μάλλον, τις όχι και τόσο εξαιρετικές για να νικηθεί ο Κωνσταντής. Ήταν ο MVP δίχως αμφιβολία και από κοντά τον ακολούθησαν σε απόδοση οι Έσε και Ρέτσος.

Και στο τελευταίο 20λεπτο ο Μεντιλίμπαρ έκανε το αυτονόητο, αλλαγές για να διατηρήσει τα κεκτημένα. Μέσα ο Γκαρθία αντί του Μουζακίτη και ο Ελ Καμπί αντί του Ταρέμι που είχε δώσει ό,τι είχε και δεν είχε. Α, ναι, μέσα και ο Ονιεμαέτσι αντί του Ζέλσον. Βγήκε εξτρέμ και μπήκε μπακ για να παίξει ως εξτρέμ για ευνόητους, αμυντικούς, λόγους. Μέσα και ο Σιπιόνι στο 82' αντί του Τσικίνιο που είχε επίσης αρχίσει να ξεμένει από δυνάμεις.
Το να πει κανείς πόσο σπουδαία είναι αυτή η νίκη για τον Ολυμπιακό είναι περιττό. Το βασικό είναι ότι τον κρατάει ολοζώντανο για πρόκριση στα νοκ-άουτ της διοργάνωσης εφόσον κερδίσει (λέγεται ότι υπάρχουν σενάρια που του δίνουν εισιτήριο για τα πλέι οφ και με ισοπαλία αλλά ας μην τρελαθούμε μ' αυτά τώρα, είναι πρώιμο και ρευστό) την άλλη εβδομάδα στο Άμστερνταμ τον Άγιαξ. Φυσικά του δίνει προσωπικούς (και εθνικούς) βαθμούς στο ranking της ΟΥΕΦΑ. Του δίνει και ένα γερό οικονομικό μπόνους. Ξαναζέστανε τον κόσμο του μετά από την κρυάδα της περασμένης εβδομάδας στο κύπελλο με τον ΠΑΟΚ. Θέλετε κι άλλα;
Θέλοντας και μη, κοιτάς και πίσω. Προσωπικά το μεγαλύτερο «αχ» δεν το κάνω για την πρεμιέρα με την Πάφο όπου ήταν αναμενόμενα ανέτοιμος ο Ολυμπιακός σε αντίθεση με την κυπριακή ομάδα που είχε αρκετά περισσότερα επίσημα ματς στα πόδια της και έπαιξε αποτελεσματικά φουλ άμυνα. Το μεγαλύτερο «αχ» για μένα πάει για το ματς με την PSV Αϊντχόφεν και το 1-1 με τον τρόπο που ήρθε. Την πάτησε ο Ολυμπιακός και έπρεπε να τη συντρίψει και ισοφαρίστηκε από το πουθενά στο φινάλε. Με εκείνους τους επιπλέον 2β. τώρα στο σακούλι του θα έκανε ήδη σχέδια για τα νοκ-άουτ ο Θρύλος.

ΥΓ: Εκτός από εξαιρετικός προπονητής ο Μεντιλίμπαρ είναι και μεγάλη γάτα. Με τον τρόπο του πέρασε μηνύματα χθες. Πολλά μηνύματα. Εσείς θεωρείτε τυχαίο ότι, ξαφνικά, έβαλε τον Μπρούνο αλλαγή και μάλιστα σε ρόλο εξτρέμ; Σε περίοδο που το κλαμπ έκανε τα κουμάντα του (Κουϊαμπάνο) για να έχει μια έτοιμη λύση αριστερού μπακ αφού ο Νιγηριανός ήταν πολύ πίσω στην εκτίμηση του προπονητή σε σχέση με τον Ορτέγκα και γίνονταν σχέδια παραχώρησής του, ξαφνικά του έδωσε χρόνο κι ας μόλις είχε επιστρέψει από το Κόπα Άφρικα. Πέρα από την ουσία και το πρακτικό του πράγματος, τον έβαλε για να βοηθήσει να διατηρηθεί το 2-0, θεωρώ (στο μυαλό του προπονητή δεν μπορώ να μπω) ότι «έκρυβε» και ένα πλάγιο μήνυμα.

ΥΓ2: Μήνυμα σίγουρα έστειλε ο Μεντιλίμπαρ και στον Στρεφέτσα. Μετά από μια σειρά σημαντικών αγώνων που τον είχε βασικό τον Βραζιλιάνο εξτρέμ, με ΠΑΟΚ στο Κύπελλο και τώρα με Λεβερκούζεν δεν τον βάζει λεπτό. Με τον δικέφαλο μάλιστα ήταν ένα ματς όπου ο Ολυμπιακός βρέθηκε πολύ νωρίς 2-0 πίσω στο σκορ και ήθελε να αλλάξει πράγματα σε δημιουργία. Και ο Στρεφέτσα έμεινε στον πάγκο. Και με τη Μπάγερ ο προπονητής προτίμησε για εξτρέμ δύο μπακ, έναν βασικό (Ρόντινεϊ) και έναν ως αλλαγή (Μπρούνο). Γκαμπριέλ έχεις γράμμα. Ή μάλλον, φύλλο πορείας (φαίνεται να) έχεις για κάπου αλλού.

ΥΓ3: Καλή εμφάνιση έκανε και ο Τσικίνιο σε μια περίοδο που κινούνταν στη μετριότητα. Δημιουργικά δεν έκανε κάτι ιδιαίτερο αλλά βοήθησε πολύ στην πίεση όπως συνηθίζει. Από μια δική του πίεση εξάλλου νωρίς στο ματς, ένα deflection της μπάλας σε πόδι αντιπάλου, κερδήθηκε τόσο νωρίς στο ματς το 1ο κόρνερ του Ολυμπιακού από το οποίο ο Ρόντινεϊ έβγαλε την ασίστ για το κεφάλι του Κοστίνια.

ΥΓ4: Παρεμπιπτόντως, από το ξεκίνημα της περυσινής σεζόν, στις πρώτες εμφανίσεις του Κοστίνια με τον Ολυμπιακό, έγραφα - έλεγα ότι ήταν θέμα χρόνου για τον Πορτογάλο να σκοράρει σε στημένη μπάλα με κεφαλιά. Ατυχώς δεν το κατάφερε πέρυσι παρότι το πλησίασε πολλάκις. Έκανε άτσαλα τελειώματα. Έστω και αργά ήρθε αυτό το γκολ και μακάρι να τον «λύσει» για να πετύχει κι άλλα. Και δυνατός είναι και αλτικός είναι και ύψος έχει. Τίποτα δεν του λείπει για να γίνεται επικίνδυνος επιθετικά στα στημένα.

ΥΓ5: Και κάτι άλλο για τον Κοστίνια. Θέλοντας και μη κάνεις τη σύγκριση της απόδοσης του Κοστίνια με τον Ρόντινεϊ μπροστά του και με τον Γιαζιτζί. Κόντρα στον ΠΑΟΚ, ένα θεωρητικά πιο εύκολο ματς σε σχέση με τη Λεβερκούζεν, μπροστά από τον Κοστίνια έπαιξε ο Τούρκος και η δεξιά πλευρά ήταν ό,τι χειρότερο είχε ο Ολυμπιακός στο ματς με τον δικέφαλο. Ο Τούρκος έγινε αλλαγή από τον Μεντιλίμπαρ πριν καν βγει το ημίχρονο και ο Πορτογάλος στην ανάπαυλα. Με τη Λεβερκούζεν ο Κοστίνια ήταν σαφώς καλύτερος, παρότι και πάλι η Μπάγερ έκανε πράγματα από τα δεξιά της άμυνας του Ολυμπιακού (όπως και από αριστερά βέβαια). Έδειχνε ο Κοστίνια να έχει μεγαλύτερη σιγουριά, περισσότερη αυτοπεποίθηση.

ΥΓ6: Έγραφα στο προηγούμενο blog μου εν όψει του ματς με τη Μπάγερ ότι η γερμανική ομάδα ήταν - είναι πιο ουσιαστική, πιο επικίνδυνη και πιο τρεχαλατζίδικη εκτός έδρας. Από τους 9β. συγκομιδής της τους 7 τους έχει κερδίσει εκτός έδρας, με νίκες επί Μπενφίκα (0-1) και Μάντσεστερ Σίτι (0-2) και ισοπαλία (2-2) στην Κοπεγχάγη. Επίσης έγραφα ότι και σ' αυτά τα τρία ματς έτρεξε μίνιμουμ 120χλμ. ενώ στα εντός της έτρεξε λιγότερο. Και χθες λοιπόν η Μπάγερ έτρεξε 121χλμ. (!!!) αλλά την ακολούθησε ο Ολυμπιακός με 121.2! Επίσης είδαμε όλοι πόσο επικίνδυνη ήταν στις αντεπιθέσεις της και τι ευκαιρίες είχε. Δίχως τέτοια απόδοση από τον Τζολάκη πιθανότατα θα είχε 4 στα 4 θετικά αποτελέσματα εκτός έδρας.

ΥΓ7: Συνολικά 6 αποκρούσεις, όλες σημαντικές και δύσκολες, μέτρησε η UEFA στον Τζολάκη.

ΥΓ8: Ο Έσε ήταν 3ος κατά σειρά σε τρέξιμο από πλευράς Ολυμπιακού σύμφωνα με την UEFA με 8.94χλμ. Ο Μουζακίτης, όπως προανέφερα, ήταν 1ος με 9.43 και 2ος ο Τσικίνιο με 8.97.

ΥΓ9: Μέχρι και τον Σιπιόνι έβαλε στο ματς ο Μεντιλίμπαρ ξαφνικά από το (ας πούμε) πουθενά. Θυμάστε για τα μηνύματα (προς πάσα κατεύθυνση) που έλεγα νωρίτερα; Σα να λέει: καλά είμαστε όπως είμαστε, ας συνεχίσει με αυτό το ρόστερ η ομάδα. Άντε με έναν εξτρέμ αντί του Στρεφέτσα.

ΥΓ10: Το πόση θέληση είχε ο Ολυμπιακός γι' αυτή τη νίκη φανερώνει (και) ο αριθμός των τάκλιν που έκανε στο ματς. Είχε 23 τάκλιν έναντι 11 της Μπάγερ. Μέχρι και ο Ταρέμι έκανε τάκλιν του... θανάτου σε φάση που πήρε κίτρινη ωστόσο όπως φάνηκε στο ριπλέι τελικά ο αντίπαλος ήταν εκείνος που τον πάτησε. Ένα άλλο ανάλογο στατιστικά αφορά τις μπλοκαρισμένες τελικές. Οι φιλοξενούμενοι είχαν 17 αλλά εξ' αυτών τις 6 τις μπλόκαραν οι παίκτες του Ολυμπιακού πριν φτάσουν στον Τζολάκη. Αντιθέτως καμία τελική του Ολυμπιακού (είχε 6) δεν μπλοκαρίστηκε.

ΥΓ11: Αυτό δεν είναι δικό μου, το έγραψε ως σχόλιο σε ποστ μου στο facebook για τον Ταρέμι μετά το ματς, ο -ηλεκτρονικός μου- φίλος Dimitris Siafis: «Ταρεμι σκοτώνει σε κελί απομόνωσης τον τύπο σε διπλανό κελί με χρήση οδοντογλυφίδας ως ξίφος». Ένα μικρό «έπος» το σχόλιο του φίλου Δημήτρη, έτσι δεν είναι;