Κύριος στα σαλόνια με κοντομάνικο, τζιν πουκάμισο και τρύπια κάλτσα!

Από τη στιγμή που έληξε ο αγώνας του Ολυμπιακού στο Άμστερνταμ κόντρα στον Άγιαξ όπου κέρδισε 2-1 και προκρίθηκε στα πλέι οφ του Champions League, προσπαθώ ανεπιτυχώς να βάλω σκέψεις σε τάξη και να γράψω ένα blog. Ξημέρωσε Πέμπτη και δεν τα κατάφερα. Μου φαίνεται αδύνατο να τα βάλω όλα σε μια δίκαιη σειρά. Τυχαία λοιπόν, όπως μου έρχονται, μοιράζομαι μαζί σας τις σκέψεις για την επική πρόκριση του Θρύλου.

ΥΓ: Τελικά τα πιο πολύτιμα ευρωπαϊκά ποδοσφαιρικά πακέτα δεν είναι απαραίτητα λαμπερά και ντυμένα με υφάσματα που γυαλίζουν. Αυτά τα πακέτα μπορείς να τα βρεις να φοράνε ένα τζιν πουκάμισο και ένα πόλο κοντομάνικο μπλουζάκι ή να μπαίνουν στα σαλόνια του Champions League μόνιμα με τρύπιες κάλτσες στο ύψος της γάμπας (*).

ΥΓ2: Λένε πως παθαίνουμε ό,τι φοβόμαστε περισσότερο. Ο Ολυμπιακός του Μεντιλίμπαρ στην επιστροφή του στο Champions League μετά από 5 χρόνια δεν φοβήθηκε τίποτα. Και γι' αυτό προκρίθηκε.

ΥΓ3: Το ποδόσφαιρο κάποιες φορές είναι άδικο. Συχνά ωστόσο αποδίδει δικαιοσύνη και ο καθένας, αργά ή γρήγορα, παίρνει ό,τι αξίζει. Βρισκόμαστε ακριβώς μπροστά από μια μεγάλη δικαιοσύνη. Είναι δίκαιο να έχεις επιτυχίες όταν επενδύεις σε έναν γνώστη (Μεντιλίμπαρ) του αθλήματος και τον αφήνεις να κάνει τη δουλειά του ακόμα κι αν κάποιες φορές τα πράγματα δεν πάνε όπως επιθυμείς ή υπάρχουν επιλογές του που δεν καταλαβαίνεις. Ξεροκέφαλος γαρ, το έχει δηλώσει - παραδεχθεί δημόσια.

Είναι δίκαιο παίκτες με την ποιότητα (πρωτίστως) χαρακτήρα και δευτερευόντως αθλητή όπως ο Παναγιώτης Ρέτσος (κι από κοντά Τζολάκης, Μουζακίτης) να βιώνουν όλο αυτό έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο. Δεν είναι δα και τόσο μακριά πίσω στο χρόνο η περίοδος που σημαντική μερίδα κόσμου θεωρούσε ότι «είναι λίγος» για να παίζει βασικός στον Ολυμπιακό, πόσο μάλλον να είναι και αρχηγός του με το περιβραχιόνιο στο μπράτσο.

Είναι δίκαιο όταν επενδύεις διαρκώς ένα σωρό χρήματα για να αποκτήσεις παίκτες με ταλέντο, φιλοδοξία και προοπτική (όπως ο Έσε ή ο Σιπιόνι) ή βάζεις το χέρι βαθιά για να φέρεις το ΣΩΣΤΟ παίκτη με «βαρύ» βιογραφικό και όνομα που διψάει όμως ακόμα για μπάλα και διάκριση σαν τον υπερ-παίκτη Ταρέμι. Θα κάνεις και αστοχίες και στην πρώτη κατηγορία και τη δεύτερη αλλά όταν κάνουν επιλογές εκείνοι που πρέπει, τότε οι εύστοχες επιλογές θα είναι περισσότερες από τις άστοχες.

ΥΓ4: Τα πάντα βέβαια στο καθαρά ποδοσφαιρικό κομμάτι αρχίζουν και τελειώνουν σ' αυτόν που κάθεται στον παγκο. Ένας καλός προπονητής μπορεί να πάρει ακόμα και ένα γκρουπ μέτριων παικτών (προφανώς σ' αυτή την κατηγορία δεν ανήκει το ρόστερ του Ολυμπιακού) και να το κάνει καλή ομάδα. Ένας κακός προπονητής μπορεί να πάρει ρόστερ γεμάτο ποιότητα και να παρουσιάσει ένα ξεχαρβαλωμένο σύνολο. Ένας καλός προπονητής, όπως ο Μεντιλίμπαρ, είναι και δίκαιος. Απλά λειτουργεί στο δικό του time frame, δηλαδή με τα δικά του χρονικά όρια. 

Το παράδειγμα του Σιπιόνι είναι ενδεικτικό. Τον έβαλε αλλαγή με την PSV και ο Αργεντινός έδειξε ότι, ακόμα, είναι ανέτοιμος. Τον έβαλε στο πρόσφατο ματς με τον Βόλο και διέκρινε και σε ματς (προφανώς το είδε και στις προπονήσεις) ότι έγινε πιο Ευρωπαίος, άρχισε να ωριμάζει. Και δεν δίστασε να τον βάλει, έστω και στο φινάλε, στο ματς της χρονιάς με τον Άγιαξ. 

Όταν τα πάντα έκαιγαν. Κρέμονταν σε μια κλωστή. Ήταν τόσο καταλυτική - χρήσιμη η παρουσία του Σιπιόνι στο διάστημα που έπαιξε στο Άμστερνταμ που με έκανε να θυμηθώ τι είχα γράψει στη στήλη boxtobox στις 23 του περασμένου Σεπτέμβρη ελάχιστα μετά το ντέρμπι του Ολυμπιακού με τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο. Είχα τολμήσει να ξεστομίσω ότι ο Λορέντσο μου φαίνεται πιο πλήρες πακέτο από τον ΓΙΓΑΝΤΑ Έσε ο οποίος μαζί με Ζέλσον και Ρέτσο ήταν οι κορυφαίοι του ματς.

ΥΓ5: Στο blog μου αμέσως μετά το ματς με τον Βόλο, έγραψα επί λέξει στο ΥΓ2: «Ότι ο Ταρέμι δεν έπαιξε λεπτό στο ματς μου δημιουργεί την αίσθηση (στα όρια της σιγουριάς) ότι θα είναι βασικός στο Άμστερνταμ. Το θέμα είναι αν θα είναι μόνος στην κορυφή ή μαζί με τον Ελ Καμπί». Όλοι οι άλλοι λοιπόν εξεπλάγησαν που είδαν τον Ιρανό στην 11άδα. Εγώ, κι εσείς μαζί μου, όχι.

 

 

 

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Olympiacos FC (@olympiacosfc)

ΥΓ6: Πόσο σπουδαίος και δίκαιος είναι ο Μεντιλίμπαρ φανερώνει η επιλογή του να βγάλει τον ποδοσφαιρικό του έρωτα (αλλά κακό σε απόδοση) Ελ Καμπί από το ματς και να συνεχίσει με τον Ταρέμι στην κορυφή. Το 3λεπτο μεταξύ 56' και 59' που ο Μαροκινός απώλεσε σημαντικές ευκαιρίες (προϋποθέσεις για σημαντικές ευκαιρίες - τελικές) καθυστερώντας να αποφασίσει τι θα κάνει και εν τέλει αποφασίζοντας (λάθος) να σουτάρει αντί να πασάρει ήταν το πιο ενδεικτικό της απόδοσής του. Και πιθανότατα τότε αποφάσισε ο Μεντιλίμπαρ ότι θα τον βγάλει.

ΥΓ7: Ο Ταρέμι είναι τώρα για την επίθεση του Ολυμπιακού ό,τι ήταν ο Ιμπόρα για τη μεσαία γραμμή του Ολυμπιακού πριν από δύο χρόνια στο έπος του Conference. Κοινός παρονομαστής της αξιοποίησής τους είναι ο ίδιος προπονητής που αδιαφόρησε - αδιαφορεί για τις ηλικίες τους. Τυχαίο; Έλα, σας παρακαλώ.

ΥΓ8: Γκολ με τη Ρεάλ Μαδρίτης. Υπέροχη ασίστ στο μοναδικό γκολ νίκης (του Ζέλσον) επί της Καϊράτ. Γκολ με τη Λεβερκούζεν. Υπέροχη ασίστ στο 0-1 (πάλι του Ζέλσον) επί του Άγιαξ. Μεχντί Ταρέμι τον λένε αυτόν και να 'ναι καλά αυτός που είχε την ιδέα να τον φέρει στον Ολυμπιακό ΚΑΙ να τον στερήσει από τον Παναθηναϊκό.

ΥΓ9: Για 2ο σερί ματς στο Champions League (και πολλοστή φορά φέτος) ο Ολυμπιακός σκοράρει από στημένη μπάλα, εν προκειμένω κόρνερ. Με Μπάγερ ήταν ο Κοστίνια, με Άγιαξ ο Έσε.

ΥΓ10: Ο Μπιανκόν στάθηκε πολύ καλά όσο έπαιξε και μην ξεχνάμε ότι μπήκε ουσιαστικά κρύος, δίχως ζέσταμα λόγω του τραυματισμού του Πιρόλα. Αλλά αυτό το παιδί πόσο «τραβάει» μια σημαντική γκέλα σε κάθε ματς. Μιλάω για το τσαφ και το χέρι που εξετάστηκε από το VAR ως πιθανό πέναλτι.

ΥΓ11: Με αυτή τη μεγαλειώδη πρόκριση ο Ολυμπιακός έτριψε στη μούρη όλων όσοι χρησιμοποιούσαν εύκολα συμπεράσματα - κλισεδούρες όσο καιρό έμενε με 1β. ή 2β. στη League Phase. Κλισέ του τύπου: δεν αντέχει στις πιέσεις και τις εντάσεις της διοργάνωσης, δεν είναι ακόμα γι' αυτή την πίστα. Για την ιστορία να πω ότι τα τρεξίματα χθες (σύμφωνα με την UEFA) ήταν 120.6χλμ. ο Άγιαξ και 120.9χλμ. ο Ολυμπιακός.

ΥΓ12: Πέρα από την επιλογή να μη βγει ο Ταρέμι από την 11άδα αλλά ο Ελ Καμπί, ο Μεντιλίμπαρ ήταν απόλυτα εύστοχος και στις υπόλοιπες παρεμβάσεις του. Προφανώς με τη χρησιμοποίηση του κομβικού Σιπιόνι, όπως ήδη είπαμε, αλλά ακόμα και του Μπρούνο.

ΥΓ12+1: Το Champions League θέλει νιάτα και φρεσκάδα αλλά θέλει και εμπειρία. Η αρχική 11άδα του Άγιαξ είχε μέσο όρο ηλικίας τα 24,1 χρόνια και του Ολυμπιακού τα 27.3.

ΥΓ14: Ο Ολυμπιακός δεν προκρίθηκε, μόνο, στα πλέι οφ του φετινού Champions League αλλά και απευθείας στη League Phase του ερχόμενου ΑΝ φυσικά κατακτήσει το φετινό πρωτάθλημα.

ΥΓ15: Και εννοείται ο Ολυμπιακός πηγαίνει ακόμα πιο ψηλά στο ranking της UEFA μετά τη φετινή σούμα που, ακόμα, δεν έχει ολοκληρωθεί και μακάρι αφενός ν' αργήσει και αφετέρου να έχει κι άλλους πόντους.

ΥΓ16: Ο Ζέλσον ήταν καταπληκτικός με την PSV και χθες πλησίασε πολύ εκείνη την απόδοση. Για τις χρυσές γκολάρες του με Καϊράτ και Άγιαξ ωστόσο χρωστάει δύο πλουσιοπάροχα κεράσματα στον Ταρέμι. Με εξαίρεση τα προσωπικά γκολ, απαιτείται και μια τέλεια πάσα για ένα ωραίο τελείωμα. Δίχως το πρώτο γίνεται πιο δύσκολο το δεύτερο.

ΥΓ17: Χωρίς Τσικίνιο στην 11άδα. Χωρίς Ποντένσε στην 11άδα. Χωρίς Γκαρθία στην 11άδα. Με Ταρέμι στην 11άδα. Με Ελ Καμπί να γίνεται αλλαγή και να μένει ο Ταρέμι. Να μπαίνει ο Σιπιόνι και όχι ο Γκαρθία. Τι περιγράφουν αυτά; Μεντιλίμπαρ. Προπονητής. Κανονικός. Καλός. Σπουδαίος. Δίκαιος.

ΥΓ18: Ο Άγιαξ τελείωσε. Τώρα ΑΕΚ. Ένα πολύ δύσκολο και κομβικό ματς έρχεται για το πρωτάθλημα.

(*) Οι παίκτες συνηθίζουν να τρυπάνε τις κάλτσες στις γάμπες γιατί αυτό φέρεται να μειώνει την πίεση (που ασκούν οι μοντέρνες κάλτσες) και την κυκλοφορία του αίματος με συνέπεια να αποφεύγεται έξτρα κόπωση και πιθανές κράμπες ή τραυματισμούς. Εννοείται πως προσφέρει καλύτερη «αναπνοή» στο πόδι και ευκολία στην κίνηση.