Έχει και ο Μπενίτεθ δίκιο με Ταμπόρδα - Γιατί είναι σε αυτή την κατάσταση;

Το... εκκρεμές σήμερα έχει πάει στην... απέναντι πλευρά απ' αυτή που βρισκόταν πριν το παιχνίδι με την Ρόμα.

Σήμερα οι παίκτες μέσα σε τρεις μέρες από το παιχνίδι με τον Ατρόμητο... έμαθαν τελικά σε ποια ομάδα παίζουν, σήμερα οι παίκτες θυμήθηκαν ότι δεν είναι άνοιωθοι και αδιάφοροι αλλά... έβγαλαν ψυχή και τα έδωσαν όλα μέσα στο γήπεδο, σήμερα η ομάδα και το ρόστερ της συνολικά δεν είναι όλο για... πέταμα και αλλαγή άμεσα αλλά έχει λύσεις ακόμα και όταν του λείπουν ένα σωρό βασικοί, σήμερα ο Μπενίτεθ δεν... κάνει πειράματα αλλά αντίθετα... ενέπνευσε τους παίκτες του να δώσουν τον... υπέρ πάντων αγώνα.

Συγνώμη, αλλά αυτό το βιολί ούτε να το... παίξω μπορώ, ούτε φυσικά να... χορέψω στο  σκοπό του.

Μιλάμε για πλήρη ισοπέδωση της πραγματικότητας και στα αρνητικά και στα σχετικά θετικά αποτελέσματα.

Μιλάμε ότι πρώτοι αυτοί που εγκαλούν σε κάθε στραβή παίκτες και προπονητή ότι... δεν ξέρουν σε ποια ομάδα ήρθαν και... δεν σέβονται την φανέλα και το ονομα του Παναθηναϊκού, είναι οι πρώτοι που κάνουν ακριβώς αυτό που κατηγορούν παίκτες και προπονητή.

Είναι οι πρώτοι που μικραίνουν απίστευτα αυτό το σωματείο, σαν μέγεθος και σαν... απαίτηση απ' αυτό.

Είναι οι πρώτοι που ισοπεδώνουν τους πάντες και τα πάντα σε κάθε στραβή και οι πρώτοι που τραβάνε απ' τα μαλλιά μέτριες εμφανίσεις, μέτρια απόδοση, μέτριους παίκτες, προφανείς επιλογές του προπονητή και αποτελέσματα που απλά δεν είναι καταστροφικά και με την ίδια ευκολία που ρίχνουν τα ανάθεμα, ανεβάζουν στα ύψη και γράφουν ύμνους γι' αυτούς που έβριζαν στο αμέσως προηγούμενο διάστημα.

Έτσι φυσικά δουλειά δεν γίνεται, αλλά ποιος είπε ότι νοιάζεται και κάποιος να γίνει... οποιαδήποτε δουλειά.

Οι μέρες να περνάνε, τον κόσμο να δουλεύουμε που έτσι κι αλλιώς χρόνια τώρα τον έχουμε... εκπαιδεύσει να καταπίνει ότι... αρλούμπα του σερβίρουμε και όλα καλά κι ωραία.

Από κει και πέρα αν κάποιος επιμένει να δει ποδοσφαιρικά και αυτό το παιχνίδι να συζητήσουμε δυο τρία πράγματα.

Προφανώς ο Παναθηναϊκός κατέβηκε με μια σύνθεση ανάγκης στο παιχνίδι και ουσιαστικά αποδεκατισμένος.

Κι η Ρόμα απ' την πλευρά της, όχι για τους ίδιους αναγκαστικούς λόγους του Παναθηναϊκού, αλλά από επιλογή του προπονητή της, ξεκίνησε το παιχνίδι με σχεδόν την αναπληρωματική της ομάδα και χωρίς ουσιαστικά επιθετικό στην σύνθεσή της.

Στο ξεκίνημα λοιπόν του παιχνιδιού και όσο η Ρόμα έπαιζε με έντεκα, λυπάμαι αλλά η εικόνα ήταν σαν να παίζουν "μικροί-μεγάλοι".

Αλλού γι' αλλού εντελώς ο Παναθηναϊκός, έμοιαζε να περιμένει σε κάθε προσπάθεια των Ιταλών το... μοιραίο, χωρίς κανένα σχέδιο, πλάνο και διάθεση για αντίδραση.

Η αποβολη του Μαντσίνι έφερε το παιχνιδι προς το μέρος του Παναθηναϊκού καθώς και η Ρομα έδειχνε να βολεύεται και απλά να συντηρεί την κατάσταση.

Σ' αυτο το διάστημα, με το συγνώμη ξανά, ούτε καμία τρομερή ένταση έβγαλε ο Παναθηναϊκός, ούτε καμία φοβερή και τρομερή απόδοση έπιασε.

Συντηρούσε κι αυτος απ' την πλευρά του την κατάσταση, προφανώς ικανοποιημένος απ' το γεγονός ότι το παιχνίδι αυτή την φορά δεν έδειχνε τόσο... απειλητικό για μια ακόμα κακή βραδιά από την μια και από την άλλη αν του καθόταν και κάποια καλή περίπτωση μπορεί και να έπαιρνε προβάδισμα.

Το εκανε αυτό με το γκολ του Τσαμπόρδα, αλλά σχεδόν αμέσως μετά κι όταν η Ρόμα μαθαίνοντας ότι εκείνη την στιγμή ήταν εκτός οκτάδας πάτησε γκάζι, ο Παναθηναϊκός έδειχνε ανήμπορος και χωρίς δυνάμεις πλέον να αποτρέψει την ισοφάριση.

Το πιο παράδοξο ήταν ότι ενώ η Ρόμα έπαιζε με δέκα παίκτες και ο Παναθηναϊκός είχε όπως ακούγαμε την κατοχή και την... έπαιζε προς την περιοχή της συνεχώς επομένως την...ανάγκαζε να κυνηγάει υπεράριθμους ποδοσφαιριστές, ήταν ο Παναθηναϊκός που έδειχνε να έχει παραδώσει δυνάμεις και πνεύμα και όχι η Ιταλική ομάδα.

Αυτό ήταν το παιχνίδι, προφανώς, τώρα από κει και πέρα τι είδαν όσοι από χθες το βράδυ είναι... ξανά ενθουσιασμένοι -προφανώς μέχρι το επόμενο που θα... οργιστούν και πάλι- ειλικρινά δεν ξέρω και δεν με απασχολεί κιολας.

Σε αυτή την κατάσταση δεν μπορεί να βοηθήσει ο Ταμπόρδα

Δυο κουβέντες τέλος για τον Ταμπόρδα, που αναμενόμενα μετά το... μπαράζ αποριών του ρεπορτάζ από την αρχή της εβδομάδας  "μα γιατι δεν παίζει ούτε λεπτό" και τις απουσίες, ο Μπενίτεθ αναγκάστηκε μάλλον να τον ξεκινήσει.

Με την εικόνα που έδειξε ο Αργεντινός σε όλο το διάστημα που χρησιμοποιήθηκε, έχω την αίσθηση πως το συμπέρασμα είναι ένα.

Και ο Ταμπόρδα έχει δίκιο να παραπονιέται γιατί δεν του δίνονται περισσότερες ευκαιρίες, αλλά και ο Μπενίτεθ έχει δίκιο που έστω και με... υπερβολές μερικες φορές δείχνει να μην τον υπολογίζει ακόμα στα βασικά του πλάνα.

Ο Ταμπόρδα έδειξε ότι προφανώς και δεν πρόκειται για το... παλτό που θα δικαιολογούσε την πλήρη περιθωριοποίησή του από τα παιχνίδια του Παναθηναϊκού, καθώς και μπαλαδορακι είναι και στοιχεία που μπορεί να αποδειχτούν πολύ χρήσιμα για την ομάδα του, όπως για παράδειγμα η ενέργειά του σε μικρό χώρο και η τέλεια εκτέλεση του στο γκολ που πέτυχε.

Απ' την άλλη όμως, το παιδί μετά από ένα διάστημα και ειδικά από το εξήντα σχεδόν και μετά, ολοφάνερα όχι να τρέξει, αλλά ούτε να περπατήσει δεν μπορουσε μέσα στο γήπεδο.

Κι έχω την εντύπωση πως θα γινόταν αλλάγή -και σωστά- αν δεν έβαζε το γκολ εκείνη την στιγμή.

Προφανώς και σε αυτή την κατάσταση δεν μπορεί να προσφέρει και ειδικά για μεγάλο χρονικό διάστημα και σε παιχνίδια υψηλής έντασης και απαιτητικότητας.

Είναι όμως απορίας άξιον, τι στο καλό τελικά κάνουν εκεί στο Κορωπί και πώς γίνεται Φλεβάρη σχεδόν μήνα ένας παίκτης που βρίσκεται από το ξεκίνημα της σεζόν στις προπονήσεις και στην ομάδα, να παρουσιάζει αυτή την κατάσταση;

Κάποια στιγμή θα ήταν ενδιαφέρον να μας εξηγήσει κάποιος το γεγονός, καθώς και αυτό το φαινόμενο να βγαίνουν με απίστευτη ευκολία νοκ-άουτ όσοι είναι λίγο... φιλότιμοι και δοκιμάζουν να τρέξουν λίγο παραπάνω και να βγάλουν ένταση στα παιχνίδια του Παναθηναϊκού.