Πώς μοιάζει ένας πρωταθλητής; Δύο «επιστροφές» και ένα τελείωμα για Μουσείο

Πως μοιάζει ένας νυν και υποψήφιος νέος πρωταθλητής; Όπως ακριβώς έμοιαζε ο Ολυμπιακός στην Τρίπολη κόντρα στον Αστέρα όπου κέρδισε ευκολότερα απ' όσο δείχνει το τελικό 3-0 στο ματς της Super League που είχε αναβληθεί λόγω Ευρώπης. Ναι, ο γηπεδούχος διάγει μια κάκιστη σεζόν φλερτάροντας σοβαρά με τον υποβιβασμό. Ναι, ο γηπεδούχος είχε απουσίες και το ρόστερ του δεν έχει τις «αντοχές» και το «βάθος» που έχει αυτό του Ολυμπιακού. Καλό είναι να τα επισημαίνουμε αυτά και να τα λαβαίνουμε σοβαρά υπόψιν μας στην όποια κριτική. Από την άλλη, ο Ολυμπιακός είχε επίσης σημαντικές απουσίες, αναγκαστικές και από επιλογή για τα επόμενα που έρχονται, και φυσικά ο Ολυμπιακός ήταν ο σαφώς πιο επιβαρυμένος σωματικά σε σχέση με τους δύο. Άρα μόνο αμελητέο δεν είναι ό,τι είδαμε σ' ένα γήπεδο που, διαχρονικά, οι ερυθρόλευκοι υποφέρουν.

Αναμφίβολα το πιο ενθαρρυντικό σημάδι του ματς ήρθε από τον Ντάνιελ Ποντένσε. Σε αντίθεση με άλλους, προσωπικά κάθε άλλο παρά καλό σε απόδοση τον είδα με την ΑΕΚ. Μιλάμε για τον Ποντένσε, έτσι; Με συγκεκριμένες απαιτήσεις. Χθες (4/2) ωστόσο στην Τρίπολη ο Ποντένσε ήταν Ποντένσε. Κανονικός. Στις εργοστασιακές του ρυθμίσεις. Ένας διαρκής μπελάς για την άμυνα του Αστέρα και με μπόλικη ουσία. Ότι ήταν «μέσα» στις φάσεις και στα τρία γκολ του Ολυμπιακού (με τη μικρότερη, ουσιαστικά μηδαμινή) στο πρώτο γκολ, το επιβεβαιώνει.

Κατ' εμέ ήταν πραγματικά ωραίο που ο Ντάνι Γκαρθία επέστρεψε στην 11άδα και έβαλε το πρώτο του γκολ με τον Ολυμπιακό και ένα από τα λιγοστά στην καριέρα του. Εκτός όλων των άλλων, ήταν και πολύ σημαντικό γκολ αφού ήταν το πρώτο του Ολυμπιακού και ήρθε και νωρίς στο ματς (3'). Και μάλιστα ουσιαστικά το δημιούργησε ο ίδιος κλέβοντας τη μπάλα από αντίπαλο εντός περιοχής και πλασάροντας με το δεξί πόδι. Κι επειδή έχουν γραφτεί - ειπωθεί «τέρατα» γι' αυτόν τον χρήσιμο ποδοσφαιριστή, η πραγματικότητα δεν αλλάζει. Ήταν ΒΑΣΙΚΟΤΑΤΟΣ σ' ένα περήφανο και δίκαιο περυσινό νταμπλ του Ολυμπιακού. Και σε μια σεζόν που ο Ολυμπιακός ήταν στην πρώτη 8άδα της League Phase του Europa League (και απών λόγω τραυματισμού στο 3-0 της Νορβηγίας από τη Μπόντο).

Επίσης φέτος ήταν βασικός και καλός σε απόδοση σε σημαντικά και εξαιρετικά δύσκολα ματς των ερυθρόλευκων στο Champions League, π.χ. με Άρσεναλ και Μπαρτσελόνα. Κι επίσης ήταν βασικός και καταπληκτικός σε απόδοση στο ένα από τα 2-3 κορυφαία ματς του Ολυμπιακού φέτος, με την PSV. Και είδαμε όλοι τι έγινε όταν αποχώρησε αναγκαστικά λόγω τραυματισμού σ' εκείνο το ματς. Ναι, πρέπει να δοθεί προτεραιότητα σε νεότερους παίκτες, συμφωνούμε όλοι σ' αυτό, αλίμονο.

Όμως ένας παίκτης με τόση προσφορά το μίνιμουμ που αξίζει είναι ΣΕΒΑΣΜΟΣ και το τελευταίο που αξίζει είναι χλεύη και ειρωνείες. Και ο πλέον αρμόδιος για να κρίνει αν και πόσο θα παίζει ή αν και πότε θα φύγει λέγεται Μεντιλίμπαρ. Πέρα από το γκολ ο Ισπανός είχε μια γεμάτη εμφάνιση με συμμετοχή σε όλα. Και ωραίες και άμεσες πάσες εμπρός και κλεψίματα και ανακτήσεις και άμυνες. Έκανε ό,τι μας έχει συνηθίσει να κάνει και φαίνεται να επιστρέφει κι αυτός στα καλά του.

Όσον αφορά στον Ταρέμι, όσοι με διαβάζετε τακτικά ξέρετε ότι εδώ και καιρό είχα επικεντρωθεί στα όσα πολύτιμα και χρήσιμα κάνει (και όσα χαζά - βλακώδη - λάθη - περιττά δεν κάνει) διαρκώς στα παιχνίδια του τα οποία είναι ΓΕΜΑΤΑ ουσία και καθόλου φανφάρα εντυπωσιασμού. Επέλεγα να στέκομαι στον Ταρέμι ακόμα και σε ματς σαν αυτό με την Ελλάς Σύρου όταν όλοι οι υπόλοιποι μιλούσαν για Γιαζιτζί και Γιάρεμτσουκ. Ο Ιρανός είναι top class παίκτης. Είναι ο ορισμός του top class παίκτη. Γιατί top class δεν είναι αυτός που ξέρει να κάνει κορδελάκια αλλά αυτός που έχει ΟΥΣΙΑ. Κάθε τι που κάνει στο γήπεδο είναι προς όφελος της ΟΜΑΔΑΣ. Όχι της βελτίωσης του προφίλ του. Φυσικά το βελτιώνει το προφίλ του αυτός ο παικταράς ΑΛΛΑ ΜΕΣΩ της ομάδας, μέσω του καλού της ομάδας. Υποκλίνομαι ταπεινά στο μεγαλείο αυτού του παίκτη. Και, συγνώμη κιόλας αλλά θα το πω, δεν μου λείπει τόσο ο Ελ Καμπί με τον Ταρέμι σ' αυτή την κατάσταση.

Το ματς νομίζω δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική. Από τα πρώτα δεύτερα του αγώνα φαινόταν ότι ο Ολυμπιακός μπήκε σοβαρός, συγκεντρωμένος και παθιασμένος να κάνει ό,τι πρέπει για να κερδίσει το ματς. Και έδειξε ότι έχει διάθεση όχι απλά να κερδίσει αλλά να εξασφαλίσει τους 3β. της νίκης όσο πιο γρήγορα γινόταν στο ματς. Κι αυτό συνέβη. Ουσιαστικά το ματς τέλειωσε στο 2-0 κι ας είπε ο Μεντιλίμπαρ ότι αισθάνθηκε άνετα μετά το 3-0. Και είχε τελειώσει στο 2-0 γιατί από τη μία έβλεπες την εικόνα του Ολυμπιακού και ταυτόχρονα από την άλλη του Αστέρα. Μέρα με νύχτα. Σ' αυτό το ματς λοιπόν όλα άγγιξαν την τελειότητα. Όσα ήθελε ο Μεντιλίμπαρ να συμβούν, συνέβησαν. Και γι' αυτό ξεκούρασε όσους ήθελε να ξεκουράσει και έδωσε χρόνο σε όσους ήθελε να δώσει, φυσικά και στους δύο νέους παίκτες.

Κι επειδή ακούω - διαβάζω ήδη διάφορα και για Αντρέ Λουΐς και για (ναι, ακόμα και γι' αυτόν ήδη!) Κλέιτον, ας χαλαρώσουμε. Το τι παίκτες είναι το έδειξαν στο πορτογαλικό πρωτάθλημα. Εδώ θα χρειαστούν χρόνο. Μεμονωμένα πράγματα θα κάνουν σίγουρα. Ποιοι είναι και ΚΥΡΙΩΣ τι μπορούν να γίνουν στο μέλλον θα φανεί τη νέα σεζόν.

Ο Ολυμπιακός άφησε ήδη πίσω του την Τρίπολη και στρέφεται στα επόμενα. Δίχως ανάσα. Δίχως ευκαιρία για σκέψεις και χαλάρωση. Τώρα, classico και Παναθηναϊκός.

ΥΓ: Υπέροχη, πραγματικά υπέροχη, ήταν η στιγμή της αντικατάστασης του Ρέτσου όταν οι φίλοι του Ολυμπιακού φώναξαν: Ρέτσο ψυχάρα, Ολυμπιακάρα. Αυτό ακριβώς, τίποτα άλλο.

ΥΓ2: Ότι ο Μεντιλίμπαρ έσπευσε να βγάλει τον Ταρέμι αμέσως μετά το 3-0 και μετά από περίπου μία ώρα αγώνα με πείθει ότι ο Ιρανός θα είναι βασικός και με τον Παναθηναϊκό. Σιγά μη δεν ήταν λέω εγώ.

ΥΓ3: Και ο Ρέτσος (και ο Έσε) φυσικά βγήκε για να πάρει ανάσες εν όψει Παναθηναϊκού και όχι μόνο.

ΥΓ4: Δεν είναι η καλύτερη θέση του Ντιόγκο το -κάτι σαν- 10άρι αλλά αν μη τι άλλο ο Πορτογάλος σέβεται και τιμάει κάθε δευτερόλεπτο αγώνα που του δίνει ο Μεντιλίμπαρ. Και οφείλουμε να του το αναγνωρίσουμε αυτό. Όποιος προσπαθεί αργά ή γρήγορα δικαιώνεται.

ΥΓ5: Πως γίνεται σ' αυτό το ματς να δέχεται κίτρινη στην πρώτη αφορμή για κίτρινη παίκτης του Ολυμπιακού (19' Μπρούνο) και να μην δέχονται νωρίτερα σε δύο δικές τους αφορμές παίκτες του Αστέρα; Πραγματικά πως γκένεν αυτό;

ΥΓ6: Κι επειδή διάβασα ότι το γκολ του Ταρέμι ήταν τυχερό, ένα έχω να πω: μην κοντράρεις μωρή κwλόμπαλα στο 2-0. Μην κοντράρεις για να μπει αυτό το τελείωμα (με εξωτερικό δεξί φάλτσο!) του Ταρέμι στο Μουσείο της Ακρόπολης και ένα πιστό αντίγραφό του στο Λούβρο. Στο δεξί πλαϊνό δίχτυ πήγαινε και λόγω της κόντρας κατέληξε στο αριστερό πλαϊνό.