Πόσο έτοιμος είσαι να διαβάσεις την άποψη που ακολουθεί για την Εθνική Ιταλίας; Μέσα στην απογοήτευση, τον αλαλαγμό, το παιχνίδι ευθυνών και την βαθιά μιζέρια που υπάρχει στις τάξεις των φίλων της Σκουάντρα Ατζούρα το τελευταίο 48ώρο, σε καλώ να διαβάσεις και μία προσέγγιση που ίσως σε ξεβολέψει από την απλότητα της αγωνιστικής αποτυχίας που έχεις φαταλιστικά χωνέψει.

Αρχίζουμε κάνοντας ορισμένες βασικές παραδοχές. Οι τελευταίοι προπονητές που οδήγησαν την Ιταλία σε κάποιο τίτλο (Μουντιάλ ή Γιούρο) ήταν απόλυτα πετυχημένοι σε Ιταλικές και όχι μόνο ομάδες. Ο Μαρτσέλο Λίπι κατέκτησε πρωταθλήματα και Τσάμπιονς Λιγκ με τη Γιούβε, ο Ρομπέρτο Μαντσίνι πρωταθλήματα Ιταλίας με την Ίντερ, Πρωτάθλημα Αγγλίας με την Σίτι. Ακόμα και ο Τσέζαρε Πραντέλι που οδήγησε την Ιταλία το 2012 στον τελικό του Γιούρο, είχε αναδειχθεί 2 συνεχόμενες χρονιές προπονητής της χρονιάς στην Ιταλία, βγάζοντας την Φιορεντίνα Τσάμπιονς Λιγκ. Με απλά λόγια, ο Τζέναρο Γκατούζο είναι ένας καλός προπονητής με ξεχωριστά ποιοτικά χαρακτηριστικά, όμως μέχρι εκεί. Ο προπονητής της Εθνικής Ιταλίας πρέπει να κερδίζει 1-0 από τα αποδυτήρια τους αντιπάλους του, δηλαδή να έχει πολύ σοβαρό αποτύπωμα στο στάτους της ομάδας.

Δεύτερη βασική παραδοχή είναι ότι αυτή η ομάδα δεν έχει ταυτότητα. Από που προκύπτει ταυτότητα, αυτό σας το σερβίρω ως ωραιότατο πιάτο τροφής για σκέψη. Το 3-5-2 μπορείς να λεχθεί ότι έκανε τον κύκλο του και έβαλε ταφόπλακα (2015-25), βέβαια αν δεν είναι σε θέση να το παίξει η Ιταλία, τότε ποιος; Επιπλέον, οι παίκτες που το συνθέτουν δεν συνεργάζονται σωστά για να το πραγματώσουν - και δεν είναι θέμα προσώπων αφού οι περισσότεροι από αυτούς νίκησαν την Αγγλία στον τελικό του Γιούρο 2020 με 4-4-2. Ακόμα και στην σούπερ τριάδα της Γιουβέντους να πάω (Μπονούτσι-Κιελίνι-Μπαρτζάλι με κίπερ τον Μπουφόν), στο τελευταίο Μουντιάλ του 2014, θα δω ένα απογοητευτικό σύνολο που αποκλείστηκε από τους ομίλους. Άρα και το σχήμα είναι σημαντικό. Τα μεταξωτά βρακιά χρειάζονται επιδέξια ωπίσθια για να φανούν όμορφα. Αν δεν μπορείς να αγωνιστείς με 3-5-2 προχώρησε με τις εργοστιασιακές ρυθμίσεις του ποδοσφαίρου, που είναι το 4-4-2. Προτού μπω στο δύσκολο κομμάτι, να σημειωθεί για την Ιστορία ότι η Ιταλία είναι η μόνη από τις πρώτες 25 ομάδες στην κατάταξη της FIFA που δεν προκρίθηκε στο Μουντιάλ, μαζεύοντας και 18 βαθμούς στους ομίλους. Η Σουηδία προκρίθηκε λχ με 2 βαθμούς από τους ομίλους. Το γράφω λοιπόν ξεκάθαρα, "την ομάδα UEFA που θα στείλεις σε καυτές έδρες όπως η Ζένιτσα (Βόσνια) φρόντισε να είναι η σωστή"! Μιας ομάδας με 18 βαθμούς της χαρίζεις παιχνίδι στο σπίτι, για να συμβαδίσεις σε ρυθμούς δικαιοσύνης. Η Δανία επίσης έκανε εξαιρετικό προκριματικό και αποκλείστηκε. Επίσης από τη στιγμή που το Μουντιάλ διευρύνθηκε στις 48 ομάδες, η ζώνη της Ευρώπης πρέπει να μοιράζει τα εισιτήρια της ακόμα πιο προσεκτικά.

Ο ΒΑΘΥΤΕΡΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ

Μετά την τελευταία οικονομική ύφεση, λόγω της πανδημίας, τα δεδομένα στις Ιταλικές ομάδες άλλαξαν άρδην. Το περιβάλλον τους - λίγκα, χορηγοί, τηλεοπτικά, κράτος, τράπεζες κ.α. δεν λειτούργησαν με υποδειγματικό τρόπο όπως έπραξαν στα άλλα δύο μεγάλα πρωταθλήματα για να προστατεύσουν το προϊόν. Εξηγούμαι άμεσα.

Τα βασικά γρανάζια αυτής της ομάδας παίζουν στο "κόκκινο". Όταν αγωνίζονται 50 παιχνίδια τον χρόνο στους συλλόγους τους χωρίς να έχουν άξιους, εξίσου ικανούς ξένους αντικαταστάτες στον πάγκο, "καίγονται". Γιατί δεν έχουν; Οι μεγάλες Ιταλικές ομάδες ξοδεύουν συνολικά γύρω στα 100 εκατομμύρια σε μία θερινή μεταγραφική περίοδο. Πως να ανταγωνιστούν τις Αγγλικές πχ που ξοδεύουν τα διπλάσια ή και τριπλάσια, με τον νεωφώτιστο να παίρνει 100 εκατομμύρια μόνο για μπόνους που θα παίξει στην Πρέμιερ Λιγκ. Είναι ένας φαύλος κύκλος γιατί η πνευματική και σωματική εξάντληση είναι ο αόρατος εχθρός. Όταν παίκτες-κλειδιά όπως ο Μπαρέλα ή ο Μπαστόνι παίζουν στο "κόκκινο" όλη τη σεζόν επειδή η διαφορά ποιότητας με τους αναπληρωματικούς (που συχνά είναι μέτριοι ξένοι χαμηλού κόστους) είναι χαώδης, το "κάψιμο" είναι αναπόφευκτο. Στα νοκ-άουτ του Μουντιάλ ή στα κρίσιμα προκριματικά, η λεπτομέρεια κρίνεται στο καθαρό μυαλό. Αν το σώμα δεν ακολουθεί, η συγκέντρωση χάνεται. Οι σύλλογοι της Πρέμιερ Λιγκ έχουν το βάθος στο ρόστερ να κάνουν rotation χωρίς να ρίχνουν το επίπεδο τους, ενώ η Ισπανία έχει την τεχνική υπεροχή που κουράζει τον αντίπαλο. Η Ιταλία, εγκλωβισμένη ανάμεσα σε υψηλές απαιτήσεις και περιορισμένους πόρους, καταλήγει να "στύβει" τους 15-20 καλούς παίκτες που διαθέτει μέχρι τελικής πτώσης.

Πιο λεπτομερώς, τα έσοδα από τα τηλεοπτικά δικαιώματα στην Αγγλία επιτρέπουν ακόμη και σε μικρομεσαίες ομάδες να δαπανούν ποσά που οι ιταλικοί σύλλογοι αδυνατούν να ακολουθήσουν. Ενδεικτικά, η Πρέμιερ Λιγκ μπορεί να δαπανήσει σε μια μεταγραφική περίοδο πάνω από 3 δισεκατομμύρια λίρες, ποσό μεγαλύτερο από τα άλλα τέσσερα κορυφαία πρωταθλήματα μαζί. Στην Ισπανία, η Ρεάλ Μαδρίτης και η Μπαρσελόνα απολαμβάνουν μια διαχρονική οικονομική προστασία, ούσες δύο πόλοι. Η Λα Λίγα στο σύνολό της έχει καταφέρει να διατηρήσει υψηλότερη εμπορική αξία διεθνώς σε σύγκριση με την Ιταλία, ενώ η Σέριε A έχει παρουσιάσει τη μικρότερη ανάπτυξη εσόδων (+60%) την τελευταία δεκαετία, σε σύγκριση με την Πρέμιερ Λιγκ(+130%) και τη Λα Λίγα (+100%), λόγω έλλειψης σύγχρονων υποδομών (γήπεδα) και λιγότερο επικερδών τηλεοπτικών συμφωνιών.

ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΡΟΣΤΕΡ

Για το συγκεκριμένο κομμάτι θα έπρεπε να αφιερώσω περισσότερο χρόνο, όμως δεν θα το κάνω γιατί οι επικριτές του ρόστερ, προέρχονται από συγκεκριμένους οπαδικούς κύκλους.

Η απάντηση γιατί παίζουν 4-5 παίκτες της Ίντερ στην Εθνική Ιταλίας, είναι γιατί προκρίθηκε σε 2 τελικούς Τσάμπιονς Λιγκ τα 3 τελευταία χρόνια. Οι υποστηρικτές της αντίληψης ότι ο Μπαρέλλα, ο Ντι Μάρκο και ο Μπαστόνι δεν κάνουν για την Εθνική Ιταλίας, θα πρέπει να επαναπροσδιορίσουν τον τρόπο που αντιλαμβάνονται το σπορ. Εξαιρετική η κριτική στον Μπαστόνι, αλλά γιατί τον θέλουν Μπαρσελόνα και Λίβερπουλ; γιατί ο Μπαρέλα είναι στη λίστα της Ρεάλ για τη μεσαία γραμμή; γιατί ο Ντι Μάρκο βρέθηκε μια ανάσα από τη Σίτι;

Καταληκτικά, Ντοναρούμα, Λοκατέλλι, Ντι Λορέντζο και Σπινατσόλα έχουν επίσης δικαιωματικά θέση 6 χρόνια μετά. Αν παρακολουθήσει κανείς τι κάνουν στις ομάδες τους, θα επιβεβαιώσει τον βαθμό ικανότητας τους.

Ιταλία