Σωστά κάνει λόγο ο ιταλικός Τύπος για «Annus horribilis», φρικτό έτος, μία λατινική έκφραση που είχε «ξεσκονίσει» το 1870 η Αγγλικανική Εκκλησία για να περιγράψει το δόγμα, περί «αλάθητου του Πάπα»  που κήρυττε η αντίστοιχη Καθολική.

 Και που χρησιμοποίησε και το ’92, σ’ επίσημη ομιλία της η βασίλισσα Ελισάβετ για ν’ αποχαιρετήσει την προσωπική της χειρότερη, από τις τότε 40 χρονιές που βρισκόταν στον αγγλικό θρόνο. Ένα πράγματι «φρικτό έτος» για τη βασιλική οικογένεια στο μάτι του κυκλώνα λόγω των αλλεπάλληλων, συναισθηματικών σκανδάλων των παιδιών της ή των ερωμένων τους. Της «πιπεράτης» αυτοβιογραφίας της Νταϊάνα, αλλά και της νέας αποτυχίας της εθνικής Αγγλίας σ’ ένα ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, το πρώτο από τα δύο που διοργάνωσε και κατάφερε να χάσει μες στο ίδιο της το σπίτι.

 Αντίστοιχα «horribilis» θα καταγραφεί στην Ιστορία και το 2026 για το ποδοσφαιρικό, ιταλικό κίνημα. Που αφού αποχαιρέτησε σταδιακά τις Ίντερ, Νάπολι, Γιουβέντους και Αταλάντα από το Champions League, είδε τη Squadra Azzurra να ταπεινώνεται από τη Βοσνία. Μετά τη Ρόμα από το Europa League, ενώ αντίο στην Ευρώπη αναμένεται την ερχόμενη εβδομάδα να πουν τόσο η Μπολόνια, που ηττήθηκε 1-3 από την Άστον Βίλλα με δύο γκολ από κόρνερ και μία λανθασμένη έξοδο του τερματοφύλακά της, όσο η Φιορεντίνα που επίσης δέχτηκε τρία γκολ, αλλά από την Κρίσταλ Πάλας στο Λονδίνο.

 Εδώ που φτάσαμε, γράφει η «La Gazzetta dello Sport» το ranking/ Uefa θα συρρικνώνεται όλο και περισσότερο και θα χάσουμε πολύ σύντομα το δικαίωμα που είχαμε αποκτήσει ως προς να στείλουμε 4 ομάδες στο Champions League.

 Δικαίωμα αναμφισβήτητο και καθόλα άξιο, μετά τις επιτυχίες της τελευταίας 5ετίας, με την κατάκτηση ενός Conference League, από τη Ρόμα, ενός Europa League, από την Αταλάντα και τους δύο χαμένους, από Μάντσεστερ Σίτι και Παρί Σεν Ζερμέν, τελικούς Champions League με την Ίντερ.

 Η μία σφαλιάρα, μετά την άλλη ίσως να είναι η μόνη λύση για να μας δώσει το έναυσμα για να ξαναχτίσουμε το ποδόσφαιρό μας από τα θεμέλιά του πετώντας στα σκουπίδια ό,τι αναχρονιστικό και παλαιωμένο μας κατέστρεψε. Όπως για παράδειγμα, στο να επιμένουμε χρόνια να μην δείχνουμε καμία εμπιστοσύνη και να μην καλλιεργούμε το ταλέντο ενός νεαρού ποδοσφαιριστή προτιμώντας του έναν πλέον πεπειραμένο, και αυστηρά ξένο.

 Αυτή είναι και η βασική πρόταση του Λουτσάνο Σπαλλέττι, πρώην ομοσπονδιακού τεχνικού της εθνικής. «Πάρτε για παράδειγμα την Αγγλία, τη Γερμανία, την Ισπανία ή τη Γαλλία: όλες τους έχουν στις ομάδες τους τουλάχιστον τρεις Under 21 και έναν Under 19. Ο μοναδικός τρόπος για να ξαναβγεί η μπάλα μας από την κινούμενη άμμο είναι να ψηφιστεί ως βασικός κανονισμός, όχι μόνο η Squadra Azzurra, αλλά και ο κάθε σύλλογος του Campionato να έχουν υποχρεωτικά τέσσερις πιτσιρικάδες στα ρόστερ τους, γιατί διαφορετικά κινδυνεύουμε να χάσουμε και 4ο συνεχόμενο Μουντιάλ»…      

Κύπελλα Ευρώπης Ιταλία Μουντιάλ