Έφτασε ξανά η 13η Απριλίου. Η ημέρα που πλέον πριν από 102 γεννήθηκε η ΑΕΚ. Δύο χρόνια μετά την Μικρασιατική Καταστροφή. Δύο χρόνια μετά από μία τραγωδία, γεννήθηκε η ελπίδα… Γεννήθηκε η Ιδέα Της ΑΕΚ! Γεννήθηκε ένας σύλλογος για να θυμίζει τις αλησμόνητες πατρίδες. Γεννήθηκε ένα κλαμπ που ακολούθησαν γενιές και γενιές. Και θα ακολουθήσουν κι άλλες…

Πάντα τέτοια ημέρα θα το γράφω, γιατί είναι εντυπωσιακό, αλλά πάντα συμβαίνει: Δεν βγαίνουν εύκολα οι λέξεις για κάτι που αγαπάς πολύ. Τα συναισθήματα σε πλημμυρίζουν. Έχεις τόσα πολλά στο μυαλό, που είναι δύσκολο όλα αυτά να μπουν σε μία σειρά για να αρχίσει να ξετυλίγεται το κουβάρι των συναισθημάτων.

Μετά από τόσα χρόνια το συμπέρασμα που με σιγουριά βγαίνει είναι το εξής ένα: Όσοι τυχεροί διαλέξαμε την ΑΕΚ να πορευτούμε μαζί της, όσα χρόνια μας αξιώσει ο Θεός να είμαστε στη ζωή, το κάναμε συνειδητά… Ο ΑΕΚτζής γνωρίζει γιατί είναι ΑΕΚ! Δεν έγινε ΑΕΚ για να έχει μία… εύκολη περπατησιά στη γη. Έγινε ΑΕΚ για να περπατά περήφανα και όσα βρει στο δρόμο του θα τα εκτιμήσει και θα μάθει απ’ αυτά. Καλά ή άσχημα.

Τα περισσότερα από 102 χρόνια ζωής αυτής της ομάδας δεν ήταν εύκολα. Μέσα όμως από τις δύσκολες και περίπλοκες στιγμές, όσα όμορφα ήρθαν, ήταν γεμάτα κόπο, ιδρώτα και αγώνα. Τίποτα δεν χαρίστηκε. Γι’ αυτό και κάθε τίτλος που βρίσκεται πλέον στο Μουσείο της ΑΕΚ είναι μοναδικός… Γι’ αυτό και το ταξίδι το 1999 στο εμπόλεμο τότε Βελιγράδι δεν θα μπορούσε να κάνει πράξη κανένας άλλος σύλλογος στον πλανήτη. Γι’ αυτό και η ΑΕΚ άντεξε όταν είχε 24 χρόνια να πάρει ένα πρωτάθλημα και απ’ αυτά τα 19 ήταν χωρίς σπίτι! Ποια άλλη ομάδα θα τα άντεχε όλα αυτά;

ΑΕΚ σημαίνει «αντέχω». ΑΕΚ σημαίνει ένας έρωτας αγιάτρευτος, που δεν θέλουμε να γιατρευτεί… ΑΕΚ σημαίνει ό,τι νιώθει η ψυχή του καθενός μας… ΑΕΚ, πάντα θα κάνουμε ό,τι μπορούμε να σε προσέχουμε… ΑΕΚ, σε ευχαριστούμε…

ΑΕΚ