Λίβερπουλ: Το τέλος μιας εποχής και η αρχή μιας δύσκολης μετάβασης

Η Λίβερπουλ μπαίνει σε περίοδο βαθιάς αλλαγής. Ο Τρεντ Αλεξάντερ-Άρνολντ έχει ήδη αποχωρήσει για τη Ρεάλ Μαδρίτης, οι Μοχάμεντ Σαλάχ και Άντι Ρόμπερτσον θα ακολουθήσουν στο τέλος της σεζόν, ενώ ερωτηματικά υπάρχουν και για το μέλλον των Άλισον και Βίρτζιλ φαν Ντάικ.

Η ομάδα που σάρωσε την Premier League την προηγούμενη σεζόν υπό τον Άρνε Σλοτ βλέπει τον ιστορικό της κορμό να ξηλώνεται. Και αυτό δεν είναι απλή ανανέωση. Είναι αλλαγή εποχής.

Οι Σαλάχ, Ρόμπερτσον, Φαν Ντάικ, Άλισον και Αλεξάντερ-Άρνολντ δεν ήταν απλώς βασικοί παίκτες. Ήταν η ραχοκοκαλιά της μεγάλης Λίβερπουλ των τελευταίων ετών. Παίκτες που κατέκτησαν τίτλους, έζησαν μεγάλες ευρωπαϊκές βραδιές και σήκωσαν το βάρος της φανέλας σε εποχές υψηλών απαιτήσεων.

Τα νούμερα δείχνουν το μέγεθος της απώλειας. Οι Σαλάχ, Ρόμπερτσον, Φαν Ντάικ και Άλισον έχουν συνολικά 1.518 συμμετοχές με τη Λίβερπουλ. Οι υπόλοιποι παίκτες του φετινού ρόστερ, που έχουν αγωνιστεί έστω μία φορά, έχουν συνολικά 1.494. Με απλά λόγια, η ομάδα χάνει περισσότερη εμπειρία απ’ όση διαθέτει σχεδόν όλο το υπόλοιπο ρόστερ μαζί.

Ο Σαλάχ φεύγει έχοντας γράψει ιστορία: 257 γκολ σε 440 ματς. Υπό τον Σλοτ έχει πετύχει 46 από τα 214 γκολ της Λίβερπουλ, δηλαδή πάνω από το 21% της παραγωγής της ομάδας. Αυτή η επίδραση δεν αντικαθίσταται εύκολα.

Ο Ρόμπερτσον, από την άλλη, δεν ήταν απλώς ένας αριστερός μπακ. Ήταν σταθερά, ένταση, προσωπικότητα και κομμάτι μιας συνεργασίας με τον Σαλάχ που έγραψε ιστορία. Οι δύο τους έχουν παίξει μαζί 257 παιχνίδια Premier League, αριθμός που τους τοποθετεί ανάμεσα στα πιο σταθερά δίδυμα στην ιστορία της διοργάνωσης.

Ο Άρνε Σλοτ έχει μιλήσει πολλές φορές για τη σημασία της συνέχειας και της σταθερότητας σε ένα ρόστερ. Η περσινή κατάκτηση του πρωταθλήματος το επιβεβαίωσε. Η Λίβερπουλ δεν άλλαξε πολλά, κράτησε τον κορμό της και ανταμείφθηκε.

Τώρα, όμως, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Η ηλικία, οι αποχωρήσεις και η ανάγκη ανανέωσης οδηγούν τον σύλλογο σε υποχρεωτική μετάβαση.

Οι νέοι παίκτες δείχνουν προοπτική. Ο Φλόριαν Βιρτς, ο Αλεξάντερ Ίσακ, ο Μίλος Κέρκεζ, ο Τζερεμί Φρίμπονγκ, ο Γκιόργκι Μαμαρντασβίλι και ο Ούγκο Εκιτικέ ήρθαν για να χτίσουν τη νέα Λίβερπουλ. Όμως άλλο ταλέντο και άλλο εμπειρία στο Άνφιλντ. Άλλο να έχεις ποιότητα και άλλο να ξέρεις τι σημαίνει να παίζεις κάθε εβδομάδα με το βάρος αυτής της φανέλας.

Ο Βιρτς έχει δείξει λάμψεις, αλλά ακόμη προσαρμόζεται. Ο Ίσακ, παρά την εμπειρία του στην Premier League, δεν δείχνει ακόμη απόλυτα συντονισμένος με τους συμπαίκτες του. Ο Κέρκεζ, που αποκτήθηκε ως διάδοχος του Ρόμπερτσον, άργησε να βρει ρυθμό, αν και βελτιώθηκε αισθητά τους τελευταίους μήνες.

Η Λίβερπουλ έχει ξαναχάσει μεγάλες προσωπικότητες. Έφυγαν οι Κάραγκερ και Τζέραρντ, όμως μετά ήρθε η εποχή Κλοπ. Το ζήτημα δεν είναι αν ένας μεγάλος σύλλογος μπορεί να επιβιώσει χωρίς τους θρύλους του. Μπορεί. Το ζήτημα είναι πόσο ομαλά θα γίνει η μετάβαση.

Η παρουσία του Φαν Ντάικ για ακόμη μία σεζόν μπορεί να λειτουργήσει ως γέφυρα. Ο Ολλανδός παραμένει αρχηγός, ηγέτης και ο παίκτης με τα περισσότερα λεπτά συμμετοχής στα πέντε μεγάλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα φέτος. Αν μείνει και ο Άλισον, η Λίβερπουλ θα κρατήσει δύο πυλώνες εμπειρίας σε άμυνα και εστία.

Αν όμως χαθούν και αυτοί σύντομα, τότε η ομάδα θα μπει σε ακόμη βαθύτερα νερά. Διότι η εμπειρία δεν αγοράζεται έτοιμη. Χτίζεται με χρόνια, με τίτλους, με αποτυχίες, με αποδυτήρια, με βραδιές Champions League και με κρίσιμα ματς που σε ωριμάζουν.

Η Λίβερπουλ δεν κάνει απαραίτητα λάθος. Η ανανέωση είναι αναγκαία. Ο Σαλάχ και ο Ρόμπερτσον φεύγουν σε μια στιγμή που ο κύκλος τους μοιάζει να κλείνει φυσιολογικά. Όμως η απώλεια τόσης συσσωρευμένης γνώσης, χημείας και προσωπικότητας σε τόσο μικρό διάστημα είναι τεράστιο στοίχημα.

Το ερώτημα για τη Λίβερπουλ δεν είναι αν τελείωσε μια εποχή. Αυτό ήδη συμβαίνει. Το ερώτημα είναι αν η επόμενη εποχή θα χτιστεί με την ίδια επιτυχία ή αν η σεζόν μετάβασης που ζει τώρα είναι μόνο η αρχή μιας πιο δύσκολης αναδόμησης.