Το ηθικό χρέος με την Ιστορία

 Γιατί οι εποχές και οι ιεραρχίες άλλαξαν. Η ρωμαϊκή Αυτοκρατορία έπεσε. Η αντίστοιχη αγγλική το ίδιο. Η μπάλα εκπροσωπείται πλέον από μοντέρνους ήρωες, μ’ εντελώς διαφορετική ταχύτητα, δύναμη, τεχνική οργάνωση, επιθετικότητα και όμορφο ποδόσφαιρο. Και εάν οι δυνάμεις της παγκόσμιας μπάλας του ‘900 υπήρξαν η Βραζιλία, η Γερμανία ή η Ιταλία εκείνες του νέου αιώνα ή χοντρικά των τελευταίων 25 χρόνων είναι αναμφισβήτητα, κοίτα σύμπτωση οι τέσσερις σεμιφιναλίστ του αμερικανικού Μουντιάλ.

 Τεχνικά, αλλά και στατιστικά μιλώντας από το ’98 μέχρι σήμερα η Γαλλία έχει κατακτήσει δύο Μουντιάλ και ένα Euro χάνοντας δύο τελικούς παγκοσμίου κυπέλλου (2006, 2022) στα πέναλτι, κι ένα ακόμη Euro στην παράταση. Είναι, δηλαδή ανέκαθεν παρούσα και μάλιστα σε πολύ υψηλό επίπεδο.

 Την ίδια εποχή, η Ισπανία μπορεί να μην διαθέτει το ίδιο ταλέντο ή τη φυσική ανωτερότητα των Γάλλων, αλλά είχε άλλα, εξίσου «φονικά» όπλα που της επέτρεψαν να κατακτήσει ένα Μουντιάλ και τρία Euro, συν ένα Nations League που μοιράστηκε με τους «Πετεινούς». Κρίμα που δύο τέτοιες ομάδες, σύμβολα της κατεξοχήν ομορφιάς και τελειότητας συναντιούνται σ’ ένα ημιτελικό και όχι απευθείας στον μεγάλο τελικό.

 Κρίμα, επίσης και για το άλλο ζευγάρι που, για χίλιους και δύο λόγους δεν θα σκέφτεται αποκλειστικά μία μπάλα, αλλά το πως θα «εκδικηθεί» καλύτερα (για τα Falklands ή τα Malvinas, κυρίως για το γκολ με το χέρι του Μαραντόνα), η μία την άλλη.

 Για κάποιο λόγο ο Αγγλία, ατυχής φιναλίστ των δύο τελευταίων Euro δείχνει ένα «τσικ» περισσότερο ικανή να φτάσει έως το τέλος πανηγυρίζοντας, επιτέλους εκείνο τον τίτλο που περιμένει 60 ολόκληρα χρόνια.

 Στον προημιτελικό με τη Νορβηγία, σύμφωνοι ευνοήθηκε από μία σειρά διαιτητικών αποφάσεων, αλλά η μέχρι στιγμής πορεία της απέδειξε ότι είναι περισσότερο ομάδα «συνόλου» από την Αργεντινή που παρόλο τον οίστρο (και τα 8 γκολ, όσα και ο Εμπαπέ) του 39χρονου Μέσι έδειξε στα μετόπισθεν ότι υποφέρει και μάλιστα αισθητά.

 Η «Albiceleste», κάτοχος θυμίζουμε του παγκοσμίου «στέμματος» είναι η μοναδική ομάδα στην Ιστορία ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου που φτάνει μέχρι τα ημιτελικά της διοργάνωσης χωρίς να έχει διασταυρωθεί ούτε με καμία ομάδα του Top 10 του Ranking της Fifa, ούτε με κάποια πρώην παγκόσμια πρωταθλήτρια.

 Κι επιπλέον οι έως τώρα εμφανίσεις της, μάλλον προβλημάτισαν περισσότερο, παρά γέμισαν αισιοδοξία και αυτοπεποίθηση. Τρία μηδέν με την Αλγερία, 2-0 με την Αυστρία, 3-1 με τη Ιορδανία στη φάση των ομίλων, 3-2 το Κάπο Βέρντε, στην παράταση στους 32, 3-2 την Αίγυπτο στους 16, 3-1 την Ελβετία, επίσης στην παράταση στους 8. Ο Μέσι είναι ο Μέσι, σύμφωνοι, αλλά εάν δεν βρεθεί σε μέρα, αν, αν κι αν δεν θέλει και πολύ να χρησιμοποιούσε το «υπήρξε» ένας πολύ μεγάλος παίκτης.

 Πόσο μάλλον όταν απέναντί του θα βρίσκονται τα αγγλικά «λιοντάρια» διψασμένα, για χίλιους και δύο λόγους για «εκδίκηση».