Τι λαός, τι ομάδα! Γιατί το ματς της ΑΕΚ με τη ΛΑΣΚ θα μείνει στην Ιστορία

Άντε μετά να μην πιστεύεις και να μη δίνεις βάση σε κάποια παιχνίδια της μοίρας: Με γκολ φάουλ (του Ζούλιο Σέζαρ) είχε πανηγυρίσει η ΑΕΚ την τελευταία της νίκη σε φάση ομίλων στο Champions League πριν 20 χρόνια. Με γκολ φάουλ (του Ραζβάν Μαρίν) βρήκε την πρώτη της φετινή νίκη στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση. Το γκολ του Ρουμάνου μπήκε στο 21ο λεπτό! Ιταλός τερματοφύλακας τότε στο ματς με τη Μίλαν (Σορεντίνο), τα έφερε έτσι η ζωή όπου και χθες Ιταλός τερματοφύλακας βρέθηκε κάτω από τα δοκάρια της ΑΕΚ.

Κύκλους κάνει η ζωή και σου στέλνει τα σημάδια της. Το ζήσαμε λοιπόν κι αυτό. Η πρωταθλήτρια Ελλάδας, 24 χρόνια μετά την τελευταία φορά που «κούνησε» το σεντόνι σπίτι της γύρισε και πανηγύρισε την πρώτη της νίκη στο Champions League στη φυσική της έδρα.

Δεν ήταν απλό. Δεν ήταν εύκολο. Ήταν όμως δίκαιο αυτό που έκανε η ομαδάρα του Μάρκο Νίκολιτς κόντρα στην πρωταθλήτρια Αυστρίας. Θα ήταν άδικο αν γινόταν το 1-1 στην τελευταία φάση του αγώνα και στη μεγαλύτερη ευκαιρία που είχε η ΛΑΣΚ στο ματς. Θα ήταν άδικο αν το μοναδικό λάθος του Μπρινιόλι κόστιζε τόσο ακριβά. Μπράβο στον Ιταλό, ο οποίος αν και άρρωστος έπαιξε, κάνοντας και δύο μεγάλες επεμβάσεις. Μπράβο όμως και στον κόσμο της ΑΕΚ, ο οποίος και χθες ήταν συγκλονιστικός. Φάνηκε από την προθέρμανση: βγαίνει για ζέσταμα ο Μπρινιόλι και ακούει το όνομά του ρυθμικά από την εξέδρα. Η στήριξη που… γκαρίζουμε ότι πρέπει να υπάρχει σε κάθε παίκτη της ΑΕΚ κάθε στιγμή! Ακόμη και ο Πήλιος που είχε δυο σέντρες, χωρίς πίεση, στην… εξέδρα, πήρε χειροκρότημα. Μπορεί να διαβάζετε ως κλισέ αυτό που γράφω, αλλά πραγματικά, παιδιά, για τους παίκτες αυτές οι στιγμές είναι όλη τους η ψυχολογία. Είναι οι λεπτές γραμμές που ένας παίκτης μπορεί να χάσει τη συγκέντρωσή του και να τον πάρει από κάτω ή να εκτοξεύσει την ψυχολογία του και να προχωρήσει.

Προσπαθούσα, όχι μόνο εγώ, αλλά και πολλοί συνάδελφοι, να θυμηθούμε πότε ξανά είχε συμβεί αυτό που έγινε τρεις φορές μετά το 75’ από την εξέδρα: Αυτή η άγρια γιούχα όταν είχαν τη μπάλα οι Αυστριακοί και προσπαθούσαν να φτάσουν στην περιοχή της ΑΕΚ. Τα ντεσιμπέλ έφτασαν στο… Θεό! Η γιούχα πρέπει να ακούστηκε μέχρι την… Ομόνοια. Όταν η κλισέ ατάκα «έπαιξε… μπάλα και ο κόσμος», έγινε πραγματικότητα. Τι λαός!

Η αλήθεια είναι πως ξεκίνησα από το… τέλος του αγώνα. Για να φτάσουμε μέχρι εκεί έγιναν πολλά. Πάρα πολλά. Η ΑΕΚ και πνευματικά και αγωνιστικά ήταν «παρούσα» σε όλο το παιχνίδι. Αυτό ήταν το βασικό «κλειδί» για τη νίκη. Ήταν συγκλονιστική η ωριμότητά της σε όλο το ματς. Κι ως ενός σημείου ήταν και έκπληξη αυτό, γιατί κακά τα ψέματα η ΑΕΚ δεν έχει την εμπειρία σε τέτοιου επιπέδου ματς. Δεν παρασύρθηκε από την ατμόσφαιρα κι ας ήταν υπέρ της. Δεν παρασύρθηκε από τη μεγάλη χαμένη ευκαιρία του Γιόβιτς στο 3’, από την επική γκολάρα του Μαρίν στο 21’, από τις στιγμές που είχαν οι Αυστριακοί.

Πιστοί οι παίκτες του Νίκολιτς στο άριστο τακτικό σχέδιο που είχε δημιουργήσει ο προπονητής μέχρι το φινάλε! Άριστα διαβασμένη η ΑΕΚ με τους ποδοσφαιριστές να μην παρεκκλίνουν ούτε μία στιγμή. Η ΛΑΣΚ είναι καλή ομάδα. Παίζει ένα υβριδικό 3-5-2, περνά παίκτες και πάσες στα μεσοδιαστήματα, που αν δεν είσαι,  ως αντίπαλος, σωστά τακτοποιημένος πίσω θα έχεις μεγάλο πρόβλημα. Η ΑΕΚ ήταν άριστα τακτοποιημένη. Ο Βιτάλις με τον Μαρίν έκλειναν χώρους, τα στόπερ συγκλονιστικά, ο Ρότα κάνει επίσης ένα μαγικό ματς, ενώ αμυντικά σούπερ ήταν ξανά ο Πήλιος. Εννοείται και οι πλάγιοι χαφ ο Κοϊτά με τον Μάγερ βοήθησαν και πίσω. Ο Κροάτης είναι ο παίκτης που έτρεξε τα περισσότερα χιλιόμετρα, ενώ είδαμε ξανά για πρώτη φορά φέτος τον κανονικό Κοϊτά που έπαιξε καταλυτικό ρόλο πέρυσι.

Οι δυο φορ της ΑΕΚ δεν είχαν ρέντα χθες, αλλά ας είναι… Θα βρουν ξανά γρήγορα τα γκολ. Αμφότεροι ήταν μέσα στις φάσεις. Άρα είναι καλά. Ρέντα δεν είχαν.

Ήταν μεγάλη η νίκη της πρωταθλήτριας για χίλιους λόγους. Από θέμα πρεστίζ, από ιστορικής άποψης, από οικονομικής (2,1 εκατ. ευρώ μπήκαν στα ταμεία μόνο από τη νίκη), από αγωνιστικής, από ψυχολογικής, αλλά φυσικά και από βαθμολογικής.

Είχε μεγάλο «πρέπει» η ΑΕΚ χθες βράδυ. Το ματς με τη ΛΑΣΚ, όταν έγινε η κλήρωση, ήταν αυτό που είχε «κυκλωθεί» ως το βασικό που πρέπει να κερδίσει. Και το κέρδισε. Το 1-0 είναι «φτωχό». Η ΑΕΚ θα μπορούσε (και) χθες να βάλει τρία και τέσσερα γκολ. Μπορεί στο τέλος να μετρήσει αρνητικά στις ισοβαθμίες το μόλις ένα γκολ που βρήκε, αλλά αυτό το ματς άνοιξε την… όρεξη για τη συνέχεια.

Έφυγε η όποια πίεση υπήρχε και στα επόμενα παιχνίδια στη Φιλαδέλφεια θα δούμε ακόμη καλύτερη ΑΕΚ κι ας περιμένουμε να έρθουν ομάδες όπως η Ρεάλ, η Ρόμα και η Γαλατά. Καλά να είναι η ΑΕΚ αγωνιστικά και θα βρει μεγάλους και αρκετούς βαθμούς σε αυτά τα ματς! Μέχρι να έρθει ξανά το επόμενο εντός έδρας ματς όμως έχει… Λονδινάκι και η εκτός έδρας μάχη με τη Σαχτάρ. Θα είναι τεράστιο αυτό το παιχνίδι στην έδρα της Τσέλσι! Μακάρι να πάρει η ομάδα να καταφέρει να πάρει όσα περισσότερα εισιτήρια μπορεί για να γραφτεί ιστορία στις εξέδρες και μετά μπορεί να γραφτεί ιστορία και στο γήπεδο.

Αργεί όμως αυτός ο αγώνας. Σε ένα μήνα θα τον συζητήσουμε. Μέχρι τότε προέχει ο αγώνας της Κυριακής με τον Αστέρα στην Τρίπολη. Ήδη το μυαλό όλων έχει πάει εκεί. Ο φανταστικός Νίκολιτς το έβαλε ήδη στην κουβέντα. Το μεγάλο πλεονέκτημα αυτής της ομάδας είναι αυτός ο τύπος στον πάγκο. Δεν παρασύρεται από τίποτα! Σοβαρός, μετρημένος, με τα πόδια στη γη και το μυαλό μέσα στο κεφάλι.

Η ταπεινότητα μετά από τέτοια όμορφα βράδια είναι το κλειδί να έρθουν κι άλλα τέτοια…