Και αν ο αστικός μύθος διηγείται πως ο μεγάλος Ισπανός ζωγράφος απλά υπέγραφε σε χάρτινο μαντίλι καταφέρνοντας, όχι μόνο να πληρώσει τα ατελείωτα τραπεζώματα που συνήθιζε, αλλά να εισπράττει και… ρέστα, στην περίπτωση της ποδοσφαιρικής ιδιοφυίας τα πράγματα εξελίχθηκαν κάπως διαφορετικά.

 Ήταν η 14η Δεκεμβρίου του 2000 όταν ο Κάρλες Ρέσακ, γενικός διευθυντής τότε της Μπαρτσελόνα κοινοποιούσε στον μπαμπά Χόρχε Μέσι την απόφαση- δέσμευση, δική του και της ομάδας να βγάλουν άμεσα δελτίο στον 13χρονο τότε Λιονέλ. Κι επειδή εκείνη τη στιγμή βρίσκονταν και οι τρεις σε εστιατόριο, ο ευκολότερος τρόπος ήταν να ζητήσει ένα στυλό και να γράψει την προσφορά του στη διάσημη, εκ των υστέρων «servilleta», χαρτοπετσέτα στα ισπανικά.

 «Κάνουμε δεκτό τον μικρό Λιονέλ στις Ακαδημίες μας και προσλαμβάνουμε τον μπαμπά του ως υπεύθυνο των τσικό μας. Η αμοιβή του θα είναι 7εκ. pesetas το χρόνο (με σημερινή αξία, 42.000 ευρώ) ενώ παράλληλα η Μπαρτσελόνα θα καλύψει πλήρως, έναντι 5.000 δολαρίων το μήνα τις ενέσεις αυξητικής ορμόνης που χρειάζεται ο Λιονέλ για τη φυσιολογική του ανάπτυξη».

 Αυτό ακριβώς ήταν το περιεχόμενο του κειμένου που έγραψε ο Ρέσακ σ’ εκείνο το κομμάτι χαρτιού και όπως αποδείχθηκε, κάθε υπογεγραμμένη δέσμευση τηρήθηκε ύστερα κατά γράμμα. Μέχρι που…

 Μέχρι που ο μικρός, κοντούλης και αδύνατος σαν οδοντογλυφίδα μεγάλωσε. Μαζί  με το ποδοσφαιρικό του ταλέντο, τις απαιτήσεις του να βρίσκεται κανείς σε μία τόσο μεγάλη ομάδα. Αλλά και τις υποχρεώσεις των «Blaugrana» προς τον ίδιο και τον μπαμπά- μάνατζερ που κάθε χρόνο χτυπούσε την πόρτα της Μπαρτσελόνα ζητώντας όλο και μεγαλύτερη «αναπροσαρμογή» των οικονομικών όρων.

 Ένα τέταρτο αιώνα αργότερα, ουδείς θα περίμενε πως από εκείνη τη «servilleta» ο Μέσι θα κατάφερνε να μπει στο περιορισμένο κλαμπ των δισεκατομμυριούχων με περιουσία κοντά στα 1.6 δις ευρώ, από τα οποία τα 1.2 από μισθούς και bonus, τα 600 από προσωπικές του χορηγίες.

 Υπολογίζοντας και τις όποιες επενδύσεις που έγιναν με τα χρόνια, τόσο το Forbes, όσο το Bloomberg (εξειδικευμένοι φορείς στο να «εισβάλλουν» στις τσέπες των αθλητών celebrities) κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η σημερινή, καθαρή περιουσία του Μέσι ανέρχεται στα 1.1 δις δολάρια, πιο κάτω από τους Μάικλ Τζόρνταν (4.3), Μάτζικ Τζόνσον (1.6), ΛεΜπρον Τζέιμς (1.4) και Κριστιάνο Ρονάλντο (1.2), αλλά στην ίδια ευθεία με τους Τάιγκερ Γουντς, Ρότζερ Φέντερερ, Ντέιβιντ Μπέκαμ.

 Όπως αποκάλυψε πρόσφατα και η «El Mundo Deportivo», επί εποχών Μπαρτσελόνα κι επειδή οι «Blaugrana» είχαν κάποια στιγμή απηυδήσει με τις συνεχόμενες απαιτήσεις του μπαμπά- Χόρχε, ο Μέσι εισέπραττε το χρόνο 139εκ. ευρώ, μικτά (74.9 καθαρά) γι’ αυτό και οι οπαδοί που τόσο τον λάτρεψαν δεν θα του συγχωρέσουν ποτέ ότι στα δύσκολα, δηλαδή όταν η Μπαρτσελόνα βρισκόταν στο χείλος της χρεοκοπίας, ο Μέσι τους γύρισε την πλάτη δεχούμενος να παίξει στην Παρί Σεν Ζερμέν για «μόλις» 40εκ., δηλαδή πολύ λιγότερα.

 Μετά πήγε στις Ηνωμένες Πολιτείες με ακόμη λιγότερα (28.3 εκ. ευρώ), με τη διαφορά ότι, στην Ίντερ Μαϊάμι είχε υπογράψει ιδιωτικό συμφωνητικό για bonus απόδοσης, κατάκτησης τίτλων και ποσοστό εκμετάλλευσης της εικόνας του που του αποφέρουν άλλα 30εκ.

 Ουδείς γνωρίζει και το πόσα ενδεχομένως βγάζει επιπλέον από τα social, όπου παραμένει ο απόλυτος «βασιλιάς» (Μίδας) με 517εκ. followers στο Instagram, 118 στο Facebook, 10 στο Weibo και 5 στο YouTube.

 Ουδείς επίσης ποιο ή αν παίρνει κάποιο ποσοστό από τα εισιτήρια των εντός έδρας αγώνων της Ίντερ Μαϊάμι, η πώληση των οποίων, την πρώτη του χρονιά στις Ηνωμένες Πολιτείες εκτινάχτηκε στο +459%, ούτε για τα εκτός έδρας, που επίσης εκτινάχτηκε, μάλιστα ακόμη περισσότερο στο +558%.

 Το βέβαιο είναι πως ο Μέσι ακόμη «πουλάει», ας είναι πλέον 39 ή ας έχει μόλις αποχαιρετήσει την «Albiceleste». «Αρκούσε να δείξεις μία φωτογραφία του με τη γαλανόλευκη φανέλα της Αργεντινής και σου άνοιγαν ως δια μαγείας κάθε εταιρική πόρτα του πλανήτη», είπε πρόσφατα ένα μέλος της Ομοσπονδίας. Και η πλάκα είναι, πως όλα ξεκίνησαν από μία «servilleta»…   

Πάμπλο Πικάσο Forbes Λιονέλ Μέσι