Αν ο Ολυμπιακός είχε πρόσωπο θα ήταν… Κατάπιε Τετέη - Ανέκδοτα με διαιτησία

Για αρχή, να μου επιτρέψετε να περιαυτολογήσω λίγο. Εξάλλου, ειδικά στις εποχές που ζούμε, δεν θα το κάνει κανένας για σένα. Με διαδοχικά ρεπορτάζ το τελευταίο 48ωρο πριν από τη σέντρα του πρώτου κλασικού ντέρμπι της χρονιάς μεταξύ του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού (1-0) έγραψα τρία συγκεκριμένα πράγματα. Πρώτον ότι ήταν φαβορί ο Φορτούνης για την 11άδα. Δεύτερον ότι ήταν φαβορί ο Μάριους για την κορυφή της επίθεσης. Τρίτον ότι στις προπονήσεις που μεσολάβησαν στη διακοπή του πρωταθλήματος ο Ιμανόλ Αλγουαθίλ δούλεψε πολύ στις στατικές φάσεις και έδωσε την εκτέλεσή τους, κυρίως, σε Φορτούνη και Μπέιλι. Πλέον όλοι ξέρουμε τι έγινε στο ντέρμπι.

Και ο Φορτούνης έπαιξε βασικός και ο Μάριους και τα στημένα ανέλαβε αποκλειστικά ο πρώτος αφού ο Μπέιλι δεν αγωνίστηκε καθόλου. Και το γκολ της νίκης βεβαίως (αλλά και μια μεγάλη ευκαιρία σε κεφαλιά του Φρόιλερ) από στημένη μπάλα προήλθε (φάουλ Φορτούνη), έστω και όχι όπως πιθανότατα σχεδιάστηκε αφού μεσολάβησε σπόντα σε κεφάλι παίκτη του Παναθηναϊκού πριν εκείνη φτάσει στο κεφάλι του Φρόιλερ που έκανε την ασίστ στον σκόρερ Ρέτσο.

Πάμε τώρα στο ματς. Δεν χωράει αμφιβολία ότι για τον Ολυμπιακό ήταν ζωτικής σημασίας νίκη. Όχι επειδή πάντα τα ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό έχουν τη δική τους βαρύτητα. Ήταν ουσιαστικοί οι λόγοι. Ακόμα και η ισοπαλία κακό αποτέλεσμα θα ήταν για τους ερυθρόλευκους. Η πίεση ήταν τεράστια. Αντεπεξήλθαν και με το παραπάνω. Και το κατάφεραν επειδή ΟΛΟΙ μπήκαν στο γήπεδο έχοντας κατανοήσει πλήρως ότι δεν τους έπαιρνε να μη νικήσουν. Και συμπεριφέρθηκαν έτσι. Ήταν μια νίκη από άλλη εποχή, μπορεί να πει κανείς. Θρύλε παίξε γερά, παίξε με τσαμπουκά λέει ένα γνωστό σύνθημα των φίλων της ομάδας. Αυτό ακριβώς. Και γερά και με τσαμπουκά. Και με ανωτερότητα. Δεν θάμπωσε από πλευράς απόδοσης ο Ολυμπιακός αλλά ήταν εμφανώς ανώτερος ενός Παναθηναϊκού που αρκετοί τον χαρακτήριζαν και φαβορί πριν από τη σέντρα. Και στο Γ.Καραϊσκάκης ήρθε η ανώμαλη προσγείωση.
Από πλευράς Ολυμπιακού το παράδειγμα του πως πρέπει να παίξει η ομάδα και τι πρέπει να κάνουν άπαντες έσυρε εκείνος που έπρεπε. Ο (πιο ταιριαστός) αρχηγός του, Παναγιώτης Ρέτσος, με αληθινά ηγετική εμφάνιση. Δεν ήταν μόνο το γκολ. Δεν έχασε μονομαχία. Ούτε μία. Κυριολεκτικά, το στατιστικό του ματς αυτό λέει, ότι κέρδισε όλες τις μονομαχίες στις οποίες «μπήκε». «Κατάπιε» τον Τετέη και όποιον κλήθηκε να αντιμετωπίσει. Και όταν η ομάδα έμεινε με 10 μετά τη χαζή αποβολή του Σάλιακα, ο Ρέτσος... διασπάστηκε. Έγινε... δύο. Πίστευες ότι ήταν σε παραπάνω από μία θέση ταυτόχρονα! Παντού. Απίθανος. Άριστα 10 εμφάνιση. Ένας αρχηγός του Ολυμπιακού όπως πρέπει να είναι. Το τέλειο πακέτο. Παιχταράς και τυπάρα.

Ο Αλγουαθίλ το δούλεψε πολύ καλά το ματς. Και στη θεωρία μέχρι και πριν από τη σέντρα και κατά τη διάρκειά του με κάθε συνθήκη που παρουσιάστηκε, ακόμα και τη δυσκολότερη του αριθμητικού μειονεκτήματος. Σημαντικό είναι ότι δεν δείχνει να πανικοβάλλεται ο Βάσκος. Οδήγησε λοιπόν τον Ολυμπιακό στο ντέρμπι πολύ διαβασμένο ώστε να περιορίσει όλα τα ατού του Παναθηναϊκού (η εικόνα του εξαφανισμένου Ουναΐ τα λέει όλα αλλά και δευτερευόντως του Τετέη) και φρόντισε να παρέμβει όπως χρειάστηκε για να διασφαλίσει το υπέρ της ομάδας του 1-0 και το υπερ-πολύτιμο τρίποντο. Του Αλγουαθίλ του βγήκαν, σχεδόν (για να μην είμα απόλυτος), όλα. Η εικόνα του Ολυμπιακού αλλά και η εικόνα του Παναθηναϊκού το επιβεβαιώνει. Υπήρξαν χρονιές που οι πράσινοι είχαν τεθεί εκτός διεκδίκησης πρωταθλήματος και είχαν χειρότερο ρόστερ και παρουσιάστηκαν πιο ανταγωνιστικοί στο Γ.Καραϊσκάκης απ' αυτό που είδαμε τώρα. Ναι, προφανώς κάτι δεν έκαναν καλά κι αυτοί αλλά εξίσου προφανές είναι ότι ευθύνεται και ο Ολυμπιακός γι' αυτό με τη δική του απόδοση και τον τρόπο παιξίματος.

Όπως αποδείχθηκε στην πράξη, η επιλογή του Μάριους για την κορυφή της επίθεσης ήταν σωστή. «Ακόμα κι αν δεν σκοράρει ο ίδιος, ταλαιπωρεί αφόρητα την αντίπαλη άμυνα προκαλώντας φθορά και δημιουργώντας προϋποθέσεις σκοραρίσματος για συμπαίκτες του», έγραψα επί λέξει μία μέρα πριν από το ντέρμπι εξηγώντας γιατί ο Αλγουαθίλ τον είχε φαβορί για βασικό τον επιθετικό από το Τσαντ. Λίγο πριν συμπληρωθεί το 1ο λεπτό αγώνα η πίεση του Μάριους έφερε ένα κερδισμένο πλάγιο. Στο 6' πίεσε τον Φαν Ντρόγκελεν και λίγο έλειψε να δημιουργήσει φάση για τον εαυτό του, η μπάλα με την κόντρα κατέληξε άουτ. Είχε κι άλλες τέτοιες στιγμές. Έδωσε μάχες. Άλλες κέρδισε, άλλες έχασε. Βοήθησε πέρα από κάθε αμφιβολία.

Και ο Φορτούνης ήταν στο κλίμα του αγώνα. Με τα γνωστά μείον του (π.χ. η 1η σημαντική ευκαιρία του ΠΑΟ ήρθε στο 29' από την αδράνεια του Φορτούνη να μαρκάρει τον Καλάμπρια που σέντραρε στη μικρή περιοχή για το τακουνάκι του Τετέη που μπλόκαρε ο Ορτέγκα) στο μαρκάρισμα και τα τρεξίματα αλλά αν μη τι άλλο την ίδρωσε τη φανέλα και είχε πάθος και προσπάθησε να μείνει όσο πιο προσηλωμένος γινόταν στην τακτική. Και παρότι τα στημένα του δεν ήταν όσο καλά μπορούσε, δημιούργησαν προβλήματα και, όπως προείπαμε, από ένα τέτοιο προήλθε το γκολ έστω και με παρέμβαση «πράσινου» κεφαλιού. Ντάξει, για τον Φρόιλερ δεν έχουμε να πούμε πολλά.

Είχε νικητήρια ασίστ (στον Γιάρεμτσουκ) με τη Γιαγκελόνια. Είχε νικητήρια ασίστ (στον Σάλιακα) με τον Λεβαδειακό, είχε τώρα και στον Ρέτσο. Και πέρα από τον συντονισμό του παιχνιδιού του Ολυμπιακού, είχε και μια σειρά εξαιρετικών κοψιμάτων. Λίγο έλειψε να σκοράρει κιόλας. Μιλάμε για παιχταρά κορυφαίας κλάσης που επιβεβαιώνει ξανά και ξανά ότι το σπορ παίζεται κυρίως με το μυαλό γι' αυτό και «καλύπτει» το όποιο μειονέκτημα αντοχής ή ταχύτητας λόγω ηλικίας. Σπουδαίο ματς έκανε και ο παρτενέρ του στη μεσαία γραμμή, ο Πουέρτα που ευθύνεται (κι αυτός) σε μεγάλο βαθμό για την εξουδετέρωση σημαντικών ατού του Παναθηναϊκού όπως ο Ουναΐ. Θα ήταν άδικο να μην πούμε καλές κουβέντες και για τον Τσικίνιο ο οποίος μπορεί πάλι στο επιθετικό σκέλος να δυσκολεύεται να βρει τα καλά του αγγίγματα αλλά ίδρωσε πολύ για πίεση ψηλά και γενικότερα να συνεισφέρει στην αμυντική λειτουργία. Το αυτό ισχύει και για τον Ζότα. Δεν ήταν καλός στα επιθετικά του καθήκοντα αλλά αμυντικά δεν έκανε τίποτα λιγότερο απ' αυτό που περιμέναμε. Την ίδρωσε τη φανέλα όσο λίγοι. Σκυλί.

Σταθερός ήταν ο Ορτέγκα (σ.σ.: ήταν δύσκολες αποκρούσεις και αυτή στο τακουνάκι του Τετέη στο α' ημίχρονο και εκείνη χαμηλά στη δεξιά γωνία μετά το σουτ του Σαλάχ Εντίν στην επανάληψη) ενώ σπουδαίο ματς, αψεγάδιαστο, έκανε ο Τικνιζιάν με εξαίρεση τη χαζομάρα στην αλλαγή του που στοίχισε στον Ολυμπιακό αριθμητικό μειονέκτημα για 1-2 λεπτά ως τιμωρία που δεν βγήκε από το «σωστό» σημείο. Θα έλεγα το ίδιο και για τον Σάλιακα αλλά... Ήταν πολύ χαζή η αποβολή του, δεν υπήρχε κανένας λόγος να πάει έτσι σε μονομαχία στο πλάγιο άουτ (!) κι ας κατάλαβε καθυστερημένα το λάθος του κρατώντας μαζεμένα τα πόδια. Υπάρχουν απαιτήσεις από έναν παίκτη της δικής του αξίας και, πια, της δικής του εμπειρίας. Θα μπορούσε να στοιχίσει πανάκριβα στον Ολυμπιακό αυτή η φάση.

Τέλος καλό λοιπόν για τον Ολυμπιακό στο ντέρμπι και φαίνεται πως οδεύει προς το όλα καλά η ομάδα. Σιγά σιγά φαίνεται να περνάει η ταυτότητα του Αλγουαθίλ αλλά ας μην είμαστε βιαστικοί. Θέλει πολύ χρόνο, είναι νωρίς. Να κερδίζει θέλει τώρα ο Ολυμπιακός, την καλύτερη λειτουργία, το πιο ελκυστικό ματς, θα τα βρει στην πορεία. Όταν το σύνολο καλών παικτών γίνει πιο ομάδα, αποκτήσει την απαιτούμενη χημεία.

ΥΓ: Ότι η απόδοση του διαιτητή ήταν από μέτριος και κάτω είναι δεδομένο. Ότι ευνόησε τον Ολυμπιακό είναι αστείο να το συζητάμε. Ο Πιρόλα, στη χειρότερη, κίτρινη μπορούσε να πάρει για το τάκλιν στον Τετέη. Κράτησε πόδι - τάπες χαμηλά και γι' αυτό δεν υπάρχει ΚΑΜΙΑ περίπτωση έστω να συζητηθεί κόκκινη. Και φυσικά δεν υπάρχει κανένα πέναλτι στον Ντέσερς. Ένα τράβηγμα (εκτός περιοχής) υπάρχει και ύστερα μια πτώση του εντός. Αντιθέτως, όντως ο Αντίνο έπρεπε να αποβληθεί με 2η κίτρινη για το μαρκάρισμα στον Πουέρτα. Και του Αργεντινού του ΠΑΟ εν τω μεταξύ ήταν 10 λεπτά νωρίτερα από τη δίκαιη αποβολή του Σάλιακα.

ΥΓ2: Εν τω μεταξύ σε ένα ακόμα ματς ο Ολυμπιακός «καταφέρνει» (ναι, για... κατόρθωμα πρόκειται) να κινδυνεύει σε αντεπίθεση κι ενώ αρχικά έχει ο ίδιος κερδισμένη στημένη μπάλα και τον αντίπαλο κλεισμένο στα καρέ του να αμύνεται. Χαρακτηριστική είναι η φάση του 17', μετά από κόρνερ του Φορτούνη βγάζει κόντρα ο Παναθηναϊκός και προλαβαίνει τελευταίος να γυρίσει ο Τικνιζιάν (σε θέση δεξιού μπακ!) και να σταματήσει τον Αντίνο τον οποίο όχι μόνο πρόλαβε αλλά του πήρε και φάουλ. Πρέπει να τελειώσει αυτό κάποια στιγμή.  

ΥΓ3: Ο Μάριους, όπως απέδειξε και στο 67', μπορεί και να υποδεχθεί - χειριστεί ωραία τη μπάλα υπό πίεση εντός περιοχής (με πλάτη τον Φαν Ντρόγκελεν) και να στρώσει σε συμπαίκτη του για καλή τελική (Τσικίνιο) που ωστόσο κατέληξε άουτ.

ΥΓ4: Ο Τικνιζιάν, που έχει επικριθεί πολλάκις για αμυντικές του αδυναμίες (έχει δώσει δικαιώματα, όντως), έκανε σπουδαίος ματς. Και αμυντικά ήταν σούπερ αν λάβουμε υπόψιν μας και τους αντιπάλους. Και στην επίθεση βγήκε όπως συνηθίζει. Και το φάουλ από το οποίο προήλθε το γκολ κέρδισε από τον Καλάμπρια.

ΥΓ5: Αμέσως μετά το 1-0 ο τεράστιος Φρόιλερ έχει κάνει μια προβολή κλέψιμο (και πάσα ταυτόχρονα στον Μάριους) λίγο έξω και αριστερά από τη μεγάλη περιοχή του Παναθηναϊκού, αλλά ο Ζότα που πήρε τη μπάλα στην αριστερή γωνία της μικρής περιοχής δεν κατάφερε να τελειώσει τη φάση.

ΥΓ6: Ο Τετέη, που προφανώς είναι εξαιρετικός παίκτης, έκανε κάποια χαζά για τα οποία πιθανότατα (βλέποντας το ματς σε ριπλέι) δεν θα είναι περήφανος. Χειρότερα βέβαια έκανε ο Ταμπόρδα τον οποίο ακούμπησε ο Φορτούνης στο στήθος κι εκείνος έπεσε στο έδαφος σφαδάζοντας κρατώντας το πρόσωπο. Ιωαννίδη με Άβιλα μου θύμισε λίγο, αλλά ΟΚ τώρα ήταν (πολύ) εκτός περιοχής και δεν «ταλαιπωρούμαστε» με έξτρα κουβέντες για... πέναλτι.

ΥΓ7: Ο Ζέλσον μπήκε στο ματς στο 69' και με εξαίρεση μία φάση δικαίωσε τον Αλγουαθίλ που δεν τον έβαλε βασικό. Το μοναδικό ΠΟΛΎ χρήσιμο που έκανε ήταν στο 77' όταν γύρισε στην άμυνα και έκανε ένα κομβικό κλέψιμο από τον Λιβάι στο όριο της μεγάλης περιοχής του Ολυμπιακού. Μάλιστα στη φάση κέρδισε και κίτρινη κάρτα από τον αντίπαλο που χρησιμοποίησε το χέρι του στο πρόσωπο. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις ούτε να κρατήσει τη μπάλα μπόρεσε και την πούλαγε πανεύκολα στους αντιπάλους. Η πιο εκνευριστική στιγμή του ήταν στο 80', ο Πουέρτα του έδωσε ωραία τη μπάλα για να φύγει μπροστά στην κόντρα, είχε επιλογές δεξιά Γιάρεμτσουκ και Ζότα και αντί να πασάρει, μπήκε στην περιοχή και πήγε να τελειώσει μόνος τη φάση ενώ ολοφάνερα δεν είχε τύχη. Κλείστηκε και η τελική του μπλοκαρίστηκε.

ΥΓ8: Επειδή ξέρουμε πως λειτουργούν κάποια πράγματα, καταλαβαίνει κανείς τι θα λέγονταν - γράφονταν από φίλους του Ολυμπιακού σε περίπτωση ήττας ή μη νίκης των ερυθρόλευκων και με τους πράσινους να είναι καλύτεροι με διακριθέντες παίκτες όπως ο Αντίνο, ο Ουναΐ, ο Σαλάχ Εντίν κτλ. Παίκτες δηλαδή που ήταν (ή φέρονταν να ήταν) μεταγραφικοί στόχοι και του Ολυμπιακού αλλά είτε απορρίφθηκαν είτε οι ερυθρόλευκοι αποφάσισαν να βάλουν κόφτη στις οικονομικές αξιώσεις των άλλων. Εννοείται πως ένα κακό ματς από τον Ουναΐ ή τον Αντίνο δεν αφαιρεί κάτι από την αξία τους. Μιλάω ωστόσο για κάτι συγκεκριμένο, το ματς αυτό και πως θα έδινε τροφή για μουρμούρα αν εξελίσσονταν διαφορετικά.

ΥΓ9: Χωρίς να ξέρω κάτι (ακόμα) θεωρώ ότι βασικός φορ στη Μασσαλία θα παίξει ο Γκονζάλες που δεν έπαιξε καθόλου στο ντέρμπι. Θα το δούμε ωστόσο μέχρι τότε.

ΥΓ10: Για όσους διάβασαν ένα κείμενό μου στη στήλη boxtobox για σκέψη έκπληξης του Ολυμπιακού στα χαφ στο ντέρμπι με Σιπιόνι να διευκρινίσω κάτι. Το κείμενο το έγραψα αρκετές ώρες πριν γίνει γνωστή η αποστολή του Ολυμπιακού, απλά μπήκε αργά όταν είχε ανακοινωθεί αυτή και ο Αργεντινός είχε μείνει εκτός. Η σκέψη υπήρχε. Ο Αλγουαθίλ είναι όντως πολύ ικανοποιημένος από τον Σιπιόνι. Απλά σ' ένα τέτοιο ντέρμπι που «έκαιγε» και κρίνονταν η ύπαρξη των ερυθρόλευκων στο πρωτάθλημα (καταλαβαίνετε με ήττα πόσο δύσκολο θα ήταν να ανατραπεί η κατάσταση) ο προπονητής πήγε με τους πιο έμπειρους και με αυτούς που είχαν και ρυθμό αγώνων, έστω και με τις εθνικές τους. Και την πλήρωσε ο Λορέντσο, μένοντας εκτός. Θα τον δούμε ωστόσο στη συνέχεια σίγουρα, ίσως και σε πολύ σημαντικά ματς.

ΥΓ11: Σύμφωνα με την επίσημη στατιστική υπηρεσία του πρωταθλήματος ο Ολυμπιακός επιχείρησε μόλις 12 γεμίσματα στο ντέρμπι και τα 8 εξ' αυτών ήταν πετυχημένα! Όσον αφορά στις σωστές πάσες προς την επίθεση, πρώτος ήταν ο Πουέρτα με 5, ύστερα οι Φορτούνης και Ρέτσος (!) που είχαν από 4 και μετά οι Φρόιλερ και Μάριους που κατέγραψαν από 3, με τον πρώτο να έχει την ασίστ στο γκολ.