Ένα παιδάκι στο τιμόνι των γιγάντων

 Το’ χουνε αυτό, φαίνεται οι ιδιοφυΐες της αυτοκίνησης. Από τη μία είναι ικανά να δαμάσουν έναν πύραυλο που τρέχει με 300χλμ την ώρα, από την άλλη πνίγονται σε μία σταγόνα νερού όπως συνέβη κάποτε και στον Μίχαελ Σουμάχερ τον οποίο η τροχαία του Μοντεκάρλο σταμάτησε, και έκοψε μία τσουχτερή κλήση επειδή πήγαινε υπερβολικά σιγά στους δρόμους του Πριγκιπάτου.

 Κάπως έτσι την πάτησε πρόσφατα και ο Αντονέλλι: στην προσπάθειά του να ξεπαρκάρει την καινούργια του Μερτσέντες κατάφερε να διαλύσει με μία κίνηση, καπό, αλλά και πορτ μπαγκάζ στην περίφραξη της (αγωνιστικής) εταιρίας που στεγάζεται στο βρετανικό Μπράκλεϊ.

 Μικρό, που λέει ο λόγος το κακό: είναι ο νέος παγκόσμιος πρωταθλητής της Φόρμουλα 1, ο μικρότερος όλων των εποχών, ο νεότερος σ’ αυτήν την ηλικία προσπερνώντας τον 23χρονο, Γερμανό Σεμπάστιαν Φέτελ, πρωταθλητή με τη Ρεντ Μπουλ το 2010.

 Είναι ο 3ος Ιταλός που κατακτά το ανώτερο αξίωμα της Φόρμουλα 1 μετά τους Νίνο Φαρίνα (’50) και Αλμπέρτο Ασκάρι (’53), δυστυχώς –για τους Ιταλούς- άθελά του έγινε φέτος η αιτία ο λαός της Φερράρι να γυρίσει την πλάτη του στη «Rossa» υποστηρίζοντας όχι μόνο τον ίδιο, αλλά και τη «μισητή», γιατί γερμανική, Μερτσέντες.

 Τη Μερτσέντες, που όταν η Φερράρι τον «έκοψε» ως υπερβολικά κοντό ήταν η μόνη που πίστεψε και επένδυσε στο ταλέντο του. Τον στρατολόγησε στο «παιδικό» της τμήμα στα 16 του, τον γαλούχησε και τον προετοίμασε. Και μόλις ο Λιούις Χάμιλτον, ύστερα από τους 6, από τους 7 παγκόσμιους τίτλους του ντύθηκε στα κόκκινα, τον προήγαγε ως πανάξιο αντικαταστάτη του.

 Η πρώτη του σεζόν ήταν έτσι κι έτσι αν και κατάφερε, σε ηλικία 18 ετών και 7 μηνών να γίνει ο νεότερος πιλότος που πέτυχε τον ταχύτερο γύρο, κλείνοντας το 2025 με 150 βαθμούς, τους περισσότερους για έναν οδηγό στο ντεμπούτο του.

 Η δεύτερη όμως αποδείχθηκε απλά θριαμβευτική: στα 19 του και 6 μηνών έγινε ο νεότερος οδηγός που πέτυχε πολ- ποζίσιον, ο μικρότερος που βρέθηκε στην κορυφή της βαθμολογίας οδηγών, ο νεότερος, σε ηλικία 19 ετών και 9 μηνών που πανηγύρισε τις πρώτες του πέντε, και μάλιστα συνεχόμενες νίκες καριέρας.

 Ο μικρότερος, σε ηλικία 20 ετών, 2 μηνών και 8 ημερών που στέφθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής χάρη στην 3η θέση στο γκραν- πρι του Μεξικού, πίσω από τους Χάμιλτον και Φερστάπεν, τέσσερα ολόκληρα γκραν- πρι, πριν το τέλος της περιόδου. «Σε ποιόν αφιερώνω τη νίκη μου; Στην οικογένειά μου, στην Ιταλία, στη Μερτσέντες, αλλά και στη Μπολόνια: την ομάδα της πόλης μου και της καρδιάς μου», τα πρώτα λόγια του νέου πρωταθλητή.

 Είναι προφανές πως κάποιοι άνθρωποι δεν είναι απλά «προορισμένοι», αλλά και «προκαθορισμένοι» να πετύχουν. Πόσο μάλλον όταν ο μπαμπάς Μάρκο και η μαμά Βερόνικα, ιδιοκτήτες μίας αγωνιστικής εταιρίας «Gran Turismo» τον μεγάλωσαν με τους ήχους και τα «βουμ, βουμ» των μηχανών μεγάλων κυβισμού.

 Και αναγκαστικά ο «Κίμι» (που δεν έχει καμία σχέση με τον Φινλανδό Ραϊκόνεν, τον τελευταίο οδηγό που το 2007 χάρισε παγκόσμιο τίτλο στη Φερράρι) αναπόφευκτο ήταν να μάθει από πολύ νωρίς τα μυστικά του επαγγέλματος, ν’ αγαπήσει την ταχύτητα από πολύ μικρός, αρκεί να υπογραμμίσουμε ότι στα 2 του πρώτο κάθισε σε καρτ και στα 10 του ήδη οδηγούσε Lamborghini.

 Με την «πορεία» είχε ένα θέμα, γιατί κόπηκε στις εξετάσεις ενώ ήταν ήδη οδηγός της Φόρμουλα 1. Με το παρκάρισμα επίσης. Όλες τους ανούσιες λεπτομέρειες μπροστά από το μεγαλείο και το ταλέντο ενός παιδιού που οι συνθήκες τον έκαναν απότομα μεγάλο.

 Που πήγαινε ακόμη σχολείο όταν πανηγύρισε την πρώτη του νίκη στη Φόρμουλα 1. Που μέχρι το καλοκαίρι έμενε ακόμη με τους γονείς του και παρόλο τα 5 + 7.5εκ. ευρώ bonus που παίρνει από τη Μερτσέντες, ακόμη ζητάει χαρτζιλίκι από τη μαμά του…