Από τη μία είναι παράδοξο να βλέπεις μία ομάδα χτισμένη από το τίποτα και το πουθενά, χωρίς λεφτά ή χορηγό, με χρέη ή δανεικούς παίκτες και μ’ έναν προπονητή που απέτυχε, με τη Βοσνία να στείλει την Ιταλία στο αμερικανικό Μουντιάλ να βρίσκεται στην κορυφή του Campionato αήττητη, με μία ισοπαλία και 9 νίκες, από τις οποίες τις τελευταίες έξι συνεχόμενες.

 Από την άλλη όμως η κόντρα, το μίσος ακριβέστερα των φιλάθλων προς το πρόσωπο του (γερουσιαστή, παρακαλώ, με το Forza Italia) Λοτίτο κρατάει χρόνια. Κι επειδή το μόνο τους όπλο είναι να μην επενδύουν τα χρήματά τους σε κάτι που δεν τους εκφράζουν, όλοι μαζί, περισσότεροι από 30.000 αποφάσισαν σ’ ένδειξη διαμαρτυρίας να μην ανανεώσουν τα διαρκείας τους στη «Curva Nord» ευελπιστώντας πως, χτυπώντας τον Λοτίτο εκεί που πονάει, δηλαδή στο οικονομικό κάποια στιγμή θα καταφέρουν να τον αποκαθηλώσουν από το επί 22 χρόνια «βασίλειό» του.

 Ο πρόεδρος όμως, εκεί: ατάραχος στη θέση του. Και ας κατέρρευσαν τα διαρκείας από τα περυσινά 35.000, στα φετινά 4.500. Ας έμεινε χωρίς χορηγό γιατί το ιταλικό κράτος δεν έδωσε άδεια σε μία στοιχηματική εταιρία που ήθελε να διαφημιστεί μέσω της φανέλας της ομάδας. Ας είναι τα, συσσωρευμένα χρέη περισσότερα από τα έσοδα.

 Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν τον πειράζουν και ούτε τον επηρεάζουν. Λεφτά, εκείνος έχει και μάλιστα πολλά έχοντας χτίσει μία αυτοκρατορία πάνω στις υπηρεσίες καθαριότητας και γενικώς παντός τύπου ασφαλείας της Ρώμης. Απλά δεν είναι διατεθειμένος να τα ξοδέψει και να τα επενδύσει χτίζοντας μία ανταγωνιστική Λάτσιο, ικανή να κυνηγήσει το 3ο της scudetto ύστερα από εκείνα του ’74 και του 2000.

 Αυτή είναι ακριβώς και η φύση, αλλά και η διαφορά της διαμαρτυρίας των φιλάθλων: σε καμία περίπτωση δεν είναι κατά της ομάδας, αλλά για το καλό της ομάδας.

 Τη Λάτσιο συνεχίζουν να την υποστηρίζουν με τον ίδιο ενθουσιασμό. Την χειροκροτούν στο προπονητικό κέντρο, την εμψυχώνουν και τη συνοδεύουν μέχρι το πούλμαν πριν από κάθε παιχνίδι. Μετά όμως ο καθένας πηγαίνει σπίτι του, το παρακολουθεί από την τηλεόραση και το 70.000 χωρητικότητας «Ολύμπικο» μένει, αναγκαστικά και αναπόφευκτα σουρεαλιστικά άδειο. Πλήττοντας ανεπανόρθωτα και την τσέπη του προέδρου.

 Ο Γκαττούζο, από την άλλη συνεχίζει να απευθύνει έκκληση στον κόσμο να επιστρέψει στις εξέδρες. Και σε σχέση με τους μόλις 5.000 που είδαν το Λάτσιο- Μίλαν (2-2), στο τελευταίο 2-1 με την Κάλιαρι κόπηκαν 12.000 εισιτήρια. Το χάσμα όμως, παραμένει μεγάλο. Η δυσαρέσκεια ή η συνολική απογοήτευση επίσης.

 Ένα σημάδι, ίσως, αλλαγής νοοτροπίας και φιλοσοφίας ίσως το δούμε στις 13 Δεκεμβρίου στο μεγάλο ντέρμπι της «Αιώνιας Πόλης» με τη Ρόμα, που επίσης, μέχρι στιγμής παραμένει  αήττητη. Γιατί εάν ολόκληρο «Ολύμπικο» δεν γεμίσει ούτε στο μεγάλο ραντεβού της σεζόν, σημαίνει πράγματι ότι ο Λοτίτο θα πρέπει να κοιτάξει γύρω του για νέους επενδυτές. Η’ και για μία άλλη πόλη για ν’ απολαύσει, με ηρεμία και ασφάλεια την πλουσιοπάροχη σύνταξή του.     

Λοτίτο Campionato Γκαττούζο Λάτσιο