Εκείνες τις γιορτές ήμουν ερωτευμένος με τη Σόνια. Αλλά εκείνη δεν ήταν ερωτευμένη μαζί μου. Κι αυτό δεν ήταν περίεργο. Όχι μόνο γιατί δεν ήμουν ερωτεύσιμος ή αξιογάμητος (ελληνιστί «φάκαμπλ»), αλλά και γιατί η Σόνια τα είχε με τον Χάρη, έναν εξωσχολικό νταγλαρά, που φόραγε κάτι μαύρες μπλούζες με νεκροκεφαλές, κάπνιζε «Μάρλμπορο μαλακό» και είχε κι ένα κοτσιδάκι. Τι να κλάσω εγώ, που φόραγα πουλόβερ μάλλινα (ένα το είχε πλέξει η μάνα μου με τα χεράκια της), αντί να καπνίζω έπαιζα μπάσκετ και δεν είχα ούτε υποψία μακριών μαλλιών; Δεν ήμουν φάκαμπλ, λέμε. Μηδέν οξέα, μηδέν λιπαρά, μόνο στη στατιστική του μπάσκετ έγραφα καλά νούμερα...

Διαβάστε τη συνέχεια στο Gazzettaplus

LIFE