Το ζητούμενο για μια ομάδα είναι να βελτιώνεται συνεχώς. Να παρουσιάζει χρονιά με τη χρονιά άνοδο, καλύτερη εικόνα, και να μπορεί να παίζει καλύτερη μπάλα. Αυτό είναι το ιδανικό για κάθε σύλλογο. Δύσκολο, αλλά όχι ακατόρθωτο αν υπάρχουν οι προϋποθέσεις και οι βάσεις στον σύλλογο. Αν υπάρχει διοικητική σταθερότητα και οικονομική ευχέρεια, αν υπάρχει σωστή οργάνωση και κυρίως αν υπάρχει εμπιστοσύνη στον προπονητή. Πόσο μάλιστα αν ο προπονητής δεν αλλάζει σαν τα «πουκάμισα», όπως συνηθίζεται στην χώρα μας. Στον Ολυμπιακό και φέτος, όπως και πέρσι, υπάρχουν αυτές οι προϋποθέσεις. Η διοίκηση είναι ισχυρή και έχει διάθεση να βοηθήσει ώστε να δημιουργηθεί ένα δυνατό σύνολο, κυρίαρχο για την Ελλάδα και ανταγωνιστικό για την Ευρώπη.

Παράλληλα η παρουσία του Βαλβέρδε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στον Ολυμπιακό δίνει την δυνατότητα στην ομάδα να πάει ένα βήμα παραπάνω. Το φιλικό με την Ίντερ και ο τρόπος με τον οποίο αγωνίστηκε η ομάδα, και με 10 παίκτες παρακαλώ, δείχνει την βελτίωση. Ο Ολυμπιακός δεν θύμισε σε καμία περίπτωση την ομάδα που κόντρα σε μεγαθήριο «ταμπουρώθηκε» για να μην χάσει ή ακόμη να μην διασυρθεί. Έπαιξε μπάλα, έπαιξε το παιχνίδι του, δεν άλλαξε τρόπο παιχνιδιού. Όπως θα έπαιζε με τον Ατρόμητο έτσι έκανε και με την Ίντερ. Τα μπακ ψηλά, το πρέσινγκ απο ψηλά, επίθεση με όλη την ομάδα, άμυνα οργανωμένη, πολύ καλό passinggame, κοντρολαρισμένο παιχνίδι, εικόνα δηλαδή ευρωπαϊκής ομάδας. Βεβαίως είναι διαφορετικό να παίζεις φιλικό απο επίσημο. Το είπε και ο Βαλβέρδε πως ο ρυθμός θα είναι πιο δυνατός στα επίσημα παιχνίδια του Τσάμπιονς Λιγκ.

 Όμως ο Ολυμπιακός έδειξε πολλά καλά στοιχεία και λίγα άσχημα. Και αυτό δείχνει πως η ομάδα βρίσκεται σε καλό δρόμο για να μπορέσει φέτος να είναι καλύτερη απο πέρσι. Υπάρχει δυνατός «κορμός» απο πέρσι, αλλά και παίκτες που ήρθαν και έχουν την δυνατότητα να τον ανεβάσουν επίπεδο, όπως οι Γέστε και Φέισα που για ένα ακόμη αγώνα ήταν εξαιρετικοί. Ενθαρρυντικά μηνύματα απο πολλά «μέτωπα», όπως αυτό του τερματοφύλακα. Ο Κοστάντσο για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι, και τι παιχνίδι, ήταν σοβαρός, ήταν σωστός στις επεμβάσεις του αλλά και πάλι ήταν άτυχος. Ενέπνεε όμως σιγουριά και αυτό είναι το ουσιαστικό. Παίκτες που ακόμη δεν τους είδαμε και βρέθηκαν στο «στόχαστρο» της γκρίνιας, όπως ο Μαρκάνο απέδειξαν πως δεν είναι «σαπάκια» ή μια ακόμη επιλογή του Βαλβέρδε που δεν έχει «μάτι»... Για αυτό και μια ομάδα σε περίοδο προετοιμασίας χρειάζεται υπομονή και όχι γκρίνια με το παραμικρό. Και αυτό ισχύει και για τους δημοσιογράφους που συνήθως βιαζόμαστε να βγάλουμε συμπεράσματα. Όπως και να έχει η ομάδα θα κριθεί στα επίσημα. Μπαίνει σε αυτά όμως σε λίγες ημέρες με την εικόνα μιας ΟΜΑΔΑΣ, και αυτό είναι το σημαντικότερο.

 Υ.Γ.:«Καυτό» θα είναι το φινάλε της μεταγραφικής περιόδου για τον Ολυμπιακό. Και για τον άξονα αλλά και για την επίθεση ετοιμάζεται ενίσχυση. Όχι μόνο με τον Αμπντούν για τα άκρα αλλά ο Βαλβέρδε θέλει και επιθετικό. Και η περίπτωση του Βούλγαρου Ντέλεβ είναι μια απο τις καλύτερες. Μπορεί να μην έχει την δόξα των Ιακουίντα και Γιακούμπου αλλά έχει προδιαγραφές ο 22χρονος επιθετικός να κάνει σπουδαία καριέρα. Για τον άξονα τα πράγματα έχουν δυσκολέψει αλλά στον Ολυμπιακό είναι παράδοση να αλλάζουν απο την μια μέρα στην άλλη τα δεδομένα. Λίγο υπομονή λοιπόν, φάγαμε τον γάιδαρο στην ουρά θα κολλήσουμε;

Πηγή: katimagiko.gr